2 Chronicles 26

Latin - Clementine Vulgata 1598

← Chapter 25 Jump to: Chapter 27 →

1Omnis autem populus Juda filium ejus Oziam, annorum sedecim, constituit regem pro Amasia patre suo.

2Ipse dificavit Ailath, et restituit eam ditioni Juda, postquam dormivit rex cum patribus suis.

3Sedecim annorum erat Ozias cum regnare cpisset, et quinquaginta duobus annis regnavit in Jerusalem: nomen matris ejus Jechelia de Jerusalem.

4Fecitque quod erat rectum in oculis Domini, juxta omnia qu fecerat Amasias pater ejus.

5Et exquisivit Dominum in diebus Zachari intelligentis et videntis Deum: cumque requireret Dominum, direxit eum in omnibus.

6Denique egressus est, et pugnavit contra Philisthiim, et destruxit murum Geth, et murum Jabni, murumque Azoti: dificavit quoque oppida in Azoto et in Philisthiim.

7Et adjuvit eum Deus contra Philisthiim, et contra Arabes qui habitabant in Gurbaal, et contra Ammonitas.

8Appendebantque Ammonit munera Ozi: et divulgatum est nomen ejus usque ad introitum gypti propter crebras victorias.

9dificavitque Ozias turres in Jerusalem super portam anguli, et super portam vallis, et reliquas in eodem muri latere, firmavitque eas.

10Exstruxit etiam turres in solitudine, et effodit cisternas plurimas, eo quod haberet multa pecora tam in campestribus quam in eremi vastitate: vineas quoque habuit et vinitores, in montibus et in Carmelo: erat quippe homo agricultur deditus.

11Fuit autem exercitus bellatorum ejus, qui procedebant ad prlia sub manu Jehiel scrib, Maasique doctoris, et sub manu Hanani, qui erat de ducibus regis.

12Omnisque numerus principum per familias, virorum fortium duorum millium sexcentorum.

13Et sub eis universus exercitus trecentorum et septem millium quingentorum, qui erant apti ad bella, et pro rege contra adversarios dimicabant.

14Prparavit quoque eis Ozias, id est, cuncto exercitui, clypeos, et hastas, et galeas, et loricas, arcusque et fundas ad jaciendos lapides.

15Et fecit in Jerusalem diversi generis machinas, quas in turribus collocavit et in angulis murorum, ut mitterent sagittas, et saxa grandia: egressumque est nomen ejus procul, eo quod auxiliaretur ei Dominus, et corroborasset illum.

16Sed cum roboratus esset, elevatum est cor ejus in interitum suum, et neglexit Dominum Deum suum: ingressusque templum Domini, adolere voluit incensum super altare thymiamatis.

17Statimque ingressus post eum Azarias sacerdos, et cum eo sacerdotes Domini octoginta, viri fortissimi,

18restiterunt regi, atque dixerunt: Non est tui officii, Ozia, ut adoleas incensum Domino, sed sacerdotum, hoc est, filiorum Aaron, qui consecrati sunt ad hujuscemodi ministerium: egredere de sanctuario, ne contempseris: quia non reputabitur tibi in gloriam hoc a Domino Deo.

19Iratusque Ozias, tenens in manu thuribulum ut adoleret incensum, minabatur sacerdotibus. Statimque orta est lepra in fronte ejus coram sacerdotibus, in domo Domini super altare thymiamatis.

20Cumque respexisset eum Azarias pontifex, et omnes reliqui sacerdotes, viderunt lepram in fronte ejus, et festinato expulerunt eum. Sed et ipse perterritus, acceleravit egredi, eo quod sensisset illico plagam Domini.

21Fuit igitur Ozias rex leprosus usque ad diem mortis su, et habitavit in domo separata plenus lepra, ob quam ejectus fuerat de domo Domini. Porro Joatham filius ejus rexit domum regis, et judicabat populum terr.

22Reliqua autem sermonum Ozi priorum et novissimorum scripsit Isaias filius Amos propheta.

23Dormivitque Ozias cum patribus suis, et sepelierunt eum in agro regalium sepulchrorum, eo quod esset leprosus: regnavitque Joatham filius ejus pro eo.

← Chapter 25 Jump to: Chapter 27 →