Isaiah 40

Burmese JBZV

← Chapter 39 Jump to: Chapter 41 →

1သင္တို႔၏ဘုရားသခင္ မိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ ငါ၏လူတို႔ကို ႏွစ္သိမ့္ေစၾကေလာ့။ ႏွစ္သိမ့္ေစၾကေလာ့။

2စစ္မွုကို ထမ္းရေသာအခ်ိန္ေစ့ၿပီ။ သင္၏အျပစ္လည္း ေျပရွင္းၿပီဟု ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕အား ႏွစ္သိမ့္ေစေသာစကားကို ေျပာ၍ ေႂကြးေၾကာ္ၾကေလာ့။ အေၾကာင္းမူကား၊ ထာဝရဘုရား၏လက္ေတာ္၌ မိမိအျပစ္အတြက္ ႏွစ္ဆခံရၿပီ။

3ေတာ၌ ဟစ္ေၾကာ္ေသာသူ၏အသံမွာ၊ ထာဝရဘုရား ႂကြေတာ္မူရာလမ္းကို ျပင္ၾကေလာ့။ ငါတို႔ ဘုရားသခင္၏ လမ္းခရီးေတာ္ကို လြင္ျပင္၌ ေျဖာင့္ေစၾကေလာ့။

4ခ်ိဳင့္ဝွမ္းရာ ရွိသမၽွတို႔ကို ဖို႔ရမည္။ ေတာင္ႀကီးေတာင္ငယ္ ရွိသမၽွတို႔ကို ၿဖိဳရမည္။ ေကာက္ေသာလမ္းမ်ားကို ေျဖာင့္ေစရမည္။ ၾကမ္းတမ္းေသာ လမ္းမ်ားကိုလည္း သုတ္သင္ျပင္ဆင္ရမည္။

5ထာဝရဘုရား၏ ဘုန္းေတာ္ေပၚထြန္း၍၊ လူအေပါင္းတို႔သည္ အတူျမင္ရၾကလတၱံ့ဟု ထာဝရဘုရား၏ ႏွုတ္ေတာ္ထြက္ အမိန္႔ေတာ္ရွိ၏။

6တစ္ဖန္ ထိုအသံက၊ ဟစ္ေၾကာ္ေလာ့ဟုဆိုလၽွင္ ငါက၊ အဘယ္အရာကို ဟစ္ေၾကာ္ရမည္နည္းဟု ေမးေသာ္၊ လူမ်ိဳးရွိသမၽွသည္ ျမက္ပင္ျဖစ္၏။ လူမ်ိဳး၏ဘုန္းရွိသမၽွသည္လည္း ေတာအပြင့္ကဲ့သို႔ ျဖစ္၏။

7ထာဝရဘုရား၏ေလတိုက္ေသာအခါ၊ ျမက္ပင္သည္ ညႇိုးႏြမ္းေသြ႕ေျခာက္တတ္၏။ အပြင့္လည္း ေႂကြတတ္၏။ အကယ္စင္စစ္ လူတို႔သည္ ျမက္ပင္ျဖစ္ၾက၏။

8ျမက္ပင္သည္ ညႇိုးႏြမ္းေသြ႕ေျခာက္တတ္၏။ အပြင့္လည္း ေႂကြတတ္၏။ ထာဝရဘုရား၏ ႏွုတ္ကပတ္တရားမူကား၊ ကာလစဥ္အျမဲတည္၏ဟု ဆိုသတည္း။

9ဇိအုန္ေတာင္သို႔ ဝမ္းေျမာက္စရာသတင္းကို ေဆာင္ခဲ့ေသာသူ၊ ျမင့္ေသာေတာင္ေပၚသို႔ တက္ေလာ့။ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သို႔ ဝမ္းေျမာက္စရာ သတင္းကိုေဆာင္ခဲ့ေသာသူ၊ က်ယ္ေသာအသံကို လႊင့္ေလာ့။ မစိုးရိမ္ဘဲ အသံကိုလႊင့္ေလာ့။ သင္တို႔၏ ဘုရားသခင္ကို ၾကည့္ရွုၾကဟု ယုဒၿမိဳ႕ရြာတို႔အားေျပာေလာ့။

10ၾကည့္ရွုေလာ့။ အရွင္ထာဝရဘုရားသည္၊ ႀကီးေသာတန္ခိုးႏွင့္ ႂကြလာ၍၊ လက္႐ုံးေတာ္အားျဖင့္ အစိုးရေတာ္မူလိမ့္မည္။ မိမိခံေတာ္မူထိုက္ေသာအခ မိမိ၌ပါလ်က္၊ ဆုလာဘ္ေတာ္သည္ ေရွ႕ေတာ္၌ရွိ၏။

11မိမိသိုးစုကို သိုးထိန္းကဲ့သို႔ ေကၽြးေမြးေတာ္မူမည္။ သိုးသငယ္တို႔ကို ခ်ီ၍ ပိုက္ေပြ႕ေတာ္မူမည္။ သားငယ္ရွိေသာ သိုးမတို႔ကိုလည္း ျဖည္းညင္းစြာ ပို႔ေဆာင္ေတာ္မူမည္။

12ေရမ်ားကို လက္ဆြန္းျဖင့္ ျခင္ေသာသူ၊ မိုးေကာင္းကင္ကို မိမိလက္ျဖင့္ ထြာေသာသူ၊ ေျမမွုန္႔ကို တင္းေတာင္းျဖင့္ ခ်င့္တြက္ေသာသူ၊ ေတာင္ႀကီးကို ခ်ိန္ခြင္ျဖင့္လည္းေကာင္း၊ ေတာင္ငယ္ကို ကပ္ပယ္ျဖင့္လည္းေကာင္း ခ်ိန္ေသာသူကား အဘယ္သူနည္း။

13ထာဝရဘုရား၏ဝိညာဥ္ကို အဘယ္သူ စစ္ေၾကာသနည္း။ ထိုဘုရားႏွင့္ တိုင္ပင္၍၊ အဘယ္သူသည္ အႀကံေပးသနည္း။

14အဘယ္သူႏွင့္ တိုင္ပင္ေတာ္မူသနည္း။ ထိုဘုရားကို အဘယ္သူ သြန္သင္သနည္း။ ထိုဘုရားအား တရားလမ္းကိုျပေသာသူ၊ ပညာနည္းကို ေပးေသာသူ၊ ဉာဏ္လမ္းကို ညႊန္ေသာသူကား အဘယ္သူနည္း။

15လူအမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔သည္ ေရပုံးမွ က်ေသာ ေရစက္ကဲ့သို႔ ျဖစ္၍၊ ခ်ိန္ခြင္၌ ျမဴမွုန္ကဲ့သို႔ ထင္မွတ္စရာရွိ၏။ ကၽြန္းတို႔သည္လည္း၊ လြင့္တတ္ေသာ အဏုျမဴကဲ့သို႔ ျဖစ္ၾက၏။

16ေလဗႏုန္ေတာသည္ မီးေမြးဖို႔မေလာက္။ ထိုေတာ၌ရွိေသာ တိရစၧာန္တို႔သည္လည္း၊ မီးရွို႔ရာယဇ္ဖို႔ မေလာက္။

17ခပ္သိမ္းေသာ လူအမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔သည္ အဘယ္မၽွမဟုတ္သကဲ့သို႔ ေရွ႕ေတာ္၌ျဖစ္ၾက၏။ အဘယ္မၽွမဟုတ္ေသာ အရာထက္သာ၍ ငယ္သကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ အနတၱကဲ့သို႔လည္းေကာင္း မွတ္ေတာ္မူ၏။

18သို႔ျဖစ္၍၊ ဘုရားသခင္ကို အဘယ္သို႔ ပုံျပရအံ့နည္း။ ဘုရားသခင္ႏွင့္ အဘယ္မည္ေသာ ပုံသဏၭာန္တူသည္ဟု ဆိုရအံ့နည္း။

19ပန္းတဥ္းသမားသည္ ႐ုပ္တုကိုသြန္းၿပီးမွ၊ ပန္းထိမ္သမားသည္ ေရႊႏွင့္မြမ္းမံ၍၊ ေငြႀကိဳးကိုလည္း လုပ္တတ္၏။

20အဖိုးထိုက္ေသာ အလွူကို မလွူနိုင္ေသာသူသည္၊ မေဆြးေျမ့တတ္ေသာ သစ္သားကိုေရြးေကာက္ၿပီးမွ၊ ျမဲၿမံေသာ႐ုပ္တုကို လုပ္ေစျခင္းငွာ၊ လိမၼာေသာလက္သမားကို ရွာတတ္၏။

21သင္တို႔သည္ မသိၾကသေလာ။ မၾကားၾကသေလာ။ ေရွ႕ဦးစြာမွစ၍ သင္တို႔အား မေဖာ္မျပသေလာ။ ေျမႀကီးတည္သည္ အေၾကာင္းကို နားမလည္ၾကသေလာ။

22ေျမႀကီးစက္အေပၚမွာ ထိုင္၍၊ ေျမႀကီးသားတို႔ကို ႏွံေကာင္ကဲ့သို႔ မွတ္ေတာ္မူထေသာ၊ မိုးေကာင္းကင္ကို မ်က္ႏွာၾကက္ကဲ့သို႔ ၾကက္၍၊ ေနစရာတဲကဲ့သို႔ ျဖန္႔ေတာ္မူထေသာ၊

23မင္းတို႔ကို ရွုတ္ခ်၍၊ ေျမႀကီးတရားသူႀကီးတို႔ကို အနတၱကဲ့သို႔ ျဖစ္ေစေတာ္မူေသာသူေပတည္း။

24အကယ္စင္စစ္ သူတို႔ကို မစိုက္မပ်ိဳးရ။ အကယ္စင္စစ္ သူတို႔၏မ်ိဳးေစ့ကို မၾကဲရ။ အကယ္စင္စစ္ သူတို႔အပင္သည္ ေျမ၌ အျမစ္မစြဲရ။ သူတို႔အေပၚမွာ မွုတ္ေတာ္မူသျဖင့္၊ သူတို႔သည္ ညႇိုးႏြမ္းေသြ႕ေျခာက္၍၊ ေလေပြသည္ သူတို႔ကို ဖြဲကဲ့သို႔ တိုက္လႊင့္လိမ့္မည္။

25သို႔ျဖစ္၍၊ ငါ့ကို အဘယ္သို႔ ပုံျပရအံ့နည္း။ ငါသည္ အဘယ္သူႏွင့္ တူရအံ့နည္းဟု သန္႔ရွင္းေသာဘုရား ေမးေတာ္မူ၏။

26အထက္သို႔ ေမၽွာ္ၾကည့္ၾကေလာ့။ ထိုအရာတို႔ကို အဘယ္သူ ဖန္ဆင္းသနည္း။ ထိုသူသည္ သူတို႔အလုံးအရင္းကို အေရအတြက္အားျဖင့္ ထုတ္ေဆာင္ေတာ္မူ၏။ အလုံးစုံတို႔ကို နာမည္ျဖင့္ေခၚေတာ္မူ၏။ ခြန္အားႀကီး၍ တန္ခိုးႏွင့္ ျပည့္စုံေတာ္မူေသာေၾကာင့္၊ တစ္စုံတစ္ခုမၽွ မေပၚဘဲမေနရ။

27အို ယာကုပ္အမ်ိဳး၊ သင္သြားေသာလမ္းကို ထာဝရဘုရားသိေတာ္မမူဟု အဘယ္ေၾကာင့္ေျပာသနည္း။ အို ဣသေရလအမ်ိဳး၊ သင့္အမွုကို သင္၏ဘုရားသခင္ မွတ္ေတာ္မမူဟု၊ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုရသနည္း။

28ထာဝရဘုရားသည္ အစဥ္အျမဲတည္ေတာ္မူေသာ ဘုရားသခင္ ျဖစ္ေၾကာင္းကိုလည္းေကာင္း၊ ေျမႀကီးစြန္းတိုင္ေအာင္ ဖန္ဆင္းေတာ္မူေသာ အရွင္ျဖစ္ေၾကာင္းကိုလည္းေကာင္း၊ ေမာေတာ္မူျခင္း၊ ပင္ပန္းေတာ္မူျခင္းမရွိ၊ စစ္၍ မကုန္နိုင္ေသာဉာဏ္ႏွင့္ ျပည့္စုံေတာ္မူေၾကာင္းကိုလည္းေကာင္း၊ သင္သည္ မသိမၾကားဖူးသေလာ။

29ထိုဘုရားသည္ ေမာေသာသူတို႔အား၊ ခြန္အားကိုေပးေတာ္မူ၏။ ႏြမ္းနယ္ေသာသူတို႔အား၊ အစြမ္းသတၱိႏွင့္ ျပည့္စုံေသာအခြင့္ကို ေပးေတာ္မူ၏။

30လူပ်ိဳတို႔သည္ ေမာ၍ ပင္ပန္းျခင္းသို႔ ေရာက္ၾကလိမ့္မည္။ လုလင္တို႔သည္လည္း ထိမိ၍ လဲၾကလိမ့္မည္။

31ထာဝရဘုရားကို ေမၽွာ္လင့္ေသာသူတို႔မူကား၊ အားျပည့္ၾကလိမ့္မည္။ ေရႊလင္းတကဲ့သို႔ မိမိတို႔အေတာင္ကို အသစ္ျပဳျပင္ၾကလိမ့္မည္။ ေျပးေသာ္လည္း မပင္ပန္း၊ ခရီးသြားေသာအခါ မေမာရၾက။

← Chapter 39 Jump to: Chapter 41 →