Matthew 19

Macedonian 2006 D - (Свето Писмо: Стандардна Библија 2006 (со Девтероканонски Книги))

← Chapter 18 Jump to: Chapter 20 →

1Кога ги заврши Исус тие зборови, замина од Галилеја и дојде во пределите јудејски, отаде Јордан.

2По Него идеше многу народ и Тој ги исцели таму.

3И Му пристапија фарисеите што Го искушуваа, па Му рекоа: „Дали му е допуштено на човек да ја остави жената своја за каква и да било причина?“

4Тој им одговори и рече: „Не сте ли читале, дека Оној што ги создаде во почетокот, машко и женско ги создаде,

5и рече: ‚Затоа ќе остави човек татко и мајка и ќе се прилепи до жената своја и ќе бидат обата едно тело.‘

6Па така, тие веќе не се двајца, туку едно тело. А Бог што соединил човек да не разделува.“

7Тие Му рекоа: „Зошто тогаш Мојсеј заповеда да се даде разводно писмо и таа да се отпушти?“

8Тој им рече: „Заради тврдокорноста на вашите срца Мојсеј ви дозволи да ги отпуштате жените свои; но во почетокот не беше така.

9Јас, пак, ви велам: оној што ќе ја остави својата жена, освен заради прељуба, и се ожени со друга, тој врши прељуба; и оној, што ќе се ожени со напуштена, исто така прељубодејствува.“

10Учениците Негови Му рекоа: „Ако е таква положбата на човекот кон жената, подобро да не се жени!“

11А Тој им рече: „Не може секој да го прифати кажаново, освен оние на кои им е дадено;

12зашто има скопени, така родени од мајчината утроба; а има скопени и од луѓе, но има и скопени, кои самите себе се скопиле заради царството небесно. Кој може да прифати, нека прифати.“

13Тогаш кај Него доведоа деца, за да ги положи рацете над нив и да се помоли, а учениците им забрануваа.

14Но Исус рече: „Оставете ги децата и не бранете им да доаѓаат кај Мене, зашто на такви е царството небесно.“

15И откако ги положи рацете над нив, си отиде оттаму.

16И ете, еден човек, кога пристапи до него, Му рече: „Учителе добар, какво добро треба да направам за да имам живот вечен?“

17А Тој му одговори: „Зошто Ме нарекуваш добар? Никој не е добар освен Единиот Бог. А ако сакаш да влезеш во животот, запазувај ги заповедите.“

18Тој Му рече: „Кои?“ А Исус одговори: „Не убивај, не прељубодејствувај, не кради, не сведочи лажно;

19почитувај го татка си и мајка си; љуби го ближниот свој како себеси!“

20Младичот Му рече: „Сето тоа сум го запазил од својата младост; што уште ми недостасува?“

21Исус му рече: „Ако сакаш да бидеш совршен, оди, продај го имотот свој и раздели го на сиромаси, и ќе имаш богатство на небото; па дојди и врви по Мене!“

22Штом го чу младиот човек кажаново, си отиде натажен, бидејќи имаше многу имот.

23А Исус им рече на учениците Свои: „Вистина, ви велам, дека богат тешко ќе влезе во царството небесно;

24и уште ви велам: полесно ѝ е на камилата да мине низ иглени уши, отколку на богатиот да влезе во царството Божјо.“

25Кога го чуја тоа учениците, многу се зачудија и рекоа: „Тогаш кој може да се спаси?“

26А Исус, ги погледна и им рече: „За луѓето тоа не е можно, но за Бога сѐ е можно.“

27Тогаш Петар одговори и Му рече: „Ете, ние оставивме сѐ, и по Тебе појдовме: што ќе стане, со нас?“

28А Исус им рече: „Вистина ви велам дека вие што врвите по Мене, во новиот свет, кога Синот Човечки ќе седне на престолот на славата Своја, ќе седнете и вие на дванаесет престоли и ќе судите над дванаесетте Израилеви колена;

29и секој што ќе остави куќа, или брат, или сестра, или татко, или мајка, или жена, или деца, или ниви, заради Моето име, ќе добие стопати повеќе и ќе наследи живот вечен.

30Но мнозина први ќе бидат последни, а последните први.“

← Chapter 18 Jump to: Chapter 20 →