Daniel 5

Burmese MCLZV

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1တစ္ညသ၌ေဗလရွာဇာမင္းသည္ညစာ စားပြဲႀကီးသို႔မွူးမတ္တစ္ေထာင္ကိုဖိတ္ ၾကားၿပီးလၽွင္ သူတို႔ႏွင့္အတူစပ်စ္ရည္ ေသာက္ေတာ္မူသည္။-

2ယင္းသို႔ေသာက္လ်က္ေနစဥ္ေယ႐ုရွလင္ ၿမိဳ႕ဗိမာန္ေတာ္မွခမည္းေတာ္ေနဗုခဒ္ ေနဇာမင္းသိမ္းယူခဲ့သည့္ ေရႊဖလား၊ ေငြ ဖလားမ်ားကိုေရွ႕ေတာ္သို႔ေဆာင္ယူခဲ့ရန္ မိန႔္ေတာ္မူ၏။ မိမိႏွင့္တကြမွူးမတ္မ်ား၊ မိဖုရားမ်ားႏွင့္ေမာင္းမမိႆံမ်ားစပ်စ္ ရည္ေသာက္ရန္ထိုဖလားမ်ားကိုယူခဲ့ရန္ အမိန႔္ေပး၏။-

3ခ်က္ခ်င္းပင္ေရႊဖလားမ်ားေရာက္ရွိလာ ေသာအခါ သူတို႔သည္ထိုဖလားတို႔ျဖင့္ ေသာက္လ်က္၊-

4ေရႊ၊ ေငြ၊ ေၾကးဝါ၊ သံ၊ သစ္သား၊ ေက်ာက္ႏွင့္ ျပဳလုပ္ေသာဘုရားတို႔ကိုေထာမနာျပဳ ၾက၏။

5ထိုအခါလူ၏လက္တစ္ဖက္သည္႐ုတ္ တရက္ေပၚလာၿပီးလၽွင္ မီးအလင္းေရာင္ အမ်ားဆုံးရရွိသည့္နန္းေတာ္နံရံတြင္ စာတန္းတစ္ခုကိုေရးသားေလ၏။ ယင္း သို႔ေရးသားေနသည္ကိုမင္းႀကီးျမင္ ေတာ္မူလၽွင္၊-

6မ်က္ႏွာညႇိုးငယ္၍သြားေတာ္မူ၏။ သူသည္ အလြန္ေၾကာက္လန႔္ကာမ်က္ႏွာျဖဴဖတ္ျဖဴ ေရာ္ျဖစ္လ်က္ဒူးမ်ားပင္ခိုက္ခိုက္တုန္၍ လာ၏။-

7သို႔ျဖစ္၍ပေယာဂဆရာမ်ား၊ ေမွာ္ဆရာ မ်ားႏွင့္နကၡတ္ဆရာမ်ားကိုေခၚသြင္းရန္ ဟစ္ေအာ္၍ မင္းခ်င္းတစ္ေယာက္အားေစခိုင္း ေတာ္မူ၏။ ထိုသူတို႔ေရာက္ရွိလာၾကေသာ အခါမင္းႀကီးက``ထိုစာတန္းကိုဖတ္၍ အနက္ကိုငါ့အားေျပာၾကားနိုင္သူအား ေတာ္ဝင္ခရမ္းေရာင္ဝတ္လုံကိုဝတ္ေစမည္။ ဂုဏ္ထူးေဆာင္ေရႊစလြယ္ေတာ္ကိုလည္းဆြဲ ေစလ်က္နိုင္ငံေတာ္တြင္တတိယတန္ခိုး အႀကီးဆုံးေသာသူအျဖစ္ငါခန႔္ထား မည္'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။-

8ဘုရင့္အတိုင္ပင္ခံအရာရွိအေပါင္းတို႔ သည္ေရွ႕ေတာ္သို႔ေရာက္ရွိလာၾကေသာ္လည္း အဘယ္သူမၽွထိုစာတန္းကိုမဖတ္နိုင္။ ထို စာတန္း၏အနက္ကိုလည္းမင္းႀကီးအား မေဖာ္ျပနိုင္ၾက။-

9ထိုအခါေဗလရွာဇာမင္းသည္လြန္စြာပူပင္ ေသာကေရာက္ေတာ္မူသျဖင့္ ပို၍ပင္မ်က္ႏွာ ညႇိုးငယ္လာေလသည္။ မွူးမတ္တို႔သည္လည္း မွိုင္ေတြလ်က္ေနၾက၏။

10မယ္ေတာ္မိဖုရားႀကီးသည္မင္းႀကီးႏွင့္မွူး မတ္တို႔ေျပာဆိုၾကသည့္စကားကိုၾကား သျဖင့္ စားေသာက္ပြဲက်င္းပရာအခန္းထဲ သို႔ဝင္လာၿပီးလၽွင္``အရွင္မင္းႀကီး၊ သက္ ေတာ္ရာေက်ာ္ရွည္ပါေစ။ ဤမၽွစိတ္အေႏွာင့္ အယွက္ျဖစ္၍မေနပါႏွင့္။ ဤမၽွမ်က္ႏွာ ညႇိုးငယ္၍လည္းမေနပါႏွင့္။-

11သင္၏နိုင္ငံေတာ္တြင္သန႔္ရွင္းျမင့္ျမတ္ေသာ ဘုရားတို႔၏ဝိညာဥ္ျဖင့္ျပည့္ဝသူလူတစ္ ေယာက္ရွိပါ၏။ သင္၏ခမည္းေတာ္နန္းစံစဥ္ အခါက ထိုသူ၌အသိပညာႏွင့္အေျမာ္ အျမင္၊ ဘုရားကဲ့သို႔ပညာဉာဏ္ရွိေၾကာင္း ထင္ရွားခဲ့ပါ၏။ သင္၏ခမည္းေတာ္ေနဗုခဒ္ ေနဇာမင္းသည္သူ႔အားေဗဒင္ဆရာ၊ ေမွာ္ ဆရာ၊ ပေယာဂဆရာႏွင့္နကၡတ္ဆရာတို႔ ၏အႀကီးအမွူးအျဖစ္ျဖင့္ခန႔္ထားေတာ္ မူခဲ့ပါ၏။-

12သူသည္အိပ္မက္မ်ား၏အနက္ကိုျပန္ဆိုမွု၊ ခက္ခဲေသာအေမးပုစၧာမ်ားကိုေျဖရွင္းမွု၊ လၽွို႔ဝွက္နက္နဲေသာအရာမ်ားကိုထုတ္ေဖာ္ မွုတို႔တြင္အထူးတတ္ကၽြမ္းသူျဖစ္ပါ၏။ သို႔ ျဖစ္၍ေဗလတရွာဇာဟူေသာဘြဲ႕နာမကို ခမည္းေတာ္ေပးအပ္ေတာ္မူခဲ့သူဒံေယလ အားဆင့္ေခၚပါ။ သူသည္စာတန္း၏အနက္ ကိုေဖာ္ျပပါလိမ့္မည္'' ဟုဆို၏။

13သူတို႔သည္ဒံေယလအားခ်က္ခ်င္းပင္ဘုရင့္ ေရွ႕ေတာ္သို႔သြင္းၾကေသာအခါ မင္းႀကီးက ဒံေယလအား``သင္သည္ယုဒျပည္မွငါ၏ ခမည္းေတာ္ဘုရင္မင္းေခၚေဆာင္ခဲ့သည့္ ယုဒအမ်ိဳးသားသုံ႔ပန္းတစ္ေယာက္ျဖစ္ သူဒံေယလဆိုသူေပေလာ။-

14ဘုရားမ်ား ၏ဝိညာဥ္သည္သင္၏အတြင္း၌ကိန္းေအာင္းသည္ ျဖစ္၍ သင္သည္ကၽြမ္းက်င္လိမ္မာလ်က္၊ အသိ အျမင္ဉာဏ္ပညာတို႔ျဖင့္ျပည့္စုံသူျဖစ္ေၾကာင္း ငါၾကားသိရသည္။-

15ငါသည္မိမိ၏အတိုင္ပင္ခံအရာရွိမ်ား ႏွင့္ေဗဒင္ဆရာမ်ားကိုဆင့္ေခၚကာေစခိုင္း ေသာ္လည္း သူတို႔သည္မေဖာ္ျပနိုင္ၾကပါ။-

16သင္သည္တိမ္ျမဳပ္ေနေသာအနက္တို႔ကိုေဖာ္ ထုတ္နိုင္၍ လၽွို႔ဝွက္ခက္ခဲေသာအရာတို႔ကို ရွင္းလင္းေဖာ္ျပနိုင္ေၾကာင္းငါၾကားသိေတာ္ မူရသည္။ သင္သည္ဤစာတန္းကိုဖတ္၍ အနက္ကိုငါ့အားေဖာ္ျပနိုင္ပါလၽွင္ ငါသည္ သင့္အားေတာ္ဝင္ခရမ္းေရာင္ဝတ္လုံကိုဝတ္ ေစ၍ဂုဏ္ထူးေဆာင္ေရႊစလြယ္ေတာ္ကိုဆြဲ ေစလ်က္ ငါ၏နိုင္ငံေတာ္တြင္တတိယတန္ ခိုးအႀကီးဆုံးေသာသူအျဖစ္ခန႔္ထား မည္'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

17ဒံေယလက``အရွင္၏ဆုေတာ္လာဘ္ေတာ္ တို႔ကို ကိုယ္ေတာ္ထံေတာ္၌သာထားရွိေတာ္ မူပါ။ သို႔မဟုတ္အျခားသူတစ္စုံတစ္ ေယာက္အားခ်ီးျမႇင့္ေတာ္မူပါ။ သို႔ရာတြင္ အကၽြန္ုပ္သည္ထိုစာတန္းကိုဖတ္၍ အနက္ ကိုအရွင့္အားေလၽွာက္ထားပါမည္။

18``အျမင့္ျမတ္ဆုံးေသာဘုရားသခင္သည္ အရွင့္ခမည္းေတာ္ေနဗုခဒ္ေနဇာမင္းအား အုပ္စိုးခြင့္အာဏာႏွင့္ႀကီးျမတ္သည့္ဘုရင္ တစ္ပါးျဖစ္ေစေတာ္မူလ်က္ ဂုဏ္အသေရ ႏွင့္လည္းေကာင္း၊ အာႏုေဘာ္ႏွင့္လည္းေကာင္း ျပည့္စုံေစေတာ္မူပါ၏။-

19သူသည္လြန္စြာႀကီးျမတ္ေတာ္မူသျဖင့္ ဘာ သာစကားအမ်ိဳးမ်ိဳးေျပာဆိုသူလူမ်ိဳး အသီးသီးႏွင့္ နိုင္ငံအသီးသီးတို႔ရွိလူ အေပါင္းတို႔သည္ေၾကာက္လန႔္တုန္လွုပ္ၾက ပါ၏။ သူသည္မိမိကြပ္မ်က္လိုသူကိုကြပ္ မ်က္၍အသက္ရွင္ေစလိုသူကိုရွင္ေစ ေတာ္မူခဲ့ပါ၏။ ခ်ီးေျမႇာက္လိုသူကိုခ်ီး ေျမႇာက္၍ႏွိမ့္ခ်လိုသူကိုႏွိမ့္ခ်ေတာ္မူ ခဲ့ပါ၏။-

20သို႔ရာတြင္သူသည္မာန္မာနေထာင္လႊား ကာေခါင္းမာလ်က္ ရက္စက္စြာျပဳက်င့္၍ လာေသာအခါဘုန္းတန္ခိုးကြယ္ေပ်ာက္ ၍နန္းမွက်ရေလၿပီ။-

21သူသည္လူ႔အသိုင္းအဝိုင္းမွႏွင္ထုတ္ျခင္း ကိုခံရကာတိရစၧာန္စိတ္ေပါက္၍လာေလ သည္။ ျမည္းရိုင္းတို႔ႏွင့္အတူေနထိုင္၍ႏြား ကဲ့သို႔ျမက္ကိုစားခဲ့ရပါ၏။ အကြယ္ အကာမရွိဘဲဆီးႏွင္းေတာတြင္စက္ေတာ္ ေခၚခဲ့ရေလသည္။ ေနာက္ဆုံး၌အျမင့္ျမတ္ ဆုံးေသာဘုရားသခင္သည္ေလာကီနိုင္ငံ တို႔ကိုအစိုးရေတာ္မူ၍ မိမိအလိုရွိသူ မည္သူအားမဆိုဤနိုင္ငံမ်ားကိုေပး ေတာ္မူနိုင္ေၾကာင္းကိုမင္းႀကီးဝန္ခံေတာ္ မူခဲ့ပါ၏။-

22သူ၏သားေတာ္ျဖစ္သူအရွင္သည္လည္း ထိုအမွုအရာအလုံးစုံတို႔ကိုသိရွိပါ ေသာ္လည္းမိမိကိုယ္ကိုႏွိမ့္ခ်ေတာ္မ မူဘဲ၊-

23ေကာင္းကင္ဘုံရွင္ကိုဆန႔္က်င္ဘက္ျပဳ၍ ဗိမာန္ေတာ္မွေရႊဖလားမ်ားကိုေရွ႕ေတာ္ သို႔ယူေစေတာ္မူခဲ့ပါ၏။ အရွင္ႏွင့္တကြ အရွင့္မွူးမတ္မ်ား၊ မိဖုရားမ်ား၊ ေမာင္း မမိႆံမ်ားသည္ထိုေရႊဖလားမ်ားတြင္ စပ်စ္ရည္ကိုထည့္၍ေသာက္ၿပီးလၽွင္ မ်က္စိ မျမင္၊ နားမၾကား၊ အဘယ္အရာကိုမၽွ မသိေသာေရႊ၊ ေငြ၊ေၾကးဝါ၊ သံ၊ သစ္သား၊ ေက်ာက္တို႔ႏွင့္လုပ္ေသာဘုရားမ်ားကို ေထာမနာျပဳၾကေပသည္။ သို႔ရာတြင္ အရွင္သည္မိမိ၏အသက္ကိုလည္းေကာင္း၊ မိမိျပဳေသာအမွုကိစၥမွန္သမၽွကို လည္းေကာင္းစိုးပိုင္ေတာ္မူေသာဘုရားသခင္၏ဂုဏ္ေတာ္ကိုကားခ်ီးမြမ္းေတာ္ မမူပါ။-

24သို႔ျဖစ္၍ဘုရားသခင္သည္လက္ကို ေစလႊတ္၍ ဤစာတန္းကိုေရးေစေတာ္မူ ပါ၏။

25``ေရးထားေသာစာကား`ေရတြက္၊ ေရတြက္၊ အေလးခ်ိန္၊ ခြဲေဝ' ဟူ၍ျဖစ္သတည္း။-

26ေရတြက္ဟူေသာစကား၏အနက္အ႒ိပၸါယ္ မွာ အရွင့္နိုင္ငံသက္တမ္းကိုဘုရားသခင္ ေရတြက္၍ ဆုံးခန္းတိုင္ေရာက္ေစေတာ္မူ ၿပီဟူ၍ျဖစ္ပါ၏။-

27အေလးခ်ိန္ဟူေသာစကား၏အနက္အ႒ိပၸါယ္ မွာ အရွင့္အားခ်ိန္ခြင္တြင္ခ်ိန္တြယ္၍ အေလး ခ်ိန္ေလ်ာ့နည္းေနေၾကာင္းေတြ႕ရွိေတာ္မူၿပီ ဟူ၍ျဖစ္ပါ၏။-

28ခြဲေဝဟူေသာစကား၏အနက္အ႒ိပၸါယ္မွာ အရွင္၏နိုင္ငံေတာ္ကိုေမဒိအမ်ိဳးသား မ်ားႏွင့္ပါရွအမ်ိဳးသားတို႔အားခြဲေဝ ေပးေတာ္မူၿပီဟူ၍ျဖစ္ပါ၏'' ဟုေလၽွာက္ ထား၏။

29ထိုအခါခ်က္ခ်င္းပင္ေဗလရွာဇာမင္း သည္ ဒံေယလအားေတာ္ဝင္ခရမ္းေရာင္ ဝတ္လုံကိုဝတ္ဆင္ေစ၍ လည္ပင္း၌ဂုဏ္ ထူးေဆာင္ေရႊစလြယ္ကိုဆြဲေစၿပီးေနာက္ ဒံေယလအားနိုင္ငံေတာ္တြင္တတိယ တန္ခိုးအႀကီးဆုံးရာထူးတြင္ခန႔္ထား ေတာ္မူ၏။-

30ထိုည၌ပင္လၽွင္ဗာဗုလုန္ျပည္ဘုရင္၊ ေဗလရွာဇာသည္လုပ္ႀကံျခင္းကိုခံ ရ၍၊-

31အသက္ေျခာက္ဆယ့္ႏွစ္ႏွစ္ရွိေသာေမဒိ လူမ်ိဳးဒါရိမင္းသည္နိုင္ငံကိုသိမ္းယူ ေလသည္။

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →