James 2

Malagasy 2004 (DIEM PROTESTANTA)

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1Ry havako, noho ianareo mino ny Tompontsika, izany hoe i Jesoa Kristy be voninahitra, dia aoka ianareo mba tsy hijery tavan’olona.

2Fa misy ohatra olona miperatra volamena sady manao akanjo marevaka miditra ao am-piangonanareo, ary misy mahantra ratsy akanjo miditra ao koa.

3Dia hajahajainareo erỳ ilay olona miakanjo marevaka sady ataonareo hoe: «Etsy amin’ny toeram-boninahitra ianao mipetraka, azafady»; fa ilay mahantra kosa ataonareo hoe: «Mijorojoroa eo ianao, na eto an-tongotro mipetraka».

4Raha izany no izy, dia manavakavaka ianareo; ary sain-dratsy no entinareo manombantombana.

5Mihainoa, ry havako malala: ireo mahantra eto amin’ izao tontolo izao no efa nofidin’Andriamanitra, mba hanan-karena amin’ny finoana ka handray ny Fanjakana izay nampanantenainy homena ireo tia Azy.

6Fa ianareo kosa, manao tsinontsinona ny mahantra! Moa tsy ny mpanankarena ve no mampahory anareo sy mitarika anareo ho eo amin’ny fitsarana?

7Ireo no manevateva ilay anarana soa nomen’Andriamanitra anareo.

8Tsara ny ataonareo raha tanterahinareo ilay lalàna momba ny Fanjakàn’Andriamanitra, araka ny Soratra Masina manao hoe: «Tiavo ny namanao tahaka ny itiavanao ny tenanao».

9Kanefa raha mijery tavan’olona ianareo, dia manota sady mpandika ny lalàna ka melohiny.

10Satria izay diso amin’ny lalàna anankiray monja, na dia mitandrina ny lalàna hafa rehetra aza, dia meloka amin’izy rehetra.

11Eny, ilay Andriamanitra nanao hoe: «Aza maka vadin’olona», no nanao koa hoe: «Aza mamono olona.» Ka raha tàhiny tsy maka vadin’olona ianao, nefa mamono olona, dia mpandika ny lalàna ianao.

12Aoka ianareo hiteny sy hiasa toy ny olona mbola hotsarain’ny lalàna mitondra fahafahana;

13satria fitsarana tsy misy indrafo no hataon’Andriamanitra amin’izay tsy namindra fo; ny famindrampo kosa afa-mirehareha tsy matahotra ny fitsarana.

14Ry havako, inona moa no soa azon’ny olona milaza azy ho manam-pinoana, raha tsy miseho amin’ny asa izany? Mahavonjy azy ve izany finoana izany?

15Raha tàhiny misy havana iray finoana tsy manan-kitafy sady tsy ampy sakafo,

16dia inona moa no soa azonareo milaza aminy hoe: «Veloma finaritra, manaova mafana tsara, manaova voky tsara», raha tsy mba omenareo azy izay ilain’ny tenany?

17Toy izany kosa àry ny finoana: raha misy tsy miseho amin’ny asa, dia maty mihitsy.

18Nefa raha misy manao hoe: «Ny anao finoana, fa ny ahy asa», dia hovaliako hoe: «Asehoy ahy izay finoanao tsy ombàn’asa, fa hasehoko anao amin’ny asa kosa ny finoako.»

19Inoanao ve fa misy Andriamanitra tokana? Tsara ny ataonao. Mba mino izany koa anefa ireo demony ka mangovitra.

20Ry adala, tianao ve ny hahafantatra fa tsy vanona ny finoana tsy ombàn’asa?

21Ahoana moa no nahazoan’i Abrahama razantsika ny fahamarinana avy amin’Andriamanitra? Noho ny asa nataon’i Abrahama, fony izy nanolotra an’i Itsehàka zanany lahy teo ambonin’ny alitara.

22Hitanao fa indray mientana ny azy ny finoana sy ny asa; ary tonga lavorary ny finoan’i Abrahama noho ny asa nombàny azy.

23Koa tanteraka ny Soratra Masina manao hoe: ‹Nino an’Andriamanitra i Abrahama, ka nankatoavan’Andriamanitra azy ho marina izany; ary dia nantsoin’Andriamanitra hoe sakaizany izy ».

24Hitanareo àry fa nahazo ny fahamarinana avy amin’Andriamanitra ny olona, noho ny asa fa tsy noho ny finoana fotsiny ihany.

25Toy izay koa i Rahaba vehivavy janga: nahazo ny fahamarinana avy amin’Andriamanitra izy noho ny asa nataony, fony izy nampiantrano ireo iraka israelita ary nampandeha azy tamin’ny lalan-kafa.

26Eny, maty ny vatantena raha tsy misy fofonaina, ary maty toy izany koa ny finoana raha tsy ombàn’asa.

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →