Matthew 4

Kurdish (Kurmanji Încîl)

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1Hingê Ruh Îsa bir çolê, da ku ji aliyê Îblîs ve bê ceribandin.

2Piştî ku Îsa çil roj û çil şevî rojî girt, birçî bû

3û yê ku diceribîne hat ba wî û jê re got: «Eger tu Kurê Xwedê yî, ji van keviran re bêje bila bibin nan.»

4Îsa bersîva wî da û got: «Hatiye nivîsîn ku: ‹Mirov ne bi nên tenê dijî, lê bi her peyva ku ji devê Xwedê derdikeve dijî.› »

5Piştre Îblîs ew bir Bajarê Pîroz, ew danî ser birca Perestgehê û jê re got:

6«Eger tu Kurê Xwedê yî, ka xwe ji vir bavêje xwarê. Çimkî hatiye nivîsîn: ‹Ewê ji bo te li milyaketên xwe emir bike û ewê te li ser destên xwe hilgirin, da ku lingê te li kevirekî nekeve.› »

7Îsa bersîva wî da û got: «Ev jî hatiye nivîsîn: ‹Xudan Xwedayê xwe neceribîne.› »

8Îcar Îblîs ew derxist serê çiyayekî gelek bilind û hemû padîşahiyên dinyayê û rûmet û bedewiya wan nîşanî wî da

9û jê re got: «Eger tu li ber min herî ser çokan û biperizî min, ezê van hemûyan bidim te.»

10Hingê Îsa jê re got: «Ji min dûr keve, Îblîs! Çimkî hatiye nivîsîn: ‹Biperize Xudan Xwedayê xwe û bi tenê ji wî re xizmetê bike.› »

11Piştî vê yekê Îblîs dev ji wî berda û milyaket hatin û ji wî re xizmet kirin.

12Gava Îsa bihîst ku Yûhenna hatiye girtin, xwe da aliyê Celîlê.

13Ew ji Nisretê derket, çû Kefernahûma li qeraxê golê ya li herêma Zebûlon û Nefteliyê bi cih bû,

14da ku ew peyva ku bi devê Îşaya pêxember hatibû gotin, bê cih:

15«Welatê Zebûlonê û welatê Nefteliyê Ber bi golê ve, ji Çemê Urdunê wê ve, Celîla miletan!

16Ew gelê ku di tariyê de rûdine, Ronahiyeke mezin dît. Û li ser wan ên ku li welatê di bin siya mirinê de rûdinin Ronahî derket.»

17Ji wê demê û pê ve, Îsa dest bi hînkirinê kir û got: «Tobe bikin, çimkî Padîşahiya Ezmanan nêzîk bûye.»

18Gava ku Îsa li perê Gola Celîlê digeriya, wî du bira dîtin, Şimûnê ku jê re Petrûs digotin û birayê wî Endrawis. Wan tor davêtin golê, çimkî ew masîgir bûn.

19Îsa ji wan re got: «Li pey min werin! Ezê we bikim nêçîrvanên mirovan.»

20Wan jî di cih de torên xwe hiştin û li pey wî çûn.

21Îsa ji wê derê pêşve çû, wî du birayên din jî dîtin, Aqûbê Zebedî û birayê wî Yûhenna. Wan bi bavê xwe Zebedî re di qeyikê de torên xwe vediçinîn. Îsa gazî wan jî kir.

22Wan jî di cih de qeyik û bavê xwe hiştin û ew li pey wî çûn.

23Îsa li seranserê herêma Celîlê digeriya, di kinîştên wan de hîn dikir, Mizgîniya Padîşahiyê dida û hemû êş û nexweşiyên di nav xelkê de qenc dikirin.

24Nav û dengê wî li seranserê Sûriyê belav bû û xelkê hemû nexweşên ku ketibûn êş û janên cûr bi cûr, cinoyî, atî û felcî anîn ba wî û wî hemû qenc kirin.

25Îcar elaletên mezin ji Celîlê, ji Dêkapolîsê, ji Orşelîmê, ji Cihûstanê û ji aliyê din ê Çemê Urdunê li pey wî çûn.

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →