Ecclesiastes 6

Kurdish (Kurmanji Încîl)

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →

1Xerabiyeke ku min li ser rûyê erdê dît heye, ev ji mirov re pir giran tê:

2Mirov heye ku Xwedê mal û milk, rûmet û dewlemendî danê ku her tiştê canê wî bixwaze heye. Lê Xwedê hêza ku jê bixwe nedayê. Tenê yekî xerîb vê dixwe. Ev jî pûç û derdekî giran e.

3Zilamekî ku sed zarokên wî hebin, salên dirêj jiyabe û rojên salên wî gelek bin, lê canê wî ji qenciyê têr nebûbe û di gorekê de nehatibe veşartin, ez dibêjim ku rewşa zarokê ji ber diya xwe çûyî ji ya wî çêtir e.

4Çimkî zarokê ji ber diya xwe çûyî beredayî tê, di tariyê de diçe û navê wî bi tariyê tê nixamtin.

5Ne wî roj dîtiye û ne jî bi tiştekî dizane. Dîsa jî rihetiya wî ji yê din çêtir e.

6Heta yê dewlemend du caran hezar sal bijî û ji hebûna xwe xêrê nebîne, ma herdu naçin derekê?

7Hemû keda mirov ji bo zikê wî ye, Dîsa jî çavê wî têr nabe.

8Ma yê şehreza bi çiyê xwe di ser yê bêaqil re ye? Çi feyde ye ku bindest di danûstandinê de şehreza ye?

9Ya ku çav dibîne ji ya ku canê mirov dixwaze çêtir e. Ev jî pûç e û wek ketina pey bayê ye.

10Her çi hebe, ji zû ve nav lê hatiye danîn, Tê zanîn ku mirov çi ye, Ew nikare bi yê ji xwe hêzdartir re pev biçe.

11Gotin çiqas zêde dibe, Mane ewqas kêm dibe. Ma feyde vê ji kê re çêdibe?

12Ma kî dizane ji bo mirov di jiyanê de, di çend rojên pûç û bêmane yên ku wek siyekê tên û diçin de, çi baş e? Kî dikare ji mirovekî re tiştên ku wê piştî wî li ser rûyê erdê çêbin bêje?

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →