bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Latin
/
Latin - Clementine Vulgata 1598
/
Ezekiel 34
Ezekiel 34
Latin - Clementine Vulgata 1598
← Chapter 33
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 35 →
1
Et factum est verbum Domini ad me, dicens:
2
Fili hominis, propheta de pastoribus Isral: propheta, et dices pastoribus: [Hc dicit Dominus Deus: V pastoribus Isral, qui pascebant semetipsos! nonne greges a pastoribus pascuntur?
3
Lac comedebatis, et lanis operiebamini, et quod crassum erat occidebatis: gregem autem meum non pascebatis.
4
Quod infirmum fuit non consolidastis, et quod grotum non sanastis: quod confractum est non alligastis, et quod abjectum est non reduxistis, et quod perierat non qusistis: sed cum austeritate imperabatis eis, et cum potentia.
5
Et dispers sunt oves me, eo quod non esset pastor: et fact sunt in devorationem omnium bestiarum agri, et dispers sunt.
6
Erraverunt greges mei in cunctis montibus, et in universo colle excelso: et super omnem faciem terr dispersi sunt greges mei, et non erat qui requireret: non erat, inquam, qui requireret.
7
Propterea, pastores, audite verbum Domini.
8
Vivo ego, dicit Dominus Deus, quia pro eo quod facti sunt greges mei in rapinam, et oves me in devorationem omnium bestiarum agro, eo quod non esset pastor: neque enim qusierunt pastores mei gregem meum, sed pascebant pastores semetipsos, et greges meos non pascebant:
9
propterea, pastores, audite verbum Domini.
10
Hc dicit Dominus Deus: Ecce ego ipse super pastores: requiram gregem meum de manu eorum, et cessare faciam eos, ut ultra non pascant gregem, nec pascant amplius pastores semetipsos: et liberabo gregem meum de ore eorum, et non erit ultra eis in escam.]
11
[Quia hc dicit Dominus Deus: Ecce ego ipse requiram oves meas, et visitabo eas.
12
Sicut visitat pastor gregem suum, in die quando fuerit in medio ovium suarum dissipatarum, sic visitabo oves meas, et liberabo eas de omnibus locis in quibus dispers fuerant in die nubis et caliginis.
13
Et educam eas de populis, et congregabo eas de terris, et inducam eas in terram suam, et pascam eas in montibus Isral, in rivis, et in cunctis sedibus terr.
14
In pascuis uberrimis pascam eas, et in montibus excelsis Isral erunt pascua earum: ibi requiescent in herbis virentibus, et in pascuis pinguibus pascentur super montes Isral.
15
Ego pascam oves meas, et ego eas accubare faciam, dicit Dominus Deus.
16
Quod perierat requiram, et quod abjectum erat reducam, et quod confractum fuerat alligabo, et quod infirmum fuerat consolidabo, et quod pingue et forte custodiam: et pascam illas in judicio.
17
Vos autem, greges mei, hc dicit Dominus Deus: Ecce ego judico inter pecus et pecus, arietum et hircorum.
18
Nonne satis vobis erat pascua bona depasci? insuper et reliquias pascuarum vestrarum conculcastis pedibus vestris: et cum purissimam aquam biberetis, reliquam pedibus vestris turbabatis:
19
et oves me his qu conculcata pedibus vestris fuerant, pascebantur: et qu pedes vestri turbaverant, hc bibebant.
20
Propterea hc dicit Dominus Deus ad vos: Ecce ego ipse judico inter pecus pingue et macilentum:
21
pro eo quod lateribus et humeris impingebatis, et cornibus vestris ventilabatis omnia infirma pecora, donec dispergerentur foras,
22
salvabo gregem meum, et non erit ultra in rapinam, et judicabo inter pecus et pecus.]
23
[Et suscitabo super eas pastorem unum qui pascat eas, servum meum David: ipse pascet eas, et ipse erit eis in pastorem.
24
Ego autem Dominus ero eis in Deum, et servus meus David princeps in medio eorum: ego Dominus locutus sum.
25
Et faciam cum eis pactum pacis, et cessare faciam bestias pessimas de terra: et qui habitant in deserto, securi dormient in saltibus.
26
Et ponam eos in circuitu collis mei benedictionem, et deducam imbrem in tempore suo: pluvi benedictionis erunt.
27
Et dabit lignum agri fructum suum, et terra dabit germen suum, et erunt in terra sua absque timore: et scient quia ego Dominus, cum contrivero catenas jugi eorum, et eruero eos de manu imperantium sibi.
28
Et non erunt ultra in rapinam in gentibus, neque besti terr devorabunt eos: sed habitabunt confidenter absque ullo terrore.
29
Et suscitabo eis germen nominatum, et non erunt ultra imminuti fame in terra, neque portabunt ultra opprobrium gentium.
30
Et scient quia ego Dominus Deus eorum cum eis, et ipsi populus meus domus Isral, ait Dominus Deus.
31
Vos autem, greges mei, greges pascu me, homines estis: et ego Dominus Deus vester, dicit Dominus Deus.]
← Chapter 33
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 35 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48