Daniel 8

Burmese MCLZV

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →

1ေဗလရွာဇာမင္းနန္းစံတတိယႏွစ္၌ငါ ဒံေယလသည္ ဒုတိယဗ်ာဒိတ္႐ူပါ႐ုံ ကိုျမင္ရ၏။-

2ထိုဗ်ာဒိတ္႐ူပါ႐ုံထဲတြင္ငါသည္ဧလံ ျပည္နယ္ၿမိဳ႕ရိုးမ်ားကာရံထားေသာ ရွုရွန္ ၿမိဳ႕တြင္းသို႔႐ုတ္တရက္ေရာက္ရွိေနသည္ ကိုေတြ႕ရ၏။ ငါသည္ဥလဲျမစ္အနီးတြင္ ရပ္၍၊-

3ေမၽွာ္ၾကည့္လိုက္ရာျမစ္အနီးတြင္ရပ္ေန ေသာသိုးထီးတစ္ေကာင္ကိုျမင္ရ၏။ ထိုသိုး မွာဦးခ်ိဳရွည္ႀကီးႏွစ္ေခ်ာင္းရွိ၍တစ္ေခ်ာင္း မွာအျခားတစ္ေခ်ာင္းထက္ပိုရွည္၍ေနာက္ မွေပါက္ေသာခ်ိဳျဖစ္သည္။-

4ထိုသိုးသည္ဦးခ်ိဳျဖင့္အေနာက္၊ ေတာင္၊ ေျမာက္ အရပ္သုံးမ်က္ႏွာသို႔ခတ္ေဝွ႕၍ေနသည္ ကိုငါၾကည့္လ်က္ေနမိ၏။ သူ႔အားအဘယ္ တိရစၧာန္မၽွမဆီးတားနိုင္။ သူ၏လက္တြင္း မွလြတ္ေျမာက္ေအာင္လည္းမတတ္နိုင္။ သူ သည္မိမိအလိုရွိသည္အတိုင္းျပဳကာ မာန္မာနေထာင္လႊားလာေလသည္။

5ငါသည္ဤအျခင္းအရာ၏အနက္အ႒ိပၸါယ္ ကိုစဥ္းစားေတြးေတာလ်က္ေနစဥ္ အေနာက္ အရပ္မွဆိတ္တစ္ေကာင္သည္ေျပး၍ထြက္ လာ၏။ သူသည္အရွိန္ျပင္းလွသျဖင့္ေျမ ကိုပင္မနင္းမိေခ်။ သူ၏မ်က္လုံးမ်ား အၾကားတြင္ေငါ၍ထြက္ေနေသာဦးခ်ိဳ တစ္ေခ်ာင္းရွိ၏။-

6သူသည္ယခင္ကျမစ္အနီးတြင္ ငါျမင္ ခဲ့ေသာသိုး၏အနီးသို႔ေရာက္လာေသာ အခါ တစ္ဟုန္တည္းေျပး၍ေဝွ႕ေလ၏။-

7ငါသည္ဆိတ္ကသိုးအားေဝွ႕သည္ကိုၾကည့္ ၍ေန၏။ ဆိတ္သည္ျပင္းစြာအမ်က္ထြက္၍ သိုးကိုတအားကုန္ေဝွ႕လိုက္ရာသိုး၏ဦး ခ်ိဳႏွစ္ေခ်ာင္းက်ိဳးေလ၏။ သိုးသည္ျပန္လည္ ခုခံနိုင္စြမ္းမရွိသျဖင့္ေျမေပၚသို႔လဲ က်ကာေျခႏွင့္အနင္းခံရေလသည္။ အဘယ္သူမၽွသူ႔အားမကယ္နိုင္ေတာ့ေပ။

8ဆိတ္သည္ပို၍ပို၍မာန္မာနေထာင္လႊား လာ၏။ သို႔ရာတြင္သူတန္ခိုးအႀကီးဆုံး အခ်ိန္သို႔ေရာက္ေသာအခါသူ၏ဦးခ်ိဳ သည္က်ိဳးသြားၿပီးလၽွင္ ထိုဦးခ်ိဳ၏ေနရာ တြင္အရပ္ေလးမ်က္ႏွာသို႔ေငါထြက္ေန ေသာဦးခ်ိဳေလးေခ်ာင္းေပါက္၍လာေလ သည္။-

9ထိုဦးခ်ိဳေလးေခ်ာင္းအနက္တစ္ေခ်ာင္း တြင္ခ်ိဳအတက္တစ္ေခ်ာင္းေပါက္၍လာ၏။ ထိုခ်ိဳတက္သည္ေတာင္ဘက္အရပ္၊ အေရွ႕ အရပ္ႏွင့္ကတိထားေတာ္မူေသာျပည္ေတာ္ သို႔တိုင္ေအာင္အာဏာတန္ခိုးရွိေလသည္။-

10ခ်ိဳအတက္သည္ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခတည္း ဟူေသာၾကယ္တာရာမ်ားကိုတိုက္ခိုက္နိုင္ သည္တိုင္ေအာင္ အင္အားႀကီးမားလာကာ ထိုၾကယ္တာရာအခ်ိဳ႕တို႔ကိုေျမသို႔ ခ်၍နင္းေခ်ေလသည္။-

11ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခတို႔၏အရွင္ကိုပင္အာ ခံလ်က္ ကိုယ္ေတာ္အားပူေဇာ္ေနက်ျဖစ္ သည့္ယဇ္မ်ားကိုရပ္စဲေစ၍ဗိမာန္ေတာ္ ကိုပ်က္စီးေစ၏။-

12လူတို႔သည္ေန႔စဥ္ပူေဇာ္ေနက်ယဇ္မ်ား ကိုပူေဇာ္မည့္အစားစစ္မွန္ေသာဘာသာ တရားကိုေျမသို႔တိုင္ေအာင္ရွုတ္ခ်ၾက၏။ ထိုဦးခ်ိဳသည္ျပဳေလသမၽွေသာအမွု တို႔တြင္ေအာင္ျမင္ေလသည္။

13ထိုေနာက္ေကာင္းကင္တမန္တစ္ပါးက အျခား တစ္ပါးအား``ဗ်ာဒိတ္႐ူပါ႐ုံတြင္ေတြ႕ရွိရ သည့္အရာမ်ားသည္အဘယ္မၽွၾကာေအာင္ ျဖစ္ပ်က္ေနပါမည္နည္း။ ေန႔စဥ္ယဇ္ပူေဇာ္ ျခင္းကိုေၾကာက္မက္ဖြယ္ရာအျပစ္ဒုစရိုက္ ျဖင့္အစားထိုးမွုသည္လည္းေကာင္း၊ ေကာင္း ကင္ဗိုလ္ေျခႏွင့္ဗိမာန္ေတာ္ကိုနင္းေခ်မွု သည္လည္းေကာင္းအဘယ္မၽွၾကာျဖစ္ ပ်က္လိမ့္မည္နည္း'' ဟုေမးသည္ကိုငါ ၾကားရ၏။

14ဒုတိယေကာင္းကင္တမန္က``ရက္ေပါင္း တစ္ေထာင့္တစ္ရာ့ငါးဆယ္ ၾကာလိမ့္မည္။ ထိုကာလအေတာအတြင္း၌ နံနက္ႏွင့္ညဥ့္ဦးယံယဇ္ပူေဇာ္မွုမ်ားကို ျပဳၾကလိမ့္မည္မဟုတ္။ ထိုေနာက္ဗိမာန္ေတာ္ သည္ျပန္လည္သန႔္စင္၍လာလိမ့္မည္'' ဟု ျပန္ေျပာ၏။

15ငါဒံေယလသည္ဗ်ာဒိတ္႐ူပါ႐ုံ၏အနက္ ကိုသိရွိနိုင္ရန္ႀကိဳးစားလ်က္ေနစဥ္ လူ႔ သဏၭာန္ကိုေဆာင္သူတစ္ဦးသည္ငါ၏ေရွ႕ တြင္ရပ္၍ေနသည္ကိုျမင္ရ၏။-

16ထိုအခ်ိန္၌``အခ်င္းဂါေျဗလ၊ ထိုသူအား ႐ူပါ႐ုံ၏အနက္ကိုေဖာ္ျပေလာ့'' ဟူ၍ဥလဲ ျမစ္ဘက္မွလူ႔အသံႏွင့္ဟစ္၍ေျပာဆိုသည္ ကိုငါၾကားရ၏။-

17ဂါေျဗလသည္ငါ၏အနီးသို႔လာ၍ရပ္ လိုက္ေသာအခါငါသည္လြန္စြာထိတ္လန႔္ သြားသျဖင့္ေျမသို႔လဲက်ေလသည္။ ဂါေျဗလက``အခ်င္းလူသား၊ ႐ူပါ႐ုံ၏ အနက္ကိုနားလည္ေလာ့။ ထို႐ူပါ႐ုံသည္ ကပ္ကမၻာကုန္ဆုံးခ်ိန္ႏွင့္သက္ဆိုင္၏'' ဟု ငါ့အားဆို၏။-

18သူဤသို႔ေျပာေနစဥ္ငါသည္ေမ့ေျမာ၍ ေျမေပၚသို႔လဲက်သြားေလသည္။ သို႔ရာ တြင္သူသည္ငါ့အားဆြဲကိုင္ထူမၿပီး လၽွင္၊-

19``ထာဝရဘုရားအမ်က္ေတာ္၏အက်ိဳး ဆက္ကား အဘယ္သို႔ျဖစ္မည္ကိုသင့္အား ငါေဖာ္ျပေနျခင္းျဖစ္၏။ ႐ူပါ႐ုံသည္ အဆုံးစြန္ေသာကာလႏွင့္သက္ဆိုင္၏။

20``သင္ျမင္ရေသာဦးခ်ိဳႏွစ္ေခ်ာင္းရွိသည့္ သိုးသည္ ေမဒိႏွင့္ပါရွနိုင္ငံမ်ားကိုဆို လို၏။-

21ဆိတ္သည္ဂရိတ္နိုင္ငံျဖစ္၏။ သူ၏မ်က္စိ မ်ားအၾကားမွေငါ၍ထြက္ေနေသာဦးခ်ိဳ ကား ထိုနိုင္ငံ၏ပထမေျမာက္ဘုရင္ျဖစ္၏။-

22ထိုဦးခ်ိဳက်ိဳး၍သြားေသာအခါေပါက္လာ သည့္ဦးခ်ိဳေလးေခ်ာင္းတို႔မွာ ထိုနိုင္ငံမွကြဲ ျပားေပၚေပါက္လာမည့္နိုင္ငံေလးခုျဖစ္၏။ သို႔ရာတြင္ထိုနိုင္ငံတို႔သည္ ပထမနိုင္ငံ ေလာက္အင္အားႀကီးမားၾကလိမ့္မည္ မဟုတ္။

23``ထိုနိုင္ငံမ်ားသည္ပ်က္သုဥ္းခ်ိန္နီး၍ အျပစ္ဒဏ္သင့္ေလာက္ေအာင္ယုတ္မာလာ ေသာအခါေခါင္းမာဆိုးညစ္၊ ေကာက္က်စ္ လိမ္လည္တတ္ေသာဘုရင္တစ္ပါးေပၚ ေပါက္လာလိမ့္မည္။-

24သူသည္ကိုယ္ပိုင္စြမ္းရည္မရွိဘဲတန္ခိုး ႀကီးမား၍လာလိမ့္မည္။ သူသည္ေၾကာက္မက္ ဖြယ္ေကာင္းသည့္သတ္ျဖတ္ဖ်က္ဆီးမွုမ်ား ကိုျပဳ၍ အဘယ္အမွုကိစၥတြင္မဆိုေအာင္ ျမင္လိမ့္မည္။ တန္ခိုးႀကီးမားသူမ်ားႏွင့္ ထာဝရဘုရား၏လူမ်ိဳးေတာ္တို႔ကို ဖ်က္ဆီးလိမ့္မည္။-

25သူသည္ပါးနပ္လိမၼာသူျဖစ္သျဖင့္ လိမ္ လည္လွည့္စားမွုတို႔တြင္ေအာင္ျမင္လိမ့္မည္။ သူသည္မာန္မာနေထာင္လႊားကာလူအ ေျမာက္အျမားကိုအမွတ္မထင္သုတ္သင္ သတ္ျဖတ္လိမ့္မည္။ သူသည္ဘုရင္တကာ တို႔၏ဘုရင္ကိုပင္လၽွင္အံတုလိမ့္မည္။ သို႔ ရာတြင္သူသည္လူ႔လက္ျဖင့္မဟုတ္ဘဲ သုတ္သင္ဖ်က္ဆီးျခင္းကိုခံရလိမ့္မည္။-

26ညဥ့္ဦးယံ၊ နံနက္ယံပူေဇာ္ရာယဇ္မ်ား ႏွင့္သက္ဆိုင္၍ သင့္အားငါရွင္းလင္းျပသည့္ ဤ႐ူပါ႐ုံသည္အေကာင္အထည္ေပၚလာ လိမ့္မည္။ သို႔ရာတြင္ယင္းသို႔အေကာင္အထည္ ေပၚရန္အခ်ိန္မ်ားစြာလိုေသးသျဖင့္ထို ႐ူပါ႐ုံကိုလၽွို႔ဝွက္၍ထားေလာ့'' ဟုဆို၏။

27ငါဒံေယလသည္ရက္ေပါင္းမ်ားစြာစိတ္ ညႇိုးငယ္လ်က္ မက်န္းမမာျဖစ္၍ေန၏။ ထို ေနာက္ငါသည္ထ၍ဘုရင္ေပးအပ္ထားသည့္ အလုပ္တာဝန္ကိုေဆာင္ရြက္၏။ သို႔ရာတြင္ ထိုဗ်ာဒိတ္႐ူပါ႐ုံေၾကာင့္စိတ္ရွုပ္ေထြးလ်က္ ေနသျဖင့္ ငါသည္ယင္း၏အနက္အ႒ိပၸါယ္ ကိုနားမလည္နိုင္ပါ။

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →