Joel 1

Macedonian (Свето Писмо: Стандардна Библија 2006 (66 книги))

Jump to: Chapter 2 →

1Слово Господово упатено до Јоил, синот Петуелов.

2Чујте го ова, старци, и внимавајте сите жители на оваа земја: се случувало ли ова во вашите денови или во деновите на вашите татковци?

3Раскажувајте за него на децата ваши; а децата ваши нека им расакажуваат на нивните деца, и нивните деца — на следниот род;

4сѐ што остана од гасениците, го изедоа скакулците; а што остана од скакулците, го изедоа црвите; и што остана од црвите, го изедоа бумбарите.

5Разбудете се пијаници, плачете и ридајте, вие сите што пиете вино, за сокот гроздов, зашто е одземен од устата ваша.

6Зашто против земјата моја дојде народ силен и безброен; забите му се како заби на лав, а челустите како челуст на лавица.

7Тој ми ја опустоши лозата, и смоквата ми ја откорна, ја излупи до голо и ја фрли; гранките ѝ побелеа.

8Плачи како што плаче девица, опашана со вреќиште, за свршеникот од својата младост.

9Се прекрати лебниот принос и преливот за него во домот Господов; плачат и свештениците, служителите Господови.

10Опустошено е полето, тагува земјата, зашто е уништено житото; се исуши гроздовиот сок, пресуши маслиновото масло.

11Црвенете се од срам, земјоделци, плачете лозари, за пченицата и за јачменот, зашто пропадна жетвата по нивите,

12лозата се исуши, смоквата свена, нарот, палмата и јаболкницата — сите дрвја по полето се исушија; поради тоа и веселбата меѓу луѓето исчезна.

13Препашете се со вреќиште, свештеници, и плачете; ридајте, служители на светилиштето. Влезете и ноќевајте, служители на мојот Бог, во вреќиште, зашто во домот на вашиот Бог нема веќе лебен принос и прелив.

14Наредете свет пост, објавете свечен собир, повикајте ги старешините и сите жители од тој крај во домот на Господ, вашиот Бог — викајте кон Господ.

15Страшен ден! Зашто денот Господов е близу; и ќе дојде како запустување од Сесилниот.

16Зар пред очите наши не се одзеде храната, и од домот на нашиот Бог — веселбата и радоста?

17Изгниени се зрната под сувите грутки, запустени се житниците, урнати се амбарите, зашто нема веќе жито.

18Ете, стенка добитокот, скитаат стадата волови, зашто нема за нив пасиште; се измачуваат и стадата овци.

19Кон Тебе, Господи, викам, зашто оган ги проголта пасиштата во пустината, и пламен ги подгори дрвјата во полето.

20Дури и животните во полето викаат кон Тебе, зашто секна водата по потоците, и оган ги изгоре пасиштата во пустината.

Jump to: Chapter 2 →