1 Thessalonians 2

Macedonian 2023 (Нов Превод на Новиот Завет 2023)

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1Зашто и самите знаете, браќа, дека нашето доаѓање кај вас не беше залудно;

2напротив, откако пострадавме и бевме навредувани во Филипи, како што знаете, ние се охрабривме во нашиот Бог да ви Го проповедаме Божјото благовестие со тешка борба.

3Зашто нашиот поттик не произлегува од заблуда, ниту од нечисти побуди, ниту од лукавство,

4туку, како што Бог нѐ испита и ни Го довери благовестието, така и зборуваме – не за да им угодуваме на луѓето, туку на Бога, Кој ги испитува нашите срца.

5Зашто, како што знаете, никогаш не сме се послужиле со ласкави зборови; ниту со прикриена алчност; Бог е сведок!

6И не баравме слава од луѓе – ниту од вас, ниту од други,

7иако, како Христови апостоли, можевме и да се наметнеме. Но ние меѓу вас бевме така нежни, како што мајката доилка ги негува своите деца.

8И така, силно копнеејќи за вас, посакавме да ви го предадеме не само Божјото благовестие, туку и своите души, зашто ни станавте мили.

9Спомнете си браќа за нашиот труд и мака, зашто работејќи дење и ноќе за да не обременуваме никого од вас, ние ви Го проповедавме Божјото благовестие.

10Сведоци сте и вие и Бог, дека свето, праведно и беспрекорно постапувавме пред вас, кои верувате.

11Зашто знаете дека сите вас поединечно, како татко своите чеда, ве поттикнувавме и утешувавме

12и ви сведочевме да живеете достојно за Бога, Кој ве повикува во Своето царство и слава.

13Токму заради тоа непрестајно Му благодариме на Бога, бидејќи, откако го примивте словото Божјо што го чувте од нас, го притаивте не како човечко слово, туку – какво што навистина е – Божјо слово, кое и дејствува во вас, кои верувате.

14Вие, браќа, станавте подражатели на Божјите цркви во Христос Исус, што се во Јудеја, зашто и вие пострадавте од своите сонародници, како и тие од Јудејците

15кои ги убија Господ Исус и своите пророци, и нас нѐ избркаа, и на Бога не Му угодија, и им се противат на сите луѓе;

16тие ни забрануваат да им зборуваме на незнабошците, за да се спасат и со тоа секогаш ги дополнуваат своите гревови; но, на крајот, гневот ги достигна.

17А ние, браќа, откако бевме одвоени од вас за кратко време, далеку од очи, но не и од срце, со уште поголема желба настојувавме да ве видиме.

18Затоа посакавме да дојдеме кај вас – барем јас, Павле, и тоа не еднаш или двапати – но нѐ попречи сатаната.

19Зашто, кој е нашата надеж или радост, или венец за пофалба? Та нели сте вие пред нашиот Господ Исус Христос при Неговото доаѓање?

20Да, вие сте нашата слава и радост!

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →