Isaiah 1

Burmese JBZV

Jump to: Chapter 2 →

1ယုဒရွင္ဘုရင္ ဩဇိမင္း၊ ေယာသံမင္း၊ အာခတ္မင္း၊ ေဟဇကိမင္းတို႔လက္ထက္၌၊ အာမုတ္၏သားေဟရွာယသည္ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕မွစ၍၊ ယုဒျပည္ႏွင့္ဆိုင္ေသာ ဗ်ာဒိတ္ေတာ္ကိုခံရသည္မွာ၊

2ထာဝရဘုရား မိန္႔ေတာ္မူသည္ျဖစ္၍၊ အို ေကာင္းကင္၊ ၾကားေလာ့။ အိုေျမႀကီး၊ နားေထာင္ေလာ့။ မိန္႔ေတာ္မူခ်က္ဟူမူကား၊ ငါေကၽြးေမြးျပဳစုေသာ သားသမီးတို႔သည္ ငါ့ကိုပုန္ကန္ၾကၿပီ။

3ႏြားေသာ္လည္း မိမိအရွင္ကိုသိ၏။ ျမည္းေသာ္လည္း မိမိသခင္၏ျမည္းေဇာင္းကိုသိ၏။ ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔မူကား၊ ငါ့ကိုမသိၾက။ ငါ၏လူမ်ိဳးမူကား၊ မဆင္ျခင္တတ္ပါတကား။

4ဆိုးယုတ္ေသာအမ်ိဳး၊ ဒုစရိုက္ဝန္ကို ထမ္းရြက္ေသာလူစု၊ မတရားသျဖင့္ျပဳေသာအႏြယ္၊ ေဖာက္ျပန္ေသာ သားသမီးပါတကား။ ထာဝရဘုရားကို စြန္႔ၾကၿပီ။ ဣသေရလအမ်ိဳး၏သန္႔ရွင္းေသာဘုရားကို မရိုမေသျပဳ၍ ပယ္ၾကၿပီ။ ေက်ာခိုင္း၍ ခြာသြားၾကၿပီ။

5သူတို႔ကိုအဘယ္သို႔ ဒဏ္ေပးရဦးမည္နည္း။ အဘယ္သို႔ ထပ္၍ ဆုံးမရဦးမည္နည္း။ ဦးေခါင္းသည္ အနာသက္သက္ရွိ၏။ ႏွလုံးသည္လည္း ခြန္အားအလၽွင္းမရွိ။

6ေျခဖဝါးမွသည္ ဦးေခါင္းတိုင္ေအာင္ က်န္းမာျခင္းမရွိ။ စုတ္ရွေသာအနာ၊ ထိခိုက္၍ေရာင္ေသာအနာ၊ ရိရြဲေသာအနာသက္သက္ရွိ၏။ ထိုအနာမ်ားကို မႏွိပ္မနယ္ရ။ အဝတ္ႏွင့္မစည္းရ။ ဖေယာင္းဆီႏွင့္ မေပ်ာ့ေစရေသး။

7သင္တို႔ျပည္သည္ လူဆိတ္ညံလ်က္ရွိ၏။ သင္တို႔ ၿမိဳ႕မ်ားကို မီးေလာင္ၿပီ။ သင္တို႔ေျမကိုလည္း တစ္ကၽြန္းတစ္နိုင္ငံသားတို႔သည္ သင္တို႔မ်က္ေမွာက္၌စားၾက၏။ ရန္သူဖ်က္ၿပီးသကဲ့သို႔၊ လူဆိတ္ညံလ်က္ရွိ၏။

8ဇိအုန္သတို႔သမီးသည္လည္း၊ စပ်စ္ဥယ်ာဥ္၌ တဲကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ သခြားေတာင္ယာ၌ လင့္စင္ကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ ရန္သူဝိုင္းေသာၿမိဳ႕ကဲ့သို႔လည္းေကာင္း က်န္ရစ္ေလ၏။

9ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေၿခ အရွင္ထာဝရဘုရားသည္ ငါတို႔၌အနည္းငယ္မၽွ ႂကြင္းေစေတာ္မမူလၽွင္၊ ငါတို႔သည္ ေသာဒုံၿမိဳ႕ကဲ့သို႔ျဖစ္၍ ေဂါေမာရၿမိဳ႕ႏွင့္ တူၾကၿပီ။

10ေသာဒုံၿမိဳ႕ကို အစိုးရေသာမင္းတို႔၊ ထာဝရဘုရား၏ႏွုတ္ကပတ္ေတာ္ကို ၾကားၾကေလာ့။ ေဂါေမာရၿမိဳ႕သားတို႔၊ ငါတို႔ဘုရားသခင္၏ တရားေတာ္ကို နားေထာင္ၾကေလာ့။

11ထာဝရဘုရားမိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ သင္တို႔ပူေဇာ္ေသာယဇ္မ်ားကို ငါသည္အဘယ္သို႔ဆိုင္သနည္း။ မီးရွို႔၍ ပူေဇာ္ေသာသိုးေကာင္၊ ဆူၿဖိဳးေအာင္ေကၽြးေသာတိရစၧာန္တို႔၏ဆီဥႏွင့္ ငါဝၿပီ။ ႏြားႏွင့္ သိုးသငယ္၊ ဆိတ္တို႔၏အေသြးကို ငါမႏွစ္သက္။

12သင္တို႔သည္ ငါေရွ႕မွာ မ်က္ႏွာျပျခင္းငွာလာၾကေသာအခါ၊ ငါ့တံတိုင္းေတာ္ကို ေက်ာ္နင္းေသာသင္တို႔၌ ထိုသို႔ေသာဝတ္ကို အဘယ္သူေတာင္းသနည္း။

13အခ်ည္းႏွီးေသာပူေဇာ္သကာကို ေနာက္တစ္ဖန္မေဆာင္ခဲ့ၾကႏွင့္၊ သင္တို႔မီးရွို႔ေသာနံ့သာေပါင္းကို ငါရြံရွာ၏။ လဆန္းေန႔၊ ဥပုသ္ေန႔၊ ပရိသတ္စည္းေဝးေသာေန႔ကိုလည္း ရြံရွာ၏။ အဓမၼအမွုႏွင့္ ေရာေႏွာေသာ ဓမၼစည္းေဝးျခင္းတို႔ကို သည္းမခံနိုင္။

14ငါ့ဝိညာဥ္သည္ သင္တို႔လဆန္းေန႔မ်ားႏွင့္၊ သင္တို႔ပြဲမ်ားကိုမုန္း၏။ ငါ့ကိုေႏွာင့္ယွက္စရာျဖစ္၏။ သည္းခံျခင္းအားျဖင့္ ငါပင္ပန္း၏။

15သင္တို႔သည္လက္ဝါးတို႔ကို ျဖန္႔ၾကေသာအခါ၊ ငါသည္မ်က္စိကိုလႊဲမည္။ မ်ားစြာေသာပတၳနာကိုျပဳၾကေသာအခါ၊ ငါသည္နားမေထာင္။ သင္တို႔လက္တို႔သည္ အေသြးႏွင့္ ျပည့္ၾက၏။

16ကိုယ္ကိုကိုယ္ ေဆးေၾကာၾကေလာ့။ ကိုယ္ကိုကိုယ္ စင္ၾကယ္ေစၾကေလာ့။ သင္တို႔ဒုစရိုက္မ်ားကို ငါ့မ်က္ေမွာက္မွ ပယ္ရွားၾကေလာ့။ မေကာင္းေသာအက်င့္ကို ျဖတ္ၾကေလာ့။

17ေကာင္းေသာအက်င့္ကို က်င့္အံ့ေသာငွာ သင္ၾကေလာ့။ တရားသျဖင့္ ျပဳျခင္းငွာ ႀကံၾကေလာ့။ ေကာက္ေသာအရာကို ေျဖာင့္ေစၾကေလာ့။ မိဘမရွိေသာသူတို႔အဖို႔ တရားသျဖင့္ စီရင္ၾကေလာ့။ မုဆိုးမတို႔၏အမွုကို ေစာင့္ၾကေလာ့။

18ထာဝရဘုရားမိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ လာၾက။ တရားစီရင္ၾကကုန္အံ့။ သင္တို႔အျပစ္သည္ နီေသာအဆင္းရွိေသာ္လည္း၊ မိုးပြင့္ကဲ့သို႔ ျဖဴလိမ့္မည္။ ကတၱီပါနီႏွင့္အမၽွ နီေသာ္လည္း၊ သိုးေမြးကဲ့သို႔ျဖစ္လိမ့္မည္။

19သင္တို႔သည္ ၾကည္ညိဳနားေထာင္လၽွင္၊ ေျမအသီးအႏွံကို စားရၾကလိမ့္မည္။

20သို႔မဟုတ္၊ ျငင္းဆန္ပုန္ကန္လၽွင္ ဓားလက္နက္ျဖင့္ ဆုံးရလိမ့္မည္ဟု၊ ထာဝရဘုရား၏ႏွုတ္ေတာ္ထြက္အမိန္႔ေတာ္ရွိ၏။

21သစၥာရွိေသာၿမိဳ႕သည္ အဘယ္သို႔ ေမ်ာက္မထားျပန္သနည္း။ အထက္က ေျဖာင့္မတ္စြာ စီရင္ျခင္းႏွင့္ျပည့္၏။ တရားသည္ သူ၏အထဲမွာ ေနရာက်၏။ ယခုမူကား၊ လူအသက္ကို သတ္ေသာသူတို႔သည္ ေနရာက်ၾက၏။

22သင္၏ေငြသည္လည္း ေခ်ာ္ျဖစ္ေလၿပီ။ သင္၏စပ်စ္ရည္သည္ ေရႏွင့္ ေရာလ်က္ရွိ၏။

23သင္၏မင္းတို႔သည္ ပုန္ကန္ၾကၿပီ။ သူခိုးလက္ခံျဖစ္ၾကၿပီ။ ထိုမင္းအေပါင္းတို႔သည္ လက္ေဆာင္ကို အလိုရွိၾက၏။ တံစိုးကိုစားၾက၏။ မိဘမရွိေသာသူတို႔အဖို႔ တရားမစီရင္ၾက။ မုဆိုးမအမွုကို နားမေထာင္ၾက။

24ထိုေၾကာင့္၊ ဣသေရလအမ်ိဳး၌ တန္ခိုးႀကီးေသာဘုရား၊ ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခသခင္ အရွင္ထာဝရဘုရားမိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ အဲ၊ ငါ့တစ္ဖက္၌ ေနေသာသူတို႔ကို ပယ္ရွားၿပီးမွ ငါခ်င္ရဲေျပမည္။ ကိုယ္အဖို႔ကိုေစာင့္၍ ငါ့ရန္သူတို႔ကို အျပစ္ႏွင့္ အေလ်ာက္စီရင္မည္။

25သင့္ကိုလည္း ငါကိုင္ယူၿပီးလၽွင္၊ ေခ်ာ္ႏွင့္ ရွင္းရွင္းကင္းစင္ေစ၍ သင္၏ေၾကးျဖဴရွိသမၽွကိုလည္း ပယ္ရွားမည္။

26သင္၏တရားသူႀကီးတို႔ႏွင့္ တိုင္ပင္မွူးမတ္တို႔ကို ေရွ႕ဦးစြာခန္႔ထားသည္နည္းတူ၊ တစ္ဖန္ငါခန္႔ထားဦးမည္။ ထိုေနာက္မွ၊ သင္၏နာမကို တရားေသာၿမိဳ႕၊ သစၥာေစာင့္ေသာၿမိဳ႕ဟု သမုတ္ၾကလိမ့္မည္။

27ဇိအုန္ၿမိဳ႕သည္ တရားအားျဖင့္လည္းေကာင္း၊ ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားတို႔သည္ ေျဖာင့္မတ္ေသာအားျဖင့္လည္းေကာင္း၊ ေရြးႏုတ္ျခင္းကို ခံရၾကလိမ့္မည္။

28လြန္က်ဴးေသာသူႏွင့္ ျပစ္မွားေသာသူတို႔သည္ ပ်က္စီးျခင္းသို႔အတူေရာက္၍၊ ထာဝရဘုရားကို စြန္႔ေသာသူတို႔သည္ ဆုံးရွုံးၾကလိမ့္မည္။

29သင္တို႔သည္ တပ္မက္ဖူးေသာ သပိတ္ပင္တို႔ေၾကာင့္ ရွက္ၾကလိမ့္မည္။ သင္တို႔သည္ ေရြးယူဖူးေသာဥယ်ာဥ္တို႔ေၾကာင့္ မ်က္ႏွာပ်က္ၾကလိမ့္မည္။

30အေၾကာင္းမူကား၊ အရြက္ႏြမ္းေသာသပိတ္ပင္ကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ ေရမရွိေသာဥယ်ာဥ္ကဲ့သို႔လည္းေကာင္း ျဖစ္ၾကလိမ့္မည္။

31ခြန္အားႀကီးေသာသူသည္ ပိုက္ဆန္ေလၽွာ္ျဖစ္လ်က္၊ သူ၏အမွုသည္ မီးပြားျဖစ္လ်က္၊ ထိုႏွစ္ပါးသည္ အတူေလာင္ၾကလိမ့္မည္။ ထိုမီးကိုအဘယ္သူမၽွ မသတ္ရ။

Jump to: Chapter 2 →