Hebrews 6

Burmese JBZV

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →

1ထိုေၾကာင့္၊ ေသျခင္းႏွင့္စပ္ဆိုင္ေသာ အက်င့္ကို ေနာင္တရျခင္း၊ ဘုရားသခင္ကို ယုံၾကည္ျခင္း၊ ဗတၱိဇံ တရားကိုသြန္သင္ျခင္း၊ လက္ကိုတင္ျခင္း၊ ေသလြန္ေသာ သူတို႔၏ထေျမာက္ျခင္း၊ ထာဝရစီရင္ ဆုံးျဖတ္ျခင္းတည္းဟူေသာ မူလအျမစ္ကို ငါတို႔သည္ ျပန္၍မတည္ဘဲ၊ ခရစ္ေတာ္၏ဘာသာ၌ အစအဦးျဖစ္ေသာ အေၾကာင္းအရာတို႔ကို ထား၍၊ စုံလင္ေသာအျဖစ္သို႔ တက္ၾကကုန္အံ့။-

3ဘုရားသခင္အခြင့္ေပးေတာ္မူလၽွင္၊ ငါတို႔သည္ ထိုသို႔ျပဳၾကမည္။-

4အလင္းသို႔ တစ္ခါေရာက္၍ ေကာင္းကင္ဆုေက်းဇူးကို ျမည္းစမ္းျခင္း၊ သန္႔ရွင္းေသာ ဝိညာဥ္ေတာ္ကိုခံယူျခင္း၊-

5ဘုရားသခင္၏ ေကာင္းျမတ္ေသာ တရားစကားကိုလည္းေကာင္း၊ ေနာင္ကပ္ကာလ၏ တန္ခိုးမ်ားကိုလည္းေကာင္း၊ ျမည္းစမ္းျခင္းရွိၿပီးမွ၊-

6ေရြ႕ေလ်ာ့ေဖာက္ျပန္ေသာသူတို႔သည္၊ မိမိတို႔တြင္ ဘုရားသခင္၏သားေတာ္ကို လက္ဝါးကပ္တိုင္မွာ ကြပ္မ်က္၍ အသေရေတာ္ကို ရွုတ္ခ်ေသာသူျဖစ္ေသာေၾကာင့္၊ ေနာက္တစ္ဖန္ ေနာင္တရအံ့ေသာငွာ အသစ္ျပဳျပင္ျခင္းသို႔ မေရာက္နိုင္ၾက။-

7ဥပမာကား၊ အၾကင္ေျမသည္ မိမိအေပၚသို႔ အဖန္ဖန္က်ေသာ မိုးေရကိုေသာက္၍၊ လုပ္ေသာသူသုံးဖို႔ ဟင္းသီးဟင္းရြက္ကို ျဖစ္ေစတတ္၏။ ထိုေျမသည္ ဘုရားသခင္၏ ေကာင္းႀကီးမဂၤလာကို ခံတတ္၏။-

8အၾကင္ေျမသည္ ဆူးပင္အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ျဖစ္ေစတတ္၏။ ထိုေျမသည္ ျပဳစုျခင္းကိုမခံထိုက္။ က်ိန္ျခင္းကို ခံရေသာ အခ်ိန္နီးသည္ ျဖစ္၍၊ ေနာက္ဆုံး၌ မီးရွို႔ျခင္းသို႔ ေရာက္တတ္၏။

9ထိုသို႔ေျပာေသာ္လည္း၊ ခ်စ္သူတို႔၊ သင္တို႔သည္ ကယ္တင္ျခင္းႏွင့္ ယွဥ္ေသာအရာ၊ သာ၍ ေကာင္းေသာအရာတို႔ႏွင့္ ဆိုင္သည္ကို၊ ငါတို႔သည္ သေဘာက်လ်က္ရွိၾက၏။-

10အေၾကာင္းမူကား၊ သင္တို႔သည္ သန္႔ရွင္းသူတို႔ကို အထက္က လုပ္ေကၽြးသည္သာမက၊ ယခုပင္ လုပ္ေကၽြးျခင္းအမွုကိုလည္းေကာင္း၊ ထိုသို႔ျပဳေသာအားျဖင့္ နာမေတာ္ကိုေထာက္၍ ျပေသာေမတၱာကိုလည္းေကာင္း၊ ဘုရားသခင္သည္ ေမ့ေလ်ာ့သည္တိုင္ေအာင္ အဓမၼအမွုကို ျပဳေတာ္မူသည္မဟုတ္။-

11သင္တို႔ရွိသမၽွသည္ ပ်င္းရိျခင္းႏွင့္ ကင္းလြတ္၍၊ ယုံၾကည္ျခင္းႏွင့္ သည္းခံျခင္းအားျဖင့္ ကတိေတာ္တို႔ကို အေမြခံရေသာသူတို႔နည္းတူ က်င့္နိုင္မည္အေၾကာင္း၊ ထိုသို႔ေသာ လုံ႔လဝိရိယကို ထုတ္၍၊ အဆုံးတိုင္ေအာင္ ယုံမွားျခင္းႏွင့္ ကင္းေသာ ေမၽွာ္လင့္ျခင္းႏွင့္ ျပည့္စုံေစျခင္းငွာ ငါတို႔သည္ အလိုရွိၾက၏။

13ဘုရားသခင္သည္ အာျဗဟံ၌ ကတိထားေတာ္မူေသာအခါ၊ ကိုယ္ေတာ္ထက္သာ၍ ႀကီးျမတ္ေသာသူကို တိုင္တည္၍ က်ိန္ဆိုရန္ မရွိေသာေၾကာင့္၊ ကိုယ္ေတာ္ကို တိုင္တည္၍၊-

14ငါသည္သင့္အား အစဥ္အျမဲေကာင္းခ်ီးေပးမည္။ သင့္ကို အစဥ္အျမဲပြားမ်ားေစမည္ဟု က်ိန္ဆိုေတာ္မူ၏။-

15ထိုသို႔ႏွင့္အညီ အာျဗဟံသည္ သည္းခံလ်က္ ေစာင့္ေနၿပီးမွ၊ ကတိေတာ္ကိုဝင္စားေလ၏။-

16လူတို႔သည္ မိမိထက္ႀကီးျမတ္ေသာသူကို တိုင္တည္၍ က်ိန္ဆိုေလ့ရွိၾက၏။ ျမဲၿမံေစတတ္ေသာ အက်ိန္သည္ ျငင္းခုံျခင္းရွိသမၽွကို ေျဖတတ္၏။-

17ထိုေၾကာင့္၊ ကတိေတာ္ကို အေမြခံရေသာသူတို႔သည္၊ ဘုရားသခင္၏ အႀကံအစည္ေတာ္ မေဖာက္ျပန္နိုင္ေၾကာင္းကို အတပ္သိေစျခင္းငွာ၊ ဘုရားသခင္သည္ အက်ိန္အားျဖင့္ အာမခံေတာ္မူ၏။-

18အေၾကာင္းမူကား၊ ဘုရားသခင္သည္ မုသားမသုံးနိုင္ေသာ အရာတည္းဟူေသာ မေဖာက္ျပန္ မေျပာင္းလဲနိုင္ေသာ အရာႏွစ္ပါးကို အမွီျပဳ၍၊ ကိုယ္ေရွ႕၌ထားေသာ ေမၽွာ္လင့္ရာကို ခိုလွုံျခင္းငွာ ေျပးေသာ ငါတို႔သည္ သက္သာအားႀကီးၾကမည္အေၾကာင္းတည္း။-

19ထိုေမၽွာ္လင့္ျခင္းမူကား၊ ကုလားကာအတြင္း၌ခ်၍ ျမဲၿမံခိုင္ခံ့ေသာ စိတ္ႏွလုံး၏ ေက်ာက္ဆူးကဲ့သို႔ ငါတို႔၌ရွိသတည္း။-

20ေမလခိေဇဒက္နည္းတူ ထာဝရယဇ္ပုေရာဟိတ္မင္းျဖစ္ေသာ ေယရွုသည္၊ ငါတို႔အတြက္၊ ထိုအတြင္းအရပ္ထဲသို႔ ေရွ႕ေဆာင္၍ဝင္ေသာသူ ျဖစ္ေတာ္မူ၏။

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →