1 Corinthians 15 — Macedonian (Свето Писмо: Стандардна Библија 2006 (66 книги))

10Со благодатта на Бога сум тоа што сум, и Неговата благодат, која е во мене, не беше напразна, но повеќе се потрудив од сите нив; само не јас, туку Божјата благодат, која е со мене.

11И така, било јас, или тие, така проповедаме, и вие така поверувавте.

12И ако се проповеда дека Христос воскреснал од мртвите, како тогаш некои меѓу вас велат дека немало воскресение на мртвите?

13А штом нема воскресение на мртвите, тогаш и Христос не воскреснал;

14ако, пак, Христос не воскреснал, тогаш напразна е нашата проповед, празна е и вашата вера.

15Би се покажале како лажни сведоци Божји, бидејќи сведочевме против Бога дека Го воскреснал Христос, Кого што не Го воскреснал, ако навистина мртвите не воскреснуваат.

16Зашто, ако мртвите не воскреснуваат, и Христос не воскреснал;

17ако, пак, Христос не воскреснал, напразна е верата ваша; вие сте уште во своите гревови;

18тогаш и оние, што умреле за Христос, пропаднале.

19И, ако само во овој живот се надеваме на Христос, тогаш сме ние најбедни од сите луѓе.

20Но, ете, Христос воскресна од мртвите, и со тоа стана првина за упокоените.

21Бидејќи смртта дојде преку човекот, така и воскресението од мртвите, стана преку Човек.

22И како што по Адам сите умираат, така и во Христос сите ќе бидат оживеани;

23но секој по свој ред: Христос е првиот плод; потоа, при Неговото доаѓање, ќе воскреснат сите што се Христови.

24А потоа ќе биде крајот, кога ќе Му го предаде на Бога и Отецот царството, односно кога ќе уништи секое началство, секоја власт и сила.

25Бидејќи Тој треба да царува „додека не ги стави под нозете Свои сите непријатели.“

26А како последен непријател ќе биде уништена смртта,

27зашто „сите ги покори под нозете Негови“; а кога се вели: „Сѐ Му е Нему покорено“, очевидно е дека се изоставува Оној, Кој Му потчини сѐ.

28Кога, пак, ќе Му биде потчинето сѐ, тогаш и Самиот Син ќе Му се потчини на Оној, Кој Му потчини сѐ, за да биде Бог сѐ во сѐ.

29Инаку, што ќе направат оние, кои се крштаваат за мртвите? Ако мртвите не воскреснуваат, зошто тие тогаш се крштаваат за нив?

30Зошто, пак, и ние секој час се подложуваме на опасност?

31Секој ден умирам, браќа, се колнам во пофалбата ваша, која ја имам во Христос Исус, нашиот Господ.

32Ако во Ефес, човечки речено, се борев со ѕверови, каква е мојата полза? Ако мртвите не воскреснуваат — „Да јадеме и да пиеме, бидејќи утре ќе умреме!“

33Не лажете се: „Лошите зборови ги расипуваат добрите обичаи!“

34Освестете се еднаш како треба, па не грешете! Зашто некои од вас не знаат за Бога — за ваш срам го велам ова.

35Но ќе рече некој: како ќе воскреснат мртвите и во какво тело ќе дојдат?

36Безумниче, тоа што го сееш ти, нема да оживее, ако не умре.

37А кога сееш, не го сееш телото, кое треба да настане, туку голо зрно, на пример пченично или некое друго;

38но Бог му дава тело, какво што сака, и тоа на секое семе негово сопствено тело.

39Не е секое тело исто тело: друго е телото на човек, друго е телото на животно, друго на риба, друго на птица.

40Има тела небесни и тела земни, но друг е блесокот на небесните и друг на земните;

41друг е блесокот на сонцето; друг е блесокот на месечината, инаков е, пак, на ѕвездите; па и ѕвезда од ѕвезда по блесокот се разликува.

42Така е и со воскресението на мртвите: се сее за распаѓање; воскреснува во нераспаѓање;

43се сее во бесчестие — воскреснува во слава; се сее во немоќ — воскреснува во сила;

44се сее тело душевно — воскреснува тело духовно. Ако има тело душевно, има и тело духовно.

45Па така е и напишано: „Првиот човек Адам стана жива душа“, а последниот Адам — животворен дух.

46Но не е прво духовното, туку душевното, а потоа духовното.

47Првиот човек е од земја, земјен; вториот човек е Господ од небото.

48Каков е земјениот, такви се и земјените; и каков е Небесниот, такви се и небесните;

49и како што го носиме ликот на земјениот, така ќе го носиме и образот на Небесниот.

50А ова ви го велам, браќа, дека телото и крвта не можат да го наследат царството Божјо, ниту распадливоста ја наследува нераспадливоста.

51Еве, тајна ви кажувам; сите нема да се упокоиме, туку сите ќе се измениме,

52одеднаш, за еден миг на око, на последната труба: зашто ќе затруби, и мртвите ќе воскреснат нераспадливо, а ние ќе се измениме;

53зашто распадливото треба да се облече во нераспадливост, а смртното — да се облече во бесмртност.

54А кога ова распадливо ќе се облече во нераспадливост, и она смртното — во бесмртност, тогаш ќе се збидне зборот напишан: „Победата ја проголта смртта.“

55„О, смрт, каде ти е осилката? О, смрт, каде ти е победата?“

56Осилото на смртта е гревот, а силата на гревот е Законот.

57Да Му благодариме на Бога, Кој ни дарува победа преку нашиот Господ Исус Христос.

58И така, браќа мои возљубени, бидете постојани, непоколебливи и секогаш богати во делото Господово, знаејќи дека трудот ваш пред Господ нема да биде залуден.