2 Chronicles 7

Latin - Clementine Vulgata 1598

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →

1Cumque complesset Salomon fundens preces, ignis descendit de clo, et devoravit holocausta et victimas: et majestas Domini implevit domum.

2Nec poterant sacerdotes ingredi templum Domini, eo quod implesset majestas Domini templum Domini.

3Sed et omnes filii Isral videbant descendentem ignem, et gloriam Domini super domum: et corruentes proni in terram super pavimentum stratum lapide, adoraverunt, et laudaverunt Dominum, quoniam bonus, quoniam in sculum misericordia ejus.

4Rex autem et omnis populus immolabant victimas coram Domino.

5Mactavit igitur rex Salomon hostias, boum viginti duo millia, arietum centum viginti millia: et dedicavit domum Dei rex, et universus populus.

6Sacerdotes autem stabant in officiis suis, et Levit in organis carminum Domini, qu fecit David rex ad laudandum Dominum: Quoniam in ternum misericordia ejus, hymnos David canentes per manus suas: porro sacerdotes canebant tubis ante eos, cunctusque Isral stabat.

7Sanctificavit quoque Salomon medium atrii ante templum Domini: obtulerat enim ibi holocausta et adipes pacificorum: quia altare neum quod fecerat, non poterat sustinere holocausta et sacrificia et adipes.

8Fecit ergo Salomon solemnitatem in tempore illo septem diebus, et omnis Isral cum eo, ecclesia magna valde, ab introitu Emath usque ad torrentem gypti.

9Fecitque die octavo collectam, eo quod dedicasset altare septem diebus, et solemnitatem celebrasset diebus septem.

10Igitur in die vigesimo tertio mensis septimi, dimisit populos ad tabernacula sua, ltantes atque gaudentes super bono quod fecerat Dominus Davidi, et Salomoni, et Israli populo suo.

11Complevitque Salomon domum Domini, et domum regis, et omnia qu disposuerat in corde suo ut faceret in domo Domini, et in domo sua, et prosperatus est.

12Apparuit autem ei Dominus nocte, et ait: Audivi orationem tuam, et elegi locum istum mihi in domum sacrificii.

13Si clausero clum, et pluvia non fluxerit, et mandavero et prcepero locust ut devoret terram, et misero pestilentiam in populum meum:

14conversus autem populus meus, super quos invocatum est nomen meum, deprecatus me fuerit, et exquisierit faciem meam, et egerit pnitentiam a viis suis pessimis: et ego exaudiam de clo, et propitius ero peccatis eorum, et sanabo terram eorum.

15Oculi quoque mei erunt aperti, et aures me erect ad orationem ejus, qui in loco isto oraverit.

16Elegi enim, et sanctificavi locum istum, ut sit nomen meum ibi in sempiternum, et permaneant oculi mei et cor meum ibi cunctis diebus.

17Tu quoque si ambulaveris coram me, sicut ambulaverit David pater tuus, et feceris juxta omnia qu prcepi tibi, et justitias meas judiciaque servaveris:

18suscitabo thronum regni tui, sicut pollicitus sum David patri tuo, dicens: Non auferetur de stirpe tua vir qui sit princeps in Isral.

19Si autem aversi fueritis, et dereliqueritis justitias meas, et prcepta mea qu proposui vobis, et abeuntes servieritis diis alienis, et adoraveritis eos,

20evellam vos de terra mea quam dedi vobis: et domum hanc, quam sanctificavi nomini meo, projiciam a facie mea, et tradam eam in parabolam, et in exemplum cunctis populis.

21Et domus ista erit in proverbium universis transeuntibus, et dicent stupentes: Quare fecit Dominus sic terr huic, et domui huic?

22Respondebuntque: Quia dereliquerunt Dominum Deum patrum suorum, qui eduxit eos de terra gypti, et apprehenderunt deos alienos, et adoraverunt eos, et coluerunt: idcirco venerunt super eos universa hc mala.

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →