Luke 2 — Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

9ມີເທວະດາຕົນໜຶ່ງຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ໄດ້ມາປາກົດແກ່ພວກເຂົາ ແລະພຣະຣັດສະໝີຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ກໍສ່ອງແຈ້ງອ້ອມຮອບພວກເຂົາ. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງຕົກໃຈຢ້ານຫລາຍ.

10ແຕ່ເທວະດາຕົນນັ້ນໄດ້ກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ, “ຢ່າຢ້ານເລີຍ ເຮົານຳຂ່າວດີມາບອກໃຫ້ພວກເຈົ້າຮູ້ ເປັນຂ່າວທີ່ນຳຄວາມຊົມຊື່ນຍິນດີອັນໃຫຍ່ ມາສູ່ປະຊາຊົນທັງໝົດ.

11ເພາະວ່າໃນວັນນີ້ ອົງພຣະຜູ້ໂຜດຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນອົງໜຶ່ງ ຄືພຣະຄຣິດໄດ້ມາບັງເກີດຢູ່ໃນເມືອງຂອງດາວິດ ສຳລັບເຈົ້າທັງຫລາຍ

12ນີ້ແຫຼະ ຈະເປັນໝາຍສຳຄັນແກ່ພວກເຈົ້າ ຄືພວກເຈົ້າຈະໄດ້ພົບພຣະກຸມມານອົງໜຶ່ງ ພັນຜ້າອ້ອມນອນຢູ່ໃນຮາງຫຍ້າ.”

13ໃນທັນໃດນັ້ນ ກໍມີກອງທັບເທວະດາແຫ່ງສະຫວັນໝູ່ໃຫຍ່ ມາປາກົດກັບເທວະດາຕົນນັ້ນ ຮ່ວມກັນຮ້ອງສັນລະເສີນພຣະເຈົ້າວ່າ,

14“ພຣະຣັດສະໝີ ຈົ່ງມີແດ່ພຣະເຈົ້າ ໃນສະຫວັນທີ່ສູງສຸດ ແລະ ທີ່ແຜ່ນດິນໂລກຈົ່ງມີສັນຕິສຸກ ແກ່ມະນຸດທັງປວງຜູ້ທີ່ພຣະອົງ ຊົງພໍພຣະໄທນັ້ນ.”

15ເມື່ອຝູງເທວະດາເຫຼົ່ານັ້ນ ຈາກພວກເຂົາຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນແລ້ວ ພວກຜູ້ລ້ຽງແກະໄດ້ເວົ້າກັນວ່າ, “ໃຫ້ພວກເຮົາພາກັນໄປເມືອງເບັດເລເຮັມເທາະ ໄປເບິ່ງເຫດການທີ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ຕາມທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ບອກໃຫ້ພວກເຮົາຮູ້ນັ້ນ.”

16ພວກເຂົາຈຶ່ງຮີບໄປ ແລະພົບມາຣີກັບໂຢເຊັບ ແລະເຫັນພຣະກຸມມານນອນຢູ່ໃນຮາງຫຍ້າ.

17ເມື່ອພວກຜູ້ລ້ຽງແກະພົບພຣະກຸມມານແລ້ວ ພວກເຂົາກໍເລົ່າເລື່ອງຕາມທີ່ພວກເຂົາ ໄດ້ຍິນເຖິງພຣະກຸມມານນັ້ນ.

18ທຸກຄົນທີ່ໄດ້ຟັງພວກຜູ້ລ້ຽງແກະເລົ່າ ຕ່າງກໍປະຫລາດໃຈຕໍ່ສິ່ງທີ່ພວກຜູ້ລ້ຽງແກະໄດ້ເລົ່ານັ້ນ.

19ຝ່າຍມາຣີກໍຈົດຈຳເລື່ອງເຫຼົ່ານີ້ທັງໝົດໄວ້ ແລະຄິດຮໍ່າເພີງຢູ່ໃນໃຈ.

20ແລ້ວພວກຜູ້ລ້ຽງແກະກໍກັບຄືນໄປ ຮ້ອງເພງສັນລະເສີນພຣະເຈົ້າ ໃນທຸກສິ່ງທີ່ຕົນໄດ້ຍິນແລະໄດ້ເຫັນ ເພາະເຫດການໄດ້ເປັນໄປຕາມທີ່ເທວະດາບອກໄວ້ນັ້ນທຸກປະການ.

21ອາທິດໜຶ່ງຕໍ່ມາ ເມື່ອເຖິງກຳນົດຕ້ອງຮັບພິທີຕັດ ພວກເພິ່ນຈຶ່ງໃສ່ຊື່ກຸມມານນັ້ນວ່າ ເຢຊູ ຕາມທີ່ເທວະດາໄດ້ບອກໄວ້ ກ່ອນທີ່ນາງມາຣີບໍ່ທັນໄດ້ຕັ້ງທ້ອງເທື່ອນັ້ນ.

22ແລ້ວເວລາກຳນົດກໍມາເຖິງ ສຳລັບໂຢເຊັບແລະມາຣີ ທີ່ຈະເຮັດພິທີຊຳລະຕົວໃຫ້ສະອາດ ຕາມທີ່ກົດບັນຍັດຂອງໂມເຊໄດ້ກ່າວໄວ້. ພວກເພິ່ນຈຶ່ງໄດ້ນຳເອົາພຣະກຸມມານ ໄປທີ່ນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ເພື່ອຖວາຍແກ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ,

23ຕາມທີ່ມີຂຽນໄວ້ໃນກົດບັນຍັດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າວ່າ, “ລູກຊາຍກົກທຸກຄົນຈະຕ້ອງນຳມາຖວາຍແກ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ.”

24ໂຢເຊັບກັບມາຣີຍັງໄດ້ຖວາຍເຄື່ອງບູຊາ ຕາມທີ່ກົດບັນຍັດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ກ່າວໄວ້ເຊັ່ນກັນ ຄືນົກເຂົາຄູ່ໜຶ່ງ ຫລືນົກກາງແກໜຸ່ມສອງໂຕ.

25ຂະນະນັ້ນ ຢູ່ໃນນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ໄດ້ມີຊາຍຄົນໜື່ງຊື່ວ່າ ຊີເມໂອນ ເພິ່ນເປັນຄົນສິນທຳ ຢຳເກງພຣະເຈົ້າ ແລະໄດ້ຄອຍຖ້າຜູ້ທີ່ມາໂຜດຊ່ວຍຊາດອິດສະຣາເອນໃຫ້ພົ້ນ, ພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດເຈົ້າຊົງສະຖິດຢູ່ກັບເພິ່ນ

26ພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດເຈົ້າ ໄດ້ສຳແດງໃຫ້ເພິ່ນຮູ້ວ່າ ເພິ່ນຈະບໍ່ຕາຍກ່ອນໄດ້ເຫັນພຣະຄຣິດ ຜູ້ມາຈາກອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ.

27ພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດເຈົ້າ ໄດ້ນຳພາຊີເມໂອນເຂົ້າໄປໃນພຣະວິຫານ, ເມື່ອພໍ່ແມ່ໄດ້ນຳເອົາພຣະກຸມມານເຢຊູເຂົ້າໄປໃນພຣະວິຫານ ເພື່ອປະຕິບັດຕາມກົດບັນຍັດໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ຽວກັບພຣະກຸມມານນັ້ນ

28ຊີເມໂອນກໍໄດ້ອູ້ມເອົາພຣະກຸມມານໄວ້ໃນອ້ອມແຂນຂອງຕົນ ແລະສັນລະເສີນພຣະເຈົ້າວ່າ,

29“ຂ້າແດ່ພຣະອົງເຈົ້າ ບັດນີ້ພຣະອົງໄດ້ໃຫ້ຂ້ອຍໃຊ້ ຂອງພຣະອົງ ໄປເປັນສຸກຕາມພຣະທຳຂອງພຣະອົງ

30ເພາະວ່າຕາຂອງຂ້ານ້ອຍໄດ້ເຫັນຄວາມພົ້ນ ທີ່ມາຈາກພຣະອົງແລ້ວ

31ຊຶ່ງພຣະອົງໄດ້ຊົງຈັດຕຽມໄວ້ ຕໍ່ໜ້າປະຊາຊົນທັງໝົດ

32ຄືແສງສະຫວ່າງສ່ອງແຈ້ງ ເປີດເຜີຍພຣະປະສົງ ແກ່ບັນດາປະຊາຊາດ ແລະນຳເອົາສະຫງ່າຣາສີມາສູ່ ອິດສະຣາເອນພົນລະເມືອງ ຂອງພຣະເຈົ້າ.”

33ຝ່າຍພໍ່ແມ່ຂອງພຣະກຸມມານ ກໍປະຫລາດໃຈ ໃນສິ່ງທີ່ຊີເມໂອນໄດ້ກ່າວເຖິງພຣະກຸມມານນັ້ນ.

34ຊີເມໂອນໄດ້ອວຍພອນພວກເພິ່ນ ແລະກ່າວກັບມາຣີແມ່ຂອງພຣະກຸມມານນັ້ນວ່າ, “ພຣະເຈົ້າໄດ້ເລືອກເດັກຄົນນີ້ໄວ້ ເພື່ອເປັນເຫດໃຫ້ຫລາຍຄົນ ໃນຊາດອິດສະຣາເອນລົ້ມລົງ ແລະລຸກຂຶ້ນໃໝ່ ເປັນໝາຍສຳຄັນທີ່ຫລາຍຄົນຈະເວົ້າຕໍ່ຕ້ານ

35ເພາະຄວາມຄິດໃນໃຈຂອງຄົນທັງຫລາຍ ຈະໄດ້ປາກົດແຈ້ງ ສ່ວນເຈົ້າຈະເຈັບປວດເໝືອນດັ່ງຖືກດາບແທງຊອດຈິດໃຈ.”

36ຍັງມີໝໍທຳນວາຍຍິງຄົນໜຶ່ງ ຊື່ອານາ ເປັນລູກສາວຂອງຟານູເອນ ໃນຕະກຸນອາເຊ ນາງເປັນຄົນແກ່ຊະຣາຫລາຍແລ້ວ ມີຜົວຕັ້ງແຕ່ເປັນສາວໜຸ່ມ ແລະຢູ່ນຳຜົວໄດ້ເຈັດປີ,

37ແລ້ວກໍເປັນໝ້າຍຢູ່ລະຫວ່າງແປດສິບສີ່ປີ ນາງບໍ່ໜີຈາກບໍລິເວນພຣະວິຫານຈັກເທື່ອ, ແຕ່ໄດ້ຢູ່ປະຕິບັດພຣະເຈົ້າ, ຮັກສາສິນດ້ວຍການອົດອາຫານ ແລະພາວັນນາອະທິຖານ ທັງກາງເວັນແລະກາງຄືນ.

38ໃນເວລານັ້ນ ນາງກໍໄດ້ເຂົ້າມາໂມທະນາຂອບພຣະຄຸນພຣະເຈົ້າ ແລະເວົ້າເຖິງພຣະກຸມມານໃຫ້ແກ່ທຸກຄົນ ໃນນະຄອນເຢຣູຊາເລັມຟັງ ຊຶ່ງພວກເຂົາກຳລັງຄອຍຖ້າການໄຖ່ໃຫ້ພົ້ນນັ້ນ.

39ເມື່ອໂຢເຊັບແລະມາຣີ ເຮັດທຸກສິ່ງສຳເລັດ ຕາມກົດບັນຍັດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແລ້ວ ພວກເພິ່ນກໍກັບຄືນເມືອບ້ານເມືອງຂອງຕົນ ທີ່ນາຊາເຣັດໃນແຂວງຄາລີເລ.

40ຝ່າຍພຣະກຸມມານນັ້ນ ກໍໃຫຍ່ຂຶ້ນແລະແຂງແຮງດີ ເຕັມໄປດ້ວຍສະຕິປັນຍາ ແລະພຣະຄຸນຂອງພຣະເຈົ້າກໍຊົງສະຖິດຢູ່ນຳພຣະອົງ.

41ທຸກປີໃດ ພໍ່ແມ່ຂອງພຣະກຸມມານເຢຊູ ເຄີຍຂຶ້ນໄປນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ເພື່ອສະຫລອງເທດສະການປັດສະຄາ.

42ເມື່ອພຣະກຸມມານເຢຊູອາຍຸໄດ້ສິບສອງປີ ພວກເພິ່ນກໍໄດ້ຂຶ້ນໄປສະຫລອງເທດສະການນີ້ ຕາມທຳນຽມທີ່ເຄີຍປະຕິບັດມາ.

43ເມື່ອເທດສະການສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ ພໍ່ແມ່ກໍກັບຄືນເມືອເຮືອນ ສ່ວນພຣະກຸມມານເຢຊູນັ້ນ ຍັງຄ້າງຢູ່ໃນນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ຝ່າຍພໍ່ແມ່ກໍບໍ່ຮູ້ຈັກ.

44ເພິ່ນທັງສອງຄິດວ່າ ພຣະກຸມມານເຢຊູນັ້ນ ຢູ່ນຳກຸ່ມຄົນທີ່ເດີນທາງກັບດ້ວຍກັນ. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເພິ່ນຈຶ່ງເດີນທາງຕໍ່ໄປໄດ້ໜຶ່ງວັນ ແລ້ວເລີ່ມຕົ້ນຊອກຫາໃນທ່າມກາງຍາດພີ່ນ້ອງແລະໝູ່ເພື່ອນ.

45ເມື່ອບໍ່ພົບ ພວກເພິ່ນຈຶ່ງກັບຄືນໄປຊອກຫາຢູ່ນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ.

46ເມື່ອຊອກຫາໄດ້ສາມວັນແລ້ວ ພວກເພິ່ນກໍພົບພຣະກຸມມານນັ່ງຢູ່ໃນພຣະວິຫານ ທ່າມກາງກຸ່ມອາຈານຊາວຢິວ ກຳລັງຟັງແລະຊັກຖາມພວກອາຈານເຫຼົ່ານັ້ນຢູ່.

47ທຸກຄົນທີ່ໄດ້ຍິນພຣະອົງກ່າວ ຕ່າງກໍປະຫລາດໃຈໃນສະຕິປັນຍາ ແລະຄຳຕອບຂອງພຣະກຸມມານນັ້ນ.

48ຝ່າຍພໍ່ແມ່ກໍປະຫລາດໃຈເມື່ອໄດ້ເຫັນ ແລະແມ່ຈຶ່ງຖາມວ່າ, “ລູກເອີຍ, ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງເຮັດເຊັ່ນນີ້ກັບພວກເຮົາ? ພໍ່ກັບແມ່ເລາະຊອກຫາເຈົ້າດ້ວຍຄວາມກັງວົນໃຈທີ່ສຸດ.”

49ພຣະກຸມມານຕອບວ່າ, “ເປັນຫຍັງຕ້ອງຊອກຫາເຮົາ? ພວກເຈົ້າບໍ່ຮູ້ບໍວ່າ ເຮົາຕ້ອງຢູ່ໃນທີ່ສະຖິດແຫ່ງພຣະບິດາເຈົ້າຂອງເຮົາ?”

50ແຕ່ພວກເພິ່ນບໍ່ເຂົ້າໃຈຄຳຕອບຂອງພຣະກຸມມານນັ້ນ.

51ແລ້ວພຣະກຸມມານເຢຊູ ຈຶ່ງລົງເມືອກັບພວກເພິ່ນສູ່ເມືອງນາຊາເຣັດ ແລະອ່ອນນ້ອມຍອມຟັງພວກເພິ່ນ ຝ່າຍແມ່ກໍເກັບກຳເລື່ອງທັງໝົດນີ້ໄວ້ໃນໃຈ.

52ພຣະເຢຊູເຈົ້າໄດ້ຈະເລີນເຕີບໃຫຍ່ຂຶ້ນ ໃນດ້ານສະຕິປັນຍາ ແລະໃນດ້ານຮ່າງກາຍ ເປັນທີ່ພໍພຣະໄທຕໍ່ພຣະເຈົ້າແລະຕໍ່ມະນຸດດ້ວຍ.