Hebrews 11

Burmese JBZV

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →

1ယုံၾကည္ျခင္းသည္ ေမၽွာ္လင့္ေသာအရာတို႔ကို မ်က္ေမွာက္ျပဳျခင္းျဖစ္၏။ မျမင္ေသးေသာ အရာတို႔ကို သိမွတ္စြဲလမ္းျခင္းအေၾကာင္း ျဖစ္၏။-

2ထိုပါရမီေၾကာင့္၊ ေရွးလူေဟာင္းတို႔သည္ ခ်ီးမြမ္းေတာ္မူျခင္းကို ခံရၾက၏။-

3ယခုျမင္ရေသာအရာတို႔သည္၊ အရင္ထင္ရွားေသာ အရာထဲက မျဖစ္ဘဲ၊ ေလာကဓာတ္တို႔သည္ ဘုရားသခင္၏ အမိန္႔ေတာ္ေၾကာင့္သာ တည္သည္ကို ငါတို႔သည္ ယုံၾကည္ျခင္းအားျဖင့္ သိၾက၏။-

4အာေဗလသည္၊ ကာဣနပူေဇာ္ေသာယဇ္ထက္ သာ၍ ျမတ္ေသာယဇ္ကို၊ ယုံၾကည္ျခင္းအားျဖင့္ ဘုရားသခင္အား ပူေဇာ္၏။ ထိုသို႔ေသာယဇ္ကို ပူေဇာ္၍၊ မိမိေျဖာင့္မတ္သည္ဟု သက္ေသခံေတာ္မူျခင္းကို ရေလ၏။ အဘယ္သို႔နည္းဟူမူကား၊ သူလွူေသာအလွူကို ဘုရားသခင္သည္ လက္ခံေတာ္မူ၏။ သို႔ျဖစ္၍၊ အာေဗလသည္ ေသလြန္ေသာ္လည္း ယခုပင္ တရားေဟာေသး၏။-

5ဧေနာက္သည္ ယုံၾကည္ျခင္းအားျဖင့္ ေသျခင္းႏွင့္လြတ္၍ ဘဝေျပာင္းရ၏။ ဘုရားသခင္သည္ သူ႔ကို ဘဝေျပာင္းေစေတာ္မူေသာေၾကာင့္၊ သူသည္ ေနာက္တစ္ဖန္ မေပၚမရွိ။ သူသည္ ဘဝမေျပာင္းမီ ဘုရားသခင္၏ စိတ္ေတာ္ႏွင့္ ေတြ႕ေသာသူျဖစ္သည္ဟု သက္ေသခံျခင္းကို ရေလ၏။-

6ယုံၾကည္ျခင္းမရွိလၽွင္၊ ဘုရားသခင္၏ စိတ္ေတာ္ႏွင့္မေတြ႕နိုင္။ အေၾကာင္းမူကား၊ ဘုရားသခင့္ အထံေတာ္သို႔ ခ်ဥ္းကပ္ေသာသူသည္၊ ဘုရားသခင္ ရွိေတာ္မူသည္ကိုလည္းေကာင္း၊ ကိုယ္ေတာ္ကို ရွာေသာသူအား အက်ိဳးေပးေတာ္မူသည္ကိုလည္းေကာင္း၊ ယုံၾကည္ရမည္။-

7ေနာဧသည္ မျမင္ေသးေသာ အမွုအရာတို႔ကို ေဖာ္ျပေသာ ဗ်ာဒိတ္ေတာ္ကိုခံရၿပီးမွ၊ ယုံၾကည္ျခင္းအားျဖင့္ ေၾကာက္ရြံ့ေသာစိတ္ရွိ၍၊ မိမိအိမ္သူအိမ္သားတို႔ကို ကယ္တင္ျခင္းငွာ သေဘၤာကိုတည္ေလ၏။ ထိုယုံၾကည္ျခင္းအားျဖင့္ ေလာကီသားတို႔ကို အျပစ္တင္၍ ယုံၾကည္ျခင္းႏွင့္ယွဥ္ေသာ ေျဖာင့္မတ္ျခင္းကိုလည္း အေမြခံရ၏။

8အာျဗဟံသည္ အေမြခံရလတၱံ့ေသာျပည္သို႔ ထြက္သြားမည္အေၾကာင္း၊ ဘုရားသခင္ေခၚေတာ္မူေသာအခါ၊ သူသည္ အဘယ္အရပ္သို႔သြားသည္ကို ကိုယ္တိုင္မသိဘဲလ်က္၊ ယုံၾကည္ျခင္းအားျဖင့္ နားေထာင္၍ ထြက္သြားေလ၏။-

9သူတစ္ပါးပိုင္ေသာျပည္၌ ဧည့္သည္ေနသကဲ့သို႔၊ ကတိေတာ္ႏွင့္ စပ္ဆိုင္ေသာျပည္၌ ယုံၾကည္ျခင္းအားျဖင့္ ဧည့္သည္ျဖစ္၍ေန၏။ ထိုကတိေတာ္ကို အေမြခံရေသာ အေဖာ္အဖက္တည္းဟူေသာ ဣဇာက္၊ ယာကုပ္တို႔ႏွင့္အတူ တဲ၌ေနေလ၏။-

10အေၾကာင္းမူကား၊ ဘုရားသခင္ တည္ေထာင္ျပဳစုေတာ္မူေသာ၊ ခိုင္ခံ့ျမဲၿမံေသာၿမိဳ႕ကို ေမၽွာ္လင့္သတည္း။-

11သူ၏ခင္ပြန္းစာရာသည္လည္း အရြယ္လြန္ေသာအခါ၊ ပဋိသေႏၶယူနိုင္ေသာ အခြင့္တန္ခိုးကို ယုံၾကည္ျခင္းအားျဖင့္ ခံရေလ၏။ အေၾကာင္းမူကား၊ ကတိထားေတာ္မူေသာသူသည္ သစၥာရွိသည္ဟု စိတ္စြဲလမ္းျခင္းရွိ၏။-

12သို႔ျဖစ္၍၊ ထိုအမွုအရာ၌ လူေသႏွင့္တူေသာ သူတစ္ေယာက္သည္၊ အေရအတြက္အားျဖင့္ ေကာင္းကင္ၾကယ္ကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ သမုဒၵရာကမ္းနား၌ မေရတြက္နိုင္ေသာ သဲလုံးကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ မ်ားစြာေသာသူတို႔၏အဘ ျဖစ္သတည္း။-

13ယခုဆိုခဲ့ၿပီးေသာ သူအေပါင္းတို႔သည္၊ ကတိေတာ္ႏွင့္စပ္ဆိုင္ေသာ အက်ိဳးေက်းဇူးကို မခံရဘဲ၊ အေဝးကေျမာ္ျမင္လ်က္၊ စိတ္ႏွလုံးႏွင့္ ဖက္ယမ္းလ်က္၊ မိမိတို႔သည္ ေျမႀကီးေပၚမွာ တစ္ကၽြန္းသူတစ္နိုင္ငံသား၊ ဧည့္သည္ အာဂႏၲဳျဖစ္သည္ကို ထင္ရွားစြာဝန္ခံလ်က္၊ ယုံၾကည္ျခင္းစိတ္ႏွင့္ ေသလြန္ၾက၏။-

14ထိုသို႔ ဝန္ခံေသာသူတို႔သည္ မိမိတို႔အဘျပည္ကို ရွာၾကသည္ဟု အတည့္အလင္းေျပာဆိုၾက၏။-

15ထိုသူတို႔သည္ အထက္ကထြက္သြားေသာ ျပည္ကို ေအာက္ေမ့သည္မွန္လၽွင္၊ ထိုျပည္သို႔ ျပန္ရေသာအခြင့္ ရွိၾက၏။-

16ထိုျပည္ကိုမေအာက္ေမ့ဘဲ၊ ေကာင္းကင္ျပည္ တည္းဟူေသာ သာ၍ျမတ္ေသာျပည္ကို ေတာင့္တျခင္းရွိၾက၏။ ထိုေၾကာင့္၊ ဘုရားသခင္သည္ သူတို႔၏ဘုရားဟူ၍ ေခၚေဝၚျခင္းကိုရွက္ေတာ္မမူ၊ သူတို႔ေနစရာဖို႔ ၿမိဳ႕ကို တည္ေထာင္ေတာ္မူၿပီ။

17အာျဗဟံသည္ စုံစမ္းေတာ္မူျခင္းကို ခံရေသာအခါ၊ ယုံၾကည္ျခင္းအားျဖင့္ ဣဇာက္ကိုပူေဇာ္၏။-

18ဣဇာက္၌သာ သင္၏အမ်ိဳးတည္လိမ့္မည္ဟူေသာ ဗ်ာဒိတ္ေတာ္မွစ၍ ကတိေတာ္မ်ားကို ခံရေသာသူသည္၊ မိမိ၌ တစ္ေယာက္တည္းေသာ ထိုသားကို ပူေဇာ္၏။-

19ထိုသို႔ပူေဇာ္ေသာအခါ ေသျခင္းမွ ထေျမာက္ေစျခင္းငွာ၊ ဘုရားသခင္ တတ္နိုင္ေတာ္မူသည္ကို သူသည္ေအာက္ေမ့၏။ ထိုသားကို ပုံစကားအားျဖင့္ ေသျခင္းထဲကရ၏။-

20ဣဇာက္သည္လည္း၊ ယုံၾကည္ျခင္းအားျဖင့္ အနာဂတ္အရာတို႔ကို အမွတ္ျပဳ၍ ယာကုပ္ႏွင့္ ဧေသာကို ေကာင္းခ်ီးေပး၏။-

21ယာကုပ္သည္လည္း၊ ေသခ်ိန္နီးေသာအခါ၊ ယုံၾကည္ျခင္းအားျဖင့္ ေယာသပ္၏ သားႏွစ္ေယာက္ကို ေကာင္းခ်ီးေပး၍၊ ေတာင္ေဝွးထိပ္အေပၚမွာ ကိုးကြယ္ေလ၏။-

22ေယာသပ္သည္ ေသဆဲရွိေသာအခါ၊ ယုံၾကည္ျခင္းအားျဖင့္ ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔၏ ထြက္ေျမာက္ျခင္းအရာကို ျပ၍၊ မိမိအရိုးတို႔၏ အေၾကာင္းကို မွာထားေလ၏။

23ေမာေရွကို ဖြားျမင္ၿပီးမွ အဆင္းလွေသာ သူငယ္ျဖစ္သည္ကို မိဘတို႔သည္ျမင္လၽွင္၊ ယုံၾကည္ျခင္းအားျဖင့္ ရွင္ဘုရင္အမိန္႔ေတာ္ကို မေၾကာက္ဘဲ သုံးလပတ္လုံး သူ႔ကို ဝွက္ထားေလ၏။-

24ေမာေရွသည္ အသက္အရြယ္ႀကီးေသာအခါ အျပစ္ရွိေသာ ကာမဂုဏ္ကို ခဏခံစားျခင္းထက္၊ ဘုရားသခင္၏လူတို႔ႏွင့္ အတူညႇဥ္းဆဲခံရျခင္းကို သာ၍ အလိုရွိသျဖင့္လည္းေကာင္း၊ အဲဂုတၱဳျပည္၏ စည္းစိမ္ထက္ ခရစ္ေတာ္ေၾကာင့္ ကဲ့ရဲ့ျခင္းဒုကၡသည္ သာ၍ျမတ္ေသာ စည္းစိမ္ျဖစ္သည္ကို စိတ္ထင္သျဖင့္လည္းေကာင္း၊ ယုံၾကည္ျခင္းစိတ္ရွိ၍ ဖာေရာဘုရင္သမီး၏သားဟူ၍ ေခၚေဝၚျခင္းအခြင့္ကို ပယ္၏။ အေၾကာင္းမူကား၊ ေနာက္ရလတၱံ့ေသာအက်ိဳးကို ေထာက္စာေမၽွာ္လင့္လ်က္ေန၏။-

27ယုံၾကည္ျခင္းအားျဖင့္ ရွင္ဘုရင္အမ်က္ကို မေၾကာက္ဘဲ၊ အဲဂုတၱဳျပည္ကို စြန္႔သြား၏။ အေၾကာင္းမူကား၊ မ်က္ျမင္မရေသာ ဘုရားသခင္ကို ျမင္ရဘိသကဲ့သို႔ တည္ၾကည္ျခင္းရွိ၏။-

28သားဦးမ်ားကို ဖ်က္ဆီးေသာသူသည္ ဣသေရလလူတို႔ကို ဒဏ္မခတ္ေစျခင္းငွာ၊ ယုံၾကည္ျခင္းအားျဖင့္ ပသခါပြဲကိုလည္းေကာင္း၊ အေသြးဖ်န္းဆြတ္ျခင္းကိုလည္းေကာင္း ေစာင့္ေလ၏။-

29ဣသေရလလူတို႔သည္ ကုန္းေၾကာင္းသြားသကဲ့သို႔၊ ယုံၾကည္ျခင္းအားျဖင့္ ဧဒုံပင္လယ္အလယ္၌ ေလၽွာက္သြားရၾက၏။ ထိုသူတို႔နည္းတူ အဲဂုတၱဳလူတို႔သည္ သြားမည္အားထုတ္ေသာအခါ နစ္ျမဳပ္ၾက၏။-

30ေယရိေခါၿမိဳ႕ကို ခုနစ္ရက္ပတ္လုံးဝိုင္း၍ လွည့္ၿပီးမွ၊ ယုံၾကည္ျခင္းအားျဖင့္ ၿမိဳ႕ရိုးသည္ ၿပိဳလဲ၏။-

31ျပည္တန္ဆာရာခပ္သည္ သူလၽွိုတို႔ကို အေဆြဖြဲ႕၍ လက္ခံေသာေၾကာင့္၊ မယုံၾကည္ေသာသူတို႔ႏွင့္ အတူ မပ်က္စီးဘဲ၊ ယုံၾကည္ျခင္းအားျဖင့္ ခ်မ္းသာရ၏။

32ထိုမွတစ္ပါး၊ အဘယ္သို႔ ေျပာစရာရွိေသးသနည္း။ ဂိေဒါင္၊ ဗာရက္၊ ရွံဆုံ၊ ေယဖသ၊ ဒါဝိဒ္၊ ရွေမြလမွစ၍ ပေရာဖက္တို႔အေၾကာင္းမ်ားကို ေျပာ၍မကုန္နိုင္။-

33ထိုသူတို႔သည္ ယုံၾကည္ျခင္းအားျဖင့္ အျခားေသာတိုင္းနိုင္ငံကို ေအာင္ျခင္း၊ တရားသျဖင့္ စီရင္ျခင္း၊ ကတိေတာ္ကို ဝင္စားျခင္း၊ ျခေသၤ့ႏွုတ္ကို ပိတ္ျခင္း၊-

34မီးအရွိန္ကို ၿငိမ္းေစျခင္း၊ ဓားလက္နက္ေဘးႏွင့္ ကင္းလြတ္ျခင္း၊ အနာမွထေျမာက္၍ က်န္းမာျခင္း၊ စစ္တိုက္ေသာအခါ ခြန္အားႏွင့္ျပည့္စုံျခင္း၊ တစ္ပါးအမ်ိဳးသားတို႔၏ တပ္မ်ားကို ဖ်က္ဆီးျခင္းအမွုမ်ားကို ျပဳၾက၏။-

35မိန္းမတို႔သည္လည္း၊ ေသျခင္းမွ ထေျမာက္ေသာ မိမိတို႔သားကို ရျပန္ၾက၏။ အခ်ိဳ႕ေသာသူတို႔သည္၊ သာ၍ျမတ္ေသာ ထေျမာက္ျခင္းသို႔ ေရာက္လိုေသာငွာ၊ လႊတ္ျခင္းကိုမခံမယူဘဲ ျပင္းစြာေသာ ညႇဥ္းဆဲျခင္းကို ခံၾက၏။-

36အခ်ိဳ႕ေသာသူတို႔သည္ ကဲ့ရဲ့ရိုက္ပုတ္ျခင္း၊ ခ်ည္ေႏွာင္ျခင္းကိုခံ၍ ေထာင္ထဲမွာေနရသျဖင့္၊ စုံစမ္းျခင္းကို ခံရၾက၏။-

37ေက်ာက္ခဲႏွင့္ ပစ္ျခင္း၊ လႊႏွင့္ အပိုင္းပိုင္းတိုက္ျဖတ္ျခင္း၊ စုံစမ္းေႏွာင့္ယွက္ျခင္း၊ ဓားလက္နက္ႏွင့္ ကြပ္မ်က္ျခင္းကို ခံရၾက၏။ အလြန္ဆင္းရဲလ်က္ ညႇဥ္းဆဲႏွိပ္စက္ျခင္းကို ခံလ်က္၊ သိုးေရ၊ ဆိတ္ေရကိုဝတ္၍ လွည့္လည္ရၾက၏။-

38ဤေလာကသည္ ထိုသူတို႔ႏွင့္ မထိုက္မတန္။ သူတို႔သည္ ေတာႀကိဳေတာင္ၾကား၊ ဥမင္ေျမတြင္းထဲမွာ အေျပာင္းေျပာင္း အလည္လည္ ေနရၾက၏။-

39ထိုသူအေပါင္းတို႔သည္ ယုံၾကည္ျခင္းအားျဖင့္ ခ်ီးမြမ္းျခင္းသို႔ ေရာက္ေသာ္လည္း၊ ကတိေတာ္အတိုင္း အက်ိဳးေက်းဇူးကို မခံရၾက။-

40အဘယ္ေၾကာင့္နည္းဟူမူကား၊ ထိုသူတို႔သည္ ငါတို႔မပါဘဲ စုံလင္ျခင္းသို႔ မေရာက္ရမည္အေၾကာင္း၊ ဘုရားသခင္သည္ ငါတို႔အဖို႔ အလိုငွာ သာ၍ျမတ္ေသာ ေက်းဇူးကို ႀကံစည္ေတာ္မူ၏။

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →