Jeremiah 29

Burmese 1928

← Chapter 28 Chapter 30 →
1ယေ ခေါ နိ မင်း နှင့် မယ် တော် မှ စ၍၊ မိန်း မ စိုး များ၊ ယု ဒ ပြည် ယေ ရု ရှ လင် မြို့ မှူး မတ် များ တို့ သည် ပန်း တည်း၊ ပန်း ပု စ သည် တို့ ပါ၊ ယေ ရု ရှ လင် မြို့ မှ ထွက် ရ ပြီး နောက်၊ ဗာ ဗု လုန် မြို့ သို့ နေ ဗု ခဒ် နေ ဇာ မင်း သုံ့ ပန်း သိမ်း သွား ရာ ပါ လူ ကြီး အ ကြွင်း အ ကျန် တို့ မှ စ၍၊ ပ ရော ဟိတ်၊ ပ ရော ဖက် များ နှင့် လူ ငယ် တို့ အား၊ ဗာ ဗု လုန် ဘုရင် နေ ဗု ခဒ် နေ ဇာ မင်း စံ ရာ မြို့ တော် သို့၊ ယု ဒ ဘု ရင် ဇေ ဒ ကိ မင်း လွှတ် လိုက် သော၊ ရှာ ဖန့် သား ဧ လာ သာ နှင့် ဟိ လ ခိ သား ဂေ မ ရိ တို့ လက် ဖြင့်၊ ယေ ရု ရှ လင် မြို့ ရှိ ပ ရော ဖက် ယေ ရ မိ ပါး လိုက် သော စာ ချက် ဟူ မူ ကား၊
21ငါ့ နာ မ နှင့် မု သာ ဟော ပြော သော၊ ကော လာ ယ သား အာ ဟပ် နှင့် မာ သေ ယ သား ဇေ ဒ ကိ တို့ ကို ရည် လျက်၊ ဣ သ ရေ လ လူ မျိုး၏ ဘု ရား သ ခင်၊ ဗိုလ် ခြေ တို့ အ ရှင် ငါ ထာ ဝ ရ ဘု ရား မိန့် ဆို သည့် အ တိုင်း၊ ထို သူ တို့ သည် ဣ သ ရေ လ လူ မျိုး တွင် ယုတ် မာ စွာ ပြု ကျင့် လျက်၊ သူ တစ် ပါး တို့ ၏ မ ယား နှင့် မှား ယွင်း လျက်၊ ငါ မ မိန့် မ မှာ ဘဲ ငါ့ နာ မ နှင့် ပ ရိ ယာယ် ပြု လျက် ဆင့် ဆို ကြ သည် ဟု ငါ ဒိ ဋ္ဌ သက် သေ ဖြစ် သော ကြောင့်၊ ဗာ ဗု လုန် ဘု ရင် နေ ဗု ခဒ် နေ ဇာ့ လက် တွင်း သို့ ငါ အပ် နှင်း သ ဖြင့်၊ ထို မင်း သည် သင် တို့ မျက် မှောက်၌ ပင် ကွပ် မျက် သည် ကို ထောက် ၍၊ ဗာဗု လုန် မြို့ ရှိ သိမ်း သွား ခံ ရ သော ယု ဒ လူ မျိုး အ ပေါင်း တို့ က၊ ဗာ ဗု လုန် ဘု ရင် မီး ကင် သော ဇေ ဒ ကိ နှင့် အာဟပ် တို့ ကဲ့ သို့၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား စီ ရင် တော် မူ ပါ စေ သော ဟူ၍ ကျိန် ဆဲ ခြင်း စ ကား ကို ဆို လေ့ ရှိ ကြ လ တ္တံ့ ဟု မိန့် တော် မူ ကြောင်း များ တည်း။
24န ဟေ လံ ရွာ သား ရှေ မာ ယ ရေး လိုက် သော စာ ကို၊ ပ ရော ဖက် ယေ ရ မိ ရှေ့ ပ ရော ဟိတ် ဇေ ဖ နိ ဖတ် သည့် အ တိုင်း၊ ကိုယ် တော် ကို ပ ရော ဟိတ် ယော ယ ဒ အ ရာ၌ ပ ရော ဟိတ် မင်း အ ဖြစ်၊ ဗိ မာန် တော် မှူး များ အ ဖြစ်၊ ထာ ဝ ရ ဘု ရား ခန့် ထား တော် မူ သည့် အ လျောက်၊ ပ ရော ဖက် လုပ်၍ ရူး သွပ် သူ အ ပေါင်း တို့ ကို၊ လည် ထိပ် ခြေ ထိပ် ခတ် ရ သော အ ခွင့် ရှိ လျက်၊ အ ချိန် ကာ လ ကြာ မြင့် သည် ဟူ ၍ လည်း‌ ကောင်း၊ အိမ် ဆောက် ၍ နေ ထိုင် ခြင်း၊ ခြံ လုပ် ၍ အ သီး စား ခြင်း၊ ပြု ကြ လော့ ဟူ ၍ လည်း‌ ကောင်း၊ ဗာ ဗု လုန် မြို့ ရှိ ကျွန် တော် တို့ အား ကြား လိုက် သော၊ ပ ရော ဖက် လုပ် သူ အာ န သုတ် မြို့ သား ယေ ရ မိ ကို၊ အ ဘယ့် ကြောင့် မ ဆုံး မ ပါ သ နည်း ဟု၊ ယေ ရု ရှ လင် မြို့ ရှိ မာ သေ ယ သား ပ ရော ဟိတ် ဇေ ဖ နိ မှ စ ၍၊ ပ ရော ဟိတ် အ ပေါင်း တို့ နှင့် မြို့ သူ မြို့ သား တို့ အား၊ သင် သည်၊ ကိုယ့် အ မည် နှင့် စာ ရေး လိုက် သည့် အ တွက် ကြောင့်၊ ဗိုလ် ခြေ တို့ အ ရှင် ထာ ဝ ရ ဘု ရား၊ ဣ သ ရေ လ လူ မျိုး ၏ ဘု ရား သ ခင် မိန့် တော် မူ ကြောင်း၊ ထို ရှေ မာ ယ အား ဆင့် ဆို ရ မည့် ပြင်၊
30သိမ်း သွား ခံ ရ သူ တို့ အား လည်း၊ ငါ စေ လွှတ် ခြင်း ကင်း လျက်၊ ရှေ မာ ယ သည် သင် တို့ အား ဟော ပြော ၍၊ မုသာ ၌ စိတ် ချ ရာ ရောက် စေ ပြီး ဖြစ် သည့် အ တွက် ကြောင့်လည်း‌ ကောင်း၊ ငါ ထာ ဝ ရ ဘု ရား နှင့် စပ် လျဉ်း သည့်၊ ဖောက် ပြန် ခြင်း စ ကား ကို ထွက် ဆို ဝံ့ သည့် အ တွက် ကြောင့် လည်း‌ ကောင်း၊ န ဟေ လံ ရွာ သား ရှေ မာ ယ နှင့် အ မျိုး အဆက် တို့ ကို ငါ ဒဏ် ခတ် လျက်၊ လူ မျိုး တော် ၌ ငါ ရောက် စေ မည့် သု ခ ကို၊ ကိုယ် တိုင် မ ခံ စား ရ ဘဲ၊ ဤ လူ မျိုး ဘောင် တွင် နေ ထိုင် သူ တစ် ဦး တစ် ယောက် မျှ မ ရှိ ရ ဟု န ဟေ လံ ရွာ သား ရှေ မာ ယ ကို ရည် လျက်၊ ထာ ဝ ရ ဘုရား မိန့် တော် မူ ကြောင်း၊ ကြား လိုက် လော့ ဟူ သော ထာ ဝ ရ ဘု ရား ၏ ဗျာ ဒိတ် တော် သည်၊ ယေ ရ မိ သို့ ရောက် လာ သတည်း။
← Chapter 28 Chapter 30 →