Romans 2

Kurdish Kurmanji 2024 SKB (کتاب مقدس به زبان کردی شیکاکی)

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1بَجا تِ، اَی اَو کَسه گو مِرُوَگه دی قضاوت دِگَی، چی یگ ژه وَ چه هِنجَت چِنینَ. چون گو تِ راستا هَچی دِشدا گو مِرُوَگه دی قضاوت دِگَی، خو محکوم دِگَی؛ چون تِ گو قضاوته دِگَی، تِ هَ بوخو ژی وان شُلا دِگَی.

2اَم دِزانِن گو قضاوتا خدا سَر اَونه گو شُله وِسا دِگَن حَقَ.

3تِ اَی اَو کَسه گو سَر وان مِرُوه گو وان شُلا دِگَن قضاوته دِگَی و هَ بوخو ژی وان شُلا دِگَی، تِ گُمان دِگَی گو تِیه بِگاری ژه قضاوتا خدا بِحلِی؟

4آن تِ زِدَتیا مِهربانی و تحمل و صَبرا وی گِم دِبینی و نِزانی گو مِهربانیا خدا بُ وه هِنده یَ گو تَ بِبَتَ بُ تَوبَ گِرِنه؟

5بله بَر خاطره دله تَ یه بینا بَری و به تَوبَ، تِ بُ رُژا غَضَبه بوخو غَضَبه خِر دِگَی، وه رُژا گو قضاوتا خدا یا عادل دیه آشگَرا بیت.

6خدا جَزایا هر مِرُوَگه دیه گورَیَگی عمله وی بِدَت:

7اَو بُ اَونه گو بِ صَبره ناو گِرِنا شُله قَنج دا، دوو شُکوه و جلال و حُرمَت و نَمر بونه دانَ، دیه ژیانا اَبَدی بِدَت؛

8بله سَر مِرُوِت خوپرست و اَونه گو ژه راستیه اطاعته ناگَن بَلگو ژه نَحَقیه اطاعته دِگَن، دیه کَرب و غَضَب بِت.

9هَچی مِرُوه گو شُلا پیس بِگَت دیه بِوَ بَلا و اَذیَته بیت، اَوِلی یهودی و پاشه یونانی.

10بله بُ هَچی کَسه گو شُلا قَنج بِگَت، شُکوه و جلال و حُرمَت و آشتی و سِلامتی دیه بِتَ دایین، اَوِلی یهودی و پاشه یونانی.

11چون گو خدا چه فَرق و جُداتیه نادانِتَ نابَینا انسان دا.

12چون گو تواوی اَونه گو به شِریعَت گُنَها دِگَن، به شِریعَت ژی دیه بَین بِچِن، و تواوی اَونه گو بِن اَمره شِریعَته دا گُنَها دِگَن، دیه گورَیَگی شِریعَته ژی بِنَ قضاوت گِرِن.

13چون اَونه گو شِریعَته دِبیهیسِن اَو نینِن گو حُضورا خدادا صالِحِن، بَلگو اَونه گو شِریعَته تینِنَ جی صالِح دِنَ قَبول گِرِن.

14چون وقته قَومه گو یهودی نینِن آنی اَونه گو شِریعَت چِنینِن گورَیَگی طبیعته اَو دِشدا گو شِریعَت دِخازیت تینِنَ جی، دوزَ گو اَوان شِریعَت چِنینِن، بله اَو بوخو، بُ خو شِریعَتِن.

15اَو نیشان دِدَن گو عمله شِریعَته سَر دله وان هاتیَ نِویساندِن، هَ وِسا گو وجدانا وان ژی سَر وِنَ شَهادَته دِدَت و فِکره وان، اَوان محکوم دِگَن آن حتا اَوان تبرأ دِگَن.

16اَو شُلَ وه رُژه دیه بِقَومیت گو خدا گورَیَگی انجیلا گو اَز وَعظ دِگَم، سَر سِرّت دله انسانا بِ واسِطا مسیحْ عیسیْ قضاوته بِگَت.

17بله هَگو تِ دِبِژی خو یهودی و پالا خو دِدَی شِریعَته و بَر خاطره هِنده گو تِ خدا ناس دِگَی اِفتخاره خو دِگَی،

18و بَر خاطره هِنده گو تِ بِ شِریعَته هاتی فِر گِرِن، و تِ اِرادا خدا دِزانی و دِشدا همویا باشتِر دِبِژِری،

19و هَگو تَ اطمینان هَیَ گو تِ بوخو رِبَرَگی بُ گُورَیا، نورَگی بُ اَونه گو ناو تاریتیه دانَ،

20تِ گو بِ واسِطا هَبونا شِریعَته گو صورَتا مَعریفَت و راستیه یَ، اَوی اَوه گو دَرسه دِدَتَ نَزانا و ماموستایه بِچوگایی،

21تِ گو دَرسه دِدَی مِرُوه دی، تِ بوخو دَرسه نادَی خو؟ تِ گو له ضِدّ دِزیه وَعظ دِگَی، تِ بوخو دِزیه دِگَی؟

22تِ گو دِبِژی نابی چه کَس زِنایه بِگَـت، تِ بوخو زِنایه دِگَی؟ تِ گو نَفرَته بُتا دِگَی، تِ معبدا تالان دِگَی؟

23تِ گو اِفتخاره شِریعَته دِگَی، تِ بِ شِگاندِنا شِریعَته به حُرمَتیا خدا دِگَی.

24چون هَ وِسا گو نِویسارِت مُقدس دا هاتیَ نِویساندِن: «بَر خاطره وَ، ناو قَومه گو یهودی نینِن کُفریا ناوه خدا دِگَن.»

25چون گو بَراستی سُنَت گِرِنه هِنگه اَرزِش هَیَ گو اون اطاعته شِریعَته بِگَن، بله هَگو اون شِریعَته بِشگِنِن، بینا وه یگه یَ گو اون سُنَت نَبونَ.

26بَجا، هَگو مِرُوَگ گو نَهاته بیتَ سُنَت گِرِن، دِشده گو شِریعَت دِخازیت تینیتَ جی، ما سُنَت نَبونا وی بُ وی سُنَت بون نایِتَ حساب گِرِن؟

27بَجا اَوه گو له جسم دا سُنَت نَبویَ، بله شِریعَته خُدان دِگَت، دیه تَ محکوم گَت، تِ گو اَو اَمره شِریعَته دا هاتی نِویساندِن تَ هَنَ و هاتی سُنَت گِرِن، بله شِریعَته دِشگِنی.

28چون گو یهودی اَو نینَ گو رووَ یهودی بیت، و نه سُنَت بون اَوَ گو رووَ و له جسم دا بِتَ گِرِن.

29بَلگو یهودی اَوَ گو باطنه دا یهودی بیت و سُنَت بون ژی شُلَگه قَلبیَ گو بِ واسِطا رِحا خدا دِقَومیت، نه بِ واسِطا حَرفه گو ناو شِریعَته دا هاتی نِویساندِن. مِرُوَگه وِسا خدا مَحتا وی دِگَت، نه انسان.

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →