Mark 13

Kurdish (Kurmanji Încîl)

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →

1Gava Îsa ji Perestgehê derket, yekî ji şagirtên wî jê re got: «Mamoste! Li van kevirên mezin û li van avahiyên xweşik binêre!»

2Îsa jê re got: «Tu van avahiyên mezin dibînî? Li vir kevir li ser kevir namîne, qet tiştek namîne ku neyê hilweşandin!»

3Gava Îsa li pêşberî Perestgehê, li Çiyayê Zeytûnê rûdinişt, Petrûs, Aqûb, Yûhenna û Endrawis bi serê xwe jê pirsîn:

4«Ji me re bêje, ka ev tişt wê kengê çêbin? Û çaxê ev tiştên ha hemû li ber çêbûnê bin, nîşana wan çi ye?»

5Îsa dest pê kir ji wan re got: «Hay ji xwe hebin ku tu kes we nexapîne.

6Gelek wê bi navê min bên û bêjin: ‹Ez ew im› û wê gelekan bixapînin.

7Gava hûn dengê şeran û li ser şeran bibihîzin, netirsin. Tiştên weha divê bibin, lê hê dawî nehatiye.

8Çimkî milet wê li hember miletan rabe, padîşahî wê li hember padîşahiyan rabe. Wê li cih cihan erdhejîn çêbin û xela wê rabin. Lê ev hemû destpêka janan in.

9Hay ji xwe hebin; wê we teslîmî dadgehan bikin û di kinîştan de wê li we bixin. Ji rûyê min wê we derxin ber walî û padîşahan, da ku hûn li ber wan şahidiyê bikin.

10Divê pêşî Mizgînî ji hemû miletan re bê dayîn.

11Gava ku ew we bidin dest û bikişînin pirsyariyê, ji pêşî ve xeman nexwin ku hûnê çi bêjin. Lê di wê demê de çi we re bê dayîn, wî bêjin. Çimkî yê dipeyive ne hûn in, lê Ruhê Pîroz e.

12Bira wê birayê xwe û bav wê zarokê xwe teslîmî mirinê bike. Zarok wê li hember dê û bavê xwe rabin û wan bidin kuştin.

13Û ji ber navê min hemû jî wê ji we nefret bikin. Lê yê ku heta dawiyê ragire, ewê xilas bibe.

14«Çaxê hûn wî tiştê mekruh ê ku xerakirinê tîne, li cihê ku divê tê de nebe, rawestayî bibînin» – bila yê ku dixwîne fêm bike – «hingê yên ku di Cihûstanê de ne, bila birevin çiyan.

15Yê ku li ser banî be, bila neyê xwarê û nekeve hundir, da ku tiştekî hilde.

16Û yê li nav zeviyê jî bila venegere, ku ebayê xwe hilde.

17Wey li wan ên ku di wan rojan de bizaro ne û dimêjînin!

18Dua bikin ku ev di zivistanê de çênebe.

19Çimkî di wan rojan de, tengahiyeke wisa wê çêbe, ji destpêkê ve, gava ku Xwedê dinya afirandiye û heta niha çênebûye û tu caran çênabe.

20Eger Xudan ev roj kurt nekirina, tu kes xilas nedibû. Lê ji bo xatirê yên bijartî yên ku wî ew hilbijartine, wî ew roj kurt kirine.

21«Hingê, eger yek ji we re bêje: ‹Binêre, Mesîh li vir e›, an jî: ‹Binêre, ew li wir e›, bawer nekin.

22Çimkî mesîhên derewîn û pêxemberên derewîn wê derkevin. Wê nîşan û karên mezin çêkin, wisa ku eger bibe, ewê bijartiyan jî bixapînin.

23Lê hûn hay ji xwe hebin! Min her tişt ji pêşî ve ji we re got.

24«Lê di wan rojan de, piştî wê tengahiyê Roj wê tarî bibe Û heyv ronahiya xwe nade,

25Stêr wê ji ezmên bikevin, Û rojgêranên ezmanan wê ji riya xwe derkevin.

26«Û hingê wê bibînin ku ‹Kurê Mirov di nav ewran de bi hêz û rûmeta mezin tê.›

27Hingê ewê milyaketên xwe bişîne û wê bijartiyên xwe ji çar aliyan, ji perê erdê heta perê ezmên bicivîne.

28«Îcar ji dara hêjîrê vê dersê hîn bibin: Çaxê ku çiqilên wê dibişkivin û pelên wê şîn dibin, hûn dizanin ku havîn nêzîk e.

29Bi vî awayî, çaxê ku hûn jî bibînin ev tişt çêdibin, bizanin ku ew nêzîk e, li devê derî ye.

30Bi rastî ez ji we re dibêjim, heta ku ev tiştên ha hemû çênebin, ev nifş qet nabihûre.

31Erd û ezman wê bibihûrin, lê peyvên min tu caran nabihûrin.

32«Lê heçî ew roj û ew saet e, ne milyaketên ezmên û ne jî Kur, ji Bav pê ve tu kes pê nizane.

33Hay ji xwe hebin! Hişyar bin! Çimkî hûn nizanin kengê ew wext wê bê.

34Ev wek mirovekî ye ku mala xwe dihêle û derdikeve rêwîtiyê. Ew desthilatiya xwe dide xulamên xwe, karê her yekî dide wî û emir dide dergehvan jî ku hişyar bimîne.

35Loma hişyar bimînin, çimkî hûn nizanin malxwê malê wê kengê bê, êvarê an nîvê şevê, an wextê bangdana dîkan, an serê sibê.

36Nebe ku ji nişkê ve bê û we di xewê de bigire.

37Tiştê ku ez ji we re dibêjim, ez ji hemûyan re dibêjim: Hişyar bin!»

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →