Judges 5

Macedonian 2006 D - (Свето Писмо: Стандардна Библија 2006 (со Девтероканонски Книги))

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1Во тој ден запеаја Девора и Варак, синот Авиноамов со овие зборови:

2„Благословувајте Го Господа зашто се одмазди за Израил, народот покажа сесрдност.

3Слушајте, цареви, внимавајте, кнезови; јас ќе Му пеам и ќе Му свирам на Господ, на Господ, Бог Израилев!

4Кога излегуваше Ти, Господи, од Сеир, кога доаѓаше од полето Едом, земјата се тресеше, небото капеше и облаците вода пролеваа;

5горите се топеа од лицето на Господ, дури и Синај затрепери пред Господ, Бог Израилев.

6Во дните на Самегар, синот Анатов, во дните на Јаел, патиштата опустеа и кои порано одеа по правите патишта, тогаш одеа по околните патеки.

7Во Израил немаше жител во селата, немаше, додека јас, Девора, не станав, додека не востанав јас, мајката Израилева.

8Избраа нови богови, затоа војната беше пред вратата. Се виде ли штит и копје меѓу четириесет илјади од Израил?

9Срцето ми е кон вас, началници Израилеви, кон ревнителите во народот; прославувајте Го Господа!

10Вие, кои јавате на бели магариња што седите во судовите и одите по патот, разгласувајте!

11Среде гласовите на оние што плескаат, таму нека покажат правда, Господи, зацврсти ја правдата во Израил! Тогаш народот Господов се разотиде по своите градови.

12Разбуди се, разбуди се, Девора, разбуди се, па запеј песна! Стани, Варак и води ги своите платеници, сине Авиноамов!

13Тогаш се возвеличи силата негова; Господ мене ми ги потчини храбрите.

14Од Ефрем дојдоа оние, кои беа фатиле корен во долините; по тебе е братот твој Венијамин, според народот твој; од Махир доаѓаа началници, а од Завулон оние што се занимаваат со пишување.

15И кнезовите Исахарови се со Девора, и Исахар исто така како Варак, се спуштија пеш во долината. Во Рувимовите племиња – големо разногласие.

16Зошто си ми седнал меѓу кошарите и го слушаш блеењето на стадата? Во Рувимовите племиња – големо несогласие.

17Галаад си живее спокојно од онаа страна на Јордан, и зошто Дан да се занимава со корабите, а Асир да седи на морскиот брег и се весели при своите пристаништа.

18Завулон е народ, кој ја даде душата своја на смртта, и Нефталим – на полските височини.

19Дојдоа цареви, тогаш се судрија царевите ханански во Таанах, при водите Мегидонски, но ни парче сребро не добија.

20Од небото се војуваше, се биеја ѕвездите од своите патишта против Сисера.

21Потокот Кишон ги одвлече; стародревниот поток – потокот Кишон. Гази ги, душо моја, силните!

22Тогаш отпаѓаа копитата на коњите од топотење, од терање на јавачите нивни.

23Проколнете го Мероз, рече ангелот Господов, проколнете ги жителите негови, затоа што не дојдоа на помош на Господ со храбрите.

24Нека е благословена меѓу жените Јаел, жената на Кениецот Хевер, меѓу жените во шаторите нека е благословена!

25Тој побара вода: таа млеко му даде, во војводска чаша му донесе мрсно млеко.

26Левата рака своја таа ја протегна кон колецот, а десната – кон чеканот ковачки; го удри Сисера, му ја здроби главата, го прободе и му ги проби слепоочниците негови.

27Меѓу нозете нејзини падна, истоштен се испружи и умре, меѓу нозете нејзини падна веднаш.

28Погледна низ прозорецот Сисеровата мајка, низ решетката и си помисли: зошто не доаѓа уште колата негова, зошто се забавуваат тркалата на колите негови?

29Мудрите нејзини дворјани ѝ одговараат, а и самата таа си одговара на зборовите свои:

30можеби нашле плен, па го делат: кому по една мома, кому по две на војник. Плен шарен за Сисера, плен шарен, везен; шарен и везен од обете страни, симнат од рамениците на пленикот.

31Така да загинат сите Твои непријатели, Господи! А оние, кои Го сакаат, да бидат како сонце кога изгрева во сета своја сила!“ – И мирна беше земјата четириесет години.

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →