Romans 14

Kurdish Kurmanji Latin (Peymana Nû (Încîl))

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →

1Ewê ku bawerîyêda sist e, qebûl kin, lê ne ku bona bîr-bawerîya wî jêrʼa bikʼevine deʼwê.

2Yek bawer dike, ku her tiştî dikare bixwe, lê yê sist e, tʼenê pʼincarʼê dixwe.

3Ewê ku dixwe, bira yê naxwe bêhurmet neke û ewê ku naxwe, bira loma yê dixwe neke, çimkî Xwedê ew qebûl kirîye.

4Tu kʼî yî ku loma xulamê xelqê dikî? Heger sekinî be yan kʼetî be, ew îşê Xweyê wî ye. Lê wê bisekine, çimkî Xudan dikare wî bide sekinandinê.

5Yek rʼojekê ser rʼojê dinrʼa digire, yek jî hʼemû rʼoja weke hev digire. Bira her kes feʼmîna xweda bawer be.

6Kʼê rʼojekê xwerʼa eʼzîz hʼesab dike, bona Xudan eʼzîz hʼesab dike, usa jî ewê dixwe bona Xudan dixwe, çimkî şikirîyê dide Xwedê. Û yê naxwe jî bona Xudan naxwe û şikirîyê dide Xwedê.

7Ji me tu kes bona xwe najî û tʼu kes jî bona xwe namire.

8Heger em dijîn, bona Xudan dijîn û heger em dimirin bona Xudan dimirin. Awa heger em bijîn yan bimirin, pʼara Xudan in.

9Bona vê yekê jî Mesîh mir û sax bû, wekî hin hʼukumî ser mirîya bike, hin jî ser zêndîya.

10Îdî tu çima loma birê xwe dikî? Yan tu çima birê xwe bêhurmet dikî? Em hʼemûyê jî li ber dîwana Xwedê bisekinin.

11Çimkî nivîsar e: «Ez saxîya Xwe kim, Xudan dibêje, ku her çok wê li ber Min bitewe û her kesê bêje: ‹Tu yî Xwedê›».

12Awa ji me her kesê bona xwe cabê li ber Xwedê bide.

13De îdî em loma hevdu nekin, lê hûn xwerʼa bidine ber hʼesaba, çawa bikin ku nig nedine li ber bira, ku nelikʼumin yan pʼişk nebin.

14Ez vê yekê zanim û Xudan Îsada guman im, ku tiştekî ji xwe hʼeram tʼune, lê bona wî hʼeram e, yê ku hʼeram hʼesab dike.

15Heger bi xwarina xwe tu dilê birê xwe ji xwe dihêlî, îdî jîyîna te ne bi hʼizkirinê ye. Bi xwarina xwe wî unda neke, bona kʼîjanî Mesîh mir.

16Bira ew tiştêd ku tu bona xwe qenc dibînî, nebe meʼnî ku xirabî bê gotinê.

17Çimkî Pʼadşatîya Xwedê xwarin û vexwarinêda nîne, lê heqî, eʼdilayî û şabûnêda ye, ku dayîna Rʼuhʼê Pîroz in.

18Kʼê bi van xulamtîyê Mesîhrʼa dike, ew li Xwedê xweş tê û dibe şîrinê meriva.

19Awa em hindava hevda ser nêta eʼdilayîyê û bawerî avakirinê bin.

20Rʼûyê xwarinêda şixulê Xwedê xirab nekin. Her tişt hʼelal e, tʼenê bona wî merivî ne rʼast e, yê ku bi xwarina xwe dibe bayîsê kʼetina xelqê.

21Qenc e ne goşt bixwî, ne şeravê vexwî û ne jî tiştekî usa bikî, ku birê te bikʼeve.

22Tu çawa bawer dikî, bira nava te û Xwedêda bimîne. Xwezî li wî, yê ku bi van tiştêd ku feʼm dike ku rʼast in, xwe gunekʼar nake.

23Lê heger yek dixwe dudilîyê dike, dîwanê ser xweda tîne, çimkî bi bawerîyê naxwe. Û her tiştê ku ne bi bawerîyê ye, gune ye.

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →