1 Corinthians 13

Burmese MCLZV

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →

1ငါသည္လူဘာသာစကားမ်ားႏွင့္ေကာင္းကင္ တမန္ဘာသာစကားမ်ားကိုေျပာနိုင္ေသာ္ လည္း ေမတၱာမရွိလၽွင္ပဲ့တင္ခတ္သည့္ေမာင္း ကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ အသံျမည္သည့္လင္း ကြင္းကဲ့သို႔လည္းေကာင္းျဖစ္၏။-

2ငါသည္ဗ်ာဒိတ္ေတာ္အားျဖင့္ေဟာေျပာနိုင္ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ နက္နဲေသာအရာရွိသမၽွ ႏွင့္အတတ္ပညာရွိသမၽွတို႔ကိုနားလည္ တတ္ကၽြမ္းေသာ္လည္းေကာင္း၊ ေတာင္မ်ားကို ေရႊ႕ေျပာင္းနိုင္သည့္ယုံၾကည္ျခင္းရွိေသာ္ လည္းေကာင္းေမတၱာမရွိလၽွင္အခ်ည္းႏွီး ပင္ျဖစ္၏။-

3ငါ၏ဥစၥာရွိသမၽွကိုေပးကမ္းစြန႔္ၾကဲသည္ သာမကကိုယ္ခႏၶာကိုမီးျဖင့္ပူေဇာ္ေသာ္ လည္းေမတၱာမရွိလၽွင္ငါ၌အက်ိဳးမရွိ။

4ေမတၱာသည္သည္းခံတတ္၏။ ၾကင္နာသနား တတ္၏။ မနာလိုစိတ္မရွိ။ ေမတၱာသည္ႂကြားဝါ မွုမရွိ။ မာန္မာနမရွိ။-

5မေလ်ာက္ပတ္သည့္အမွုကိုမျပဳတတ္။ ကိုယ္ က်ိဳးကိုမရွာတတ္။ ေဒါသအမ်က္မထြက္ တတ္။ သူတစ္ပါး၏အျပစ္ကိုမွတ္၍မထား တတ္။-

6မေကာင္းမွုဒုစရိုက္ေၾကာင့္ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာ မရွိတတ္။ သမၼာတရားေၾကာင့္ဝမ္းေျမာက္တတ္၏။-

7မည့္သည့္အခါမၽွလက္အေလ်ာ့မေပးတတ္။ ေမတၱာသည္အျမဲယုံၾကည္တတ္၏။ အျမဲ ေမၽွာ္လင့္တတ္၏။ အျမဲသည္းခံတတ္၏။

8ေမတၱာသည္ထာဝစဥ္တည္၏။ ဗ်ာဒိတ္ေတာ္ အားျဖင့္ေဟာေျပာနိုင္ေသာစြမ္းရည္သည္ လည္းေကာင္း၊ ထူးဆန္းေသာဘာသာစကား အမ်ိဳးမ်ိဳးကိုေျပာနိုင္ေသာအခြင့္သည္ လည္းေကာင္း၊ အသိပညာသည္လည္းေကာင္း အျမဲမတည္ဘဲကြယ္ေပ်ာက္လိမ့္မည္။-

9ငါတို႔၏အသိပညာသည္မစုံလင္။ ဗ်ာဒိတ္ ေတာ္အားျဖင့္ေဟာေျပာနိုင္ေသာစြမ္းရည္ သည္လည္းမစုံလင္။-

10သို႔ရာတြင္စုံလင္သည့္အရာေရာက္ရွိလာေသာ အခါ၌မူကား မစုံလင္ေသာအရာဟူသမၽွ တို႔သည္ကြယ္ေပ်ာက္လိမ့္မည္။

11ငါသည္ကေလးသူငယ္ျဖစ္စဥ္အခါက၊ ကေလးသူငယ္ကဲ့သို႔စကားေျပာ၏။ သူငယ္ ကဲ့သို႔စိတ္တြင္ခံစားရ၏။ သူငယ္ကဲ့သို႔ စဥ္းစားဆင္ျခင္၏။ ႀကီးျပင္းလာေသာ အခါ၌မူကားကေလးသူငယ္၏အေလ့ မ်ားကိုငါပယ္ရွား၏။-

12ယခုအခါငါတို႔သည္ေၾကးမုံတြင္ေပၚလာ သည့္ပုံသဏၭာန္ကိုျမင္ရသကဲ့သို႔မထင္မရွား ေတြ႕ျမင္ရၾက၏။ ထိုအခါ၌မူကားမ်က္ဝါး ထင္ထင္ေတြ႕ျမင္ရလတၱံ့။ ယခုအခါငါသည္ စုံလင္စြာမသိမျမင္ရ။ ထိုအခါ၌ကား ဘုရားသခင္သည္ငါ့ကိုစုံလင္စြာသိျမင္ ေတာ္မူသကဲ့သို႔ငါသည္စုံလင္စြာသိ ျမင္ရလိမ့္မည္။

13ယခုတြင္ပါရမီသုံးပါးတည္းဟူေသာ ယုံၾကည္ျခင္း၊ ေမၽွာ္လင့္ျခင္း၊ ခ်စ္ျခင္းတည္ လ်က္ရွိ၏။ ဤသုံးပါးတို႔တြင္ခ်စ္ျခင္း ေမတၱာသည္အျမတ္ဆုံးျဖစ္သတည္း။

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →