Psalms 107 — Khmer BFBS (ព្រះគម្ពីរបរិសុទ្ធ ១៩៥៤)

1ឱសូមអរព្រះ‌គុណដល់ព្រះ‌យេហូវ៉ា ដ្បិតទ្រង់ល្អ សេចក្ដីសប្បុរសនៃទ្រង់ស្ថិត‌ស្ថេរនៅជានិច្ច

2គួរឲ្យពួកអ្នកដែលព្រះ‌យេហូវ៉ាបានប្រោសលោះ បានថាដូច្នេះដែរ គឺអស់អ្នកដែលទ្រង់បានលោះ ឲ្យរួចពីកណ្តាប់ដៃនៃពួកខ្មាំងសត្រូវនោះ

3ហើយប្រមូលមកពីគ្រប់ទាំងស្រុក គឺពីទិសខាងកើត ទិសខាងលិច ទិសខាងជើង ហើយទិសខាងត្បូងផង។

4៙ គេបានដើរសាត់អណ្តែត តាមផ្លូវស្ងាត់ឈឹង ក្នុងទីរហោ‌ស្ថាន គេរកទីក្រុងណាដែលល្មមអាស្រ័យនៅមិនបានឡើយ

6គ្រានោះ គេបានអំពាវ‌នាវដល់ព្រះ‌យេហូវ៉ា ដោយសេចក្ដីវេទនារបស់គេ ហើយទ្រង់ក៏ប្រោសឲ្យរួចពីសេចក្ដីលំបាកនោះ

7ទ្រង់បាននាំគេតាមផ្លូវត្រង់វិញ ដើម្បីឲ្យគេចូលដល់ទីក្រុងដែលអាស្រ័យនៅបាន

8ឱសូមឲ្យមនុស្សទាំង‌ឡាយសរសើរដល់ព្រះ‌យេហូវ៉ា ដោយព្រោះសេចក្ដីសប្បុរសរបស់ទ្រង់ ហើយដោយព្រោះអស់ទាំងការអស្ចារ្យ ដែលទ្រង់បានប្រោសដល់មនុស្សជាតិ

9ដ្បិតទ្រង់ប្រោសព្រលឹងដែលសង្វាត ឲ្យបានស្កប់‌ស្កល់ ហើយទ្រង់ចំអែតព្រលឹងដែលស្រេកឃ្លាន ដោយសេចក្ដីល្អ។

10៙ ឯអស់អ្នកដែលអង្គុយនៅទីងងឹត ហើយក្នុងម្លប់នៃសេចក្ដីស្លាប់ ជាពួកអ្នកដែលជាប់មានសេចក្ដីវេទនា ហើយនឹងចំណងច្រវាក់

11ដោយព្រោះគេបានបះ‌បោរនឹងព្រះ‌បន្ទូលនៃព្រះ ហើយបានមើល‌ងាយដល់សេចក្ដីដំបូន្មាន របស់ព្រះដ៏ខ្ពស់បំផុត

12បានជាទ្រង់បន្ទាបចិត្តគេ ដោយការនឿយ‌ហត់ គេបានដួលចុះ ឥតមានអ្នកណាជួយឡើយ

13គ្រានោះ គេបានអំពាវ‌នាវដល់ព្រះ‌យេហូវ៉ា ដោយសេចក្ដីវេទនារបស់គេ ហើយទ្រង់ក៏ប្រោសឲ្យរួចពីសេចក្ដីលំបាកនោះ

14ទ្រង់បាននាំគេចេញពីទីងងឹត នឹងម្លប់នៃសេចក្ដីស្លាប់ ព្រមទាំងបណ្តាច់ចំណងគេផង

15ឱសូមឲ្យមនុស្សទាំង‌ឡាយសរសើរដល់ព្រះ‌យេហូវ៉ា ដោយព្រោះសេចក្ដីសប្បុរសរបស់ទ្រង់ ហើយដោយព្រោះអស់ទាំងការអស្ចារ្យ ដែលទ្រង់បានប្រោសដល់មនុស្សជាតិ

16ដ្បិតទ្រង់បានទំលាយអស់ទាំងទ្វារលង្ហិន ហើយបំបាក់រនុកដែកដែរ។

17៙ ឯពួកមនុស្សមោហោ គេរមែងមានទុក្ខ ដោយព្រោះការរំលងច្បាប់ នឹងអំពើទុច្ចរិតរបស់គេ

18ព្រលឹងគេតែង‌តែខ្ពើមអាហារគ្រប់មុខ ហើយគេចូលទៅជិតទ្វារនៃសេចក្ដីស្លាប់

19គ្រានោះ គេអំពាវ‌នាវដល់ព្រះ‌យេហូវ៉ា ដោយសេចក្ដីវេទនារបស់គេ ហើយទ្រង់ក៏ប្រោសឲ្យរួចពីសេចក្ដីលំបាកនោះ

20ទ្រង់ចាត់ព្រះ‌បន្ទូលទៅប្រោសគេឲ្យជា ក៏ដោះឲ្យគេរួចពីសេចក្ដីវិនាស

21ឱសូមឲ្យមនុស្សទាំង‌ឡាយសរសើរដល់ព្រះ‌យេហូវ៉ា ដោយព្រោះសេចក្ដីសប្បុរសរបស់ទ្រង់ ហើយដោយព្រោះអស់ទាំងការអស្ចារ្យ ដែលទ្រង់ប្រោសដល់មនុស្សជាតិ

22ដូច្នេះ គួរឲ្យគេថ្វាយដង្វាយនៃសេចក្ដីអរព្រះ‌គុណ ហើយប្រកាសពីស្នាដៃនៃទ្រង់ ដោយចំរៀងអរសប្បាយចុះ។

23៙ ឯពួកអ្នកដែលចុះនាវាដើរផ្លូវសមុទ្រ ជាអ្នកដែលរកស៊ីទទួលការតាមផ្លូវទឹកធំ

24ពួកនោះគេឃើញអស់ទាំងការនៃព្រះ‌យេហូវ៉ា នឹងការអស្ចារ្យរបស់ទ្រង់នៅទីជំរៅ

25ដ្បិតទ្រង់បង្គាប់ទៅ នោះក៏កើតមានខ្យល់ព្យុះ ដែលបណ្តាលឲ្យរលកកំរើកឡើង

26រលកទាំងនោះផាត់ឡើងដល់ផ្ទៃមេឃ ក៏ធ្លាក់ទៅវិញដល់ទីជំរៅ នោះព្រលឹងគេក៏រលាយទៅ ដោយសេចក្ដីអន្តរាយ

27គេឃ្លេង‌ឃ្លោងចុះឡើង ហើយដើរទទ្រេត‌ទទ្រោត ដូចជាមនុស្សស្រវឹង គេក៏ទាល់ប្រាជ្ញាទៅ

28គ្រានោះ គេអំពាវ‌នាវដល់ព្រះ‌យេហូវ៉ា ដោយសេចក្ដីវេទនារបស់គេ ហើយទ្រង់ក៏ប្រោសឲ្យរួចពីសេចក្ដីលំបាកនោះ

29ទ្រង់ធ្វើឲ្យព្យុះសង្ឃរាបានស្ងាត់ឈឹងទៅវិញ ហើយឲ្យរលកស្ងប់‌ស្ងៀមដែរ

30នោះគេមានសេចក្ដីអំណរដោយព្រោះស្ងប់ច្រៀបហើយ ទ្រង់ក៏នាំគេទៅដល់ទ្វារសមុទ្រ ដែលគេប្រាថ្នាចង់ទៅ

31ឱសូមឲ្យមនុស្សទាំង‌ឡាយសរសើរដល់ព្រះ‌យេហូវ៉ា ដោយព្រោះសេចក្ដីសប្បុរសរបស់ទ្រង់ ហើយដោយព្រោះអស់ទាំងការអស្ចារ្យ ដែលទ្រង់ប្រោសដល់មនុស្សជាតិ

32គួរឲ្យគេលើកដំកើងទ្រង់នៅក្នុងជំនុំនៃជនទាំង‌ឡាយ ហើយសរសើរទ្រង់នៅទីអង្គុយរបស់ពួកចាស់‌ទុំដែរ។

33៙ ទ្រង់ធ្វើឲ្យទន្លេត្រឡប់ទៅជាទីហួត‌ហែង ហើយឲ្យក្បាលទឹកប្រែទៅជាដីខ្សោះទៅវិញ

34ក៏ឲ្យស្រុកដុះ‌ដាលទៅជាមានដីប្រៃ ដោយព្រោះអំពើអាក្រក់របស់ពួកអ្នកដែលនៅស្រុកនោះ

35ទ្រង់ក៏បំផ្លាស់ទីហួត‌ហែងឲ្យទៅជាត្រពាំង ហើយដីស្ងួតធេង ឲ្យមានក្បាលទឹកវិញ

36ទ្រង់តាំងមនុស្សអត់‌ឃ្លានឲ្យនៅទីនោះ ដើម្បីឲ្យគេបានសង់ទីក្រុងសំរាប់អាស្រ័យនៅ

37ព្រមទាំងធ្វើស្រែ ហើយធ្វើចំការទំពាំង‌បាយ‌ជូរ ឲ្យបានមានផលចំរើនឡើង

38ទ្រង់ក៏ប្រទានពរដល់គេដែរ ដើម្បីឲ្យគេបានចំរើនជាច្រើនឡើង ហើយទ្រង់មិនឲ្យហ្វូងសត្វរបស់គេថយចុះឡើយ

39បើជាគេត្រូវថយចុះវិញ ហើយត្រូវអាប់‌ឱន ដោយមានគេសង្កត់‌សង្កិន ធ្វើទុក្ខ‌បុក‌ម្នេញ ហើយឲ្យមានសេចក្ដីព្រួយលំបាក

40នោះទ្រង់ចាក់សេចក្ដីមើល‌ងាយទៅលើពួកអ្នកធំ ហើយបណ្តាលឲ្យគេដើរសាត់‌ព្រាត់នៅទីស្ងាត់ឈឹង ដែលឥតមានផ្លូវវិញ

41ទ្រង់ក៏តាំងមនុស្សកំសត់ទុគ៌តឡើង ឲ្យរួចពីសេចក្ដីវេទនា ព្រមទាំងឲ្យគ្រួសារគេសាយ‌គ្រាយឡើង ដូចជាហ្វូងសត្វ

42ពួកមនុស្សទៀងត្រង់ក៏ឃើញ ហើយមានសេចក្ដីអំណរឡើង ឯសេចក្ដីទុច្ចរិត នឹងត្រូវបាត់មាត់ទៅ

43បើអ្នកណាមានប្រាជ្ញា នោះនឹងរក្សាទុកនូវ សេចក្ដីទាំងនេះ ហើយនឹងពិចារណាពីសេចក្ដីសប្បុរសរបស់ ព្រះ‌យេហូវ៉ា។