Ecclesiastes 12

Kurdish (Kurmanji Încîl)

← Chapter 11 Jump to:

1Hê ku rojên xerab nehatine Û salên ku tê bêjî: “Ez ji wan zewqê nastînim” nêzîk nebûne,

2Hê ku roj û ronahî, heyv û stêr li te tarî nebûne, Hê ku ewr piştî baranê bi şûn de nehatine, Di rojên xortaniya xwe de, tu Afirîner bi bîr bîne.

3Wê rojê, wê nobedarên malê bilerizin, Wê yên mêrxas bitewin, Kesên dihêrin, wê xuya nebin Û yên ku di pencereyê de dinêrin, wê nebînin.

4Gava dengê aş nerm bû, Wê deriyên kuçeyê bên girtin, Wê mirov bi dengê çivîkan hişyar bin, Lê wê dengê hemû keçên stranan nizim bibin.

5Wê mirov ji dera bilind Û ji dehşeta li kuçeyê bitirsin. Wê dara behîvê kulîlkên spî bide, Kulî giran bibin û nepengizin, Wê azwerî qels bibin, Çimkî wê mirov herin mala xwe ya herheyî, Kesên ku şînê dikin wê kuçeyan dagirin.

6Hê ku têla zîvîn nequrifiye, Hê ku tasa zêrîn neşikestiye, Hê ku cêr li ser kaniyê perçe nebûye Û destika ava bîrê neşikestiye,

7Hê ku ax neziviriye erdê Û ruh neziviriye ba Xwedayê ku ew daye, Tu Afirîner bi bîr bîne.

8Şehreza dibêje: “Çiqas pûç û vala ye. Her tişt pûç e.”

9Mamoste şehreza bû û wî ya ku dizanibû hînî gel dikir. Wî guh da, lê kola û gelek meselok kirin rêz û pergalê.

10Şehreza li peyvên xweş geriya û bi awayekî rast û tekûz nivîsîn.

11Gotinên kesên şehreza wek zixtê ne, gotinên pêşiyan wek bizmarên lêxistî ne. Ji aliyê Şivanê her kesî ve hatine dayîn.

12Ji bilî van tiştan, ya kurê min, hay ji xwe hebe. Gelek nivîs hatin nivîsandin, dawiya vê tuneye. Xwendina zêde bedenê diwestîne.

13Her tişt hat bihîstin, encam ev e: Ji Xwedê bitirse û emrên wî bigire, Wezîfeya hemû mirovan ev e.

14Çimkî Xwedê wê her tiştî, baş an xerab, Her karê veşartî dadbar bike.

← Chapter 11 Jump to: