Zechariah 11

Burmese MCLZV

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →

1အို ေလဗႏုန္ေတာင္၊ သင္၏သစ္ကတိုးပင္မ်ားသည္ မီးသင့္ေလာင္၍သြားနိုင္ရန္သင္၏တံခါးတို႔ကို ဖြင့္ပါေလာ့။

2အို ထင္းရွူးပင္တို႔ငိုေႂကြးျမည္တမ္းၾကေလာ့။ သစ္ကတိုးပင္မ်ားသည္ၿပိဳလဲၾကေလၿပီ။ ၾကက္သေရေဆာင္သည့္ထိုအပင္တို႔သည္ ပ်က္ျပဳန္း၍သြားေလၿပီ။ အို ဗာရွန္ဝက္သစ္ခ်ပင္တို႔ငိုေႂကြး ျမည္တမ္းၾကေလာ့။ ထူထပ္သည့္သစ္ေတာကိုခုတ္လွဲလိုက္ၾက ေလၿပီ။

3ဘုရင္မင္းတို႔သည္ဝမ္းနည္းေၾကကြဲလ်က္ ငိုေႂကြးၾက၏။ သူတို႔၏ဘုန္းအသေရကားကြယ္ေပ်ာက္ သြားေလၿပီ။ ျခေသၤ့မ်ား၏ေဟာက္သံကိုနားေထာင္ ၾကေလာ့။ သူတို႔ခိုေအာင္းရာေယာ္ဒန္ျမစ္ဝွမ္းရွိ သစ္ေတာသည္ကားပ်က္ျပဳန္း၍သြားေလၿပီ။

4ငါ၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားကငါ့ အား``သင္သည္သတ္ရန္လ်ာထားသည့္သိုး စုမွသိုးထိန္းကဲ့သို႔ျပဳမူေလာ့။-

5သိုးရွင္မ်ားသည္ထိုသိုးတို႔ကိုသတ္ျဖတ္ ၾကေသာ္လည္း အဘယ္သို႔မၽွအျပစ္မသင့္ ၾက။ သူတို႔သည္သိုးသားကိုေရာင္းၿပီး လၽွင္`ငါတို႔ကားခ်မ္းသာႂကြယ္ဝလာေလ ၿပီ။ ထာဝရဘုရားသည္မဂၤလာရွိေတာ္မူ ေစသတည္း။' သိုးထိန္းမ်ားပင္လၽွင္မိမိ တို႔၏သိုးမ်ားကိုသနားေဖာ္မရၾကဟု ဆိုၾက၏'' ဟူ၍မိန႔္ေတာ္မူ၏။

6(ထာဝရဘုရားက၊``ငါသည္ကမၻာေျမႀကီး ေပၚတြင္အဘယ္သူ႔ကိုမၽွသနားေတာ့မည္ မဟုတ္ပါ။ ငါကိုယ္တိုင္ပင္လူအေပါင္းတို႔ ကို သူတို႔၏ဘုရင္မ်ား၏လက္သို႔ေပးအပ္ မည္။ ထိုဘုရင္တို႔သည္ကမၻာေျမႀကီးကို ပ်က္ျပဳန္းေစၾကမည္ျဖစ္ေသာ္လည္း ငါ သည္ကယ္တင္ေပးလိမ့္မည္မဟုတ္'' ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။)

7သိုးေရာင္းဝယ္သူတို႔ကငါ့ကိုငွားရမ္းသ ျဖင့္ငါသည္ႏွိပ္စက္ျခင္းခံရေသာသိုးတို႔ ကို ထိန္းေက်ာင္းရသူျဖစ္လာေလသည္။ ``ေက်း ဇူးျပဳျခင္း'' ဟုနာမည္တြင္ေသာသိုးထိန္း ေတာင္ေဝွးတစ္ေခ်ာင္းႏွင့္``စည္းလုံးျခင္း'' ဟု နာမည္တြင္ေသာသိုးထိန္းေတာင္ေဝွးတစ္ ေခ်ာင္းကိုယူၿပီးလၽွင္သိုးအုပ္ကိုငါ ထိန္းေက်ာင္းရ၏။-

8ငါသည္မိမိအားမုန္းသည့္သိုးထိန္းသုံး ေယာက္ကိုသည္းမခံနိုင္သျဖင့္ သူတို႔ အားတစ္လတည္းတြင္ဖယ္ရွားပစ္လိုက္၏။-

9ထိုေနာက္ငါ၏သိုးအုပ္အား``ငါသည္သင္ တို႔၏သိုးထိန္းမလုပ္လိုေတာ့ပါ၊ ေသရ မည့္သိုးတို႔သည္ေသၾကပါေလေစ။ အသတ္ ခံရမည့္သိုးမ်ားသည္လည္းအသတ္ခံရ ၾကပါေလေစ။ အသက္မေသဘဲက်န္ရွိ သည့္သိုးမ်ားသည္လည္း မိမိတို႔အခ်င္း ခ်င္းသတ္ျဖတ္ၾကပါလိမ့္မည္'' ဟုေျပာ ဆို၏။-

10ထိုေနာက္ငါသည္လူမ်ိဳးတကာတို႔ႏွင့္ ထာဝရဘုရားျပဳေတာ္မူခဲ့သည့္ပဋိ ညာဥ္ေတာ္ကိုဖ်က္သိမ္းသည့္အေနျဖင့္``ေက်း ဇူးျပဳျခင္း'' နာမည္တြင္ေသာေတာင္ေဝွး ကိုယူ၍ခ်ိဳးပစ္လိုက္ေလသည္။-

11ဤသို႔လၽွင္ပဋိညာဥ္ေတာ္သည္ထိုေန႔၌ ပ်က္ျပား၍သြားေလေတာ့၏။ သိုးမ်ား ကိုဝယ္ယူေရာင္းခ်သူတို႔သည္ငါ့အား ေစာင့္၍ၾကည့္ေနၾက၏။ သူတို႔သည္ငါ၏ အျပဳအမူအားျဖင့္ထာဝရဘုရားဗ်ာ ဒိတ္ေပးေတာ္မူလ်က္ရွိေၾကာင္းကိုသိ ၾက၏။-

12ငါကသူတို႔အား``သင္တို႔ေပးလိုလၽွင္ငါ၏ လုပ္အားခကိုေပးၾကေလာ့။ မေပးလိုလၽွင္ လည္းေနၾကေတာ့'' ဟုေျပာ၏။ သို႔ျဖစ္၍သူ တို႔သည္ငါ့လုပ္အားခအျဖစ္ေငြစသုံး ဆယ္ကိုေပးၾက၏။

13ထာဝရဘုရားကငါ့အား``ထိုေငြမ်ား ကိုဗိမာန္ေတာ္ဘ႑ာတိုက္ထဲသို႔ထည့္လိုက္ ေလာ့'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူသည့္အတိုင္းငါသည္ မိမိ၏တန္ဖိုးအျဖစ္သူတို႔အကဲျဖတ္ သည့္ေျမာက္ျမားလွေသာေငြစသုံးဆယ္ ကိုယူ၍ဗိမာန္ေတာ္ဘ႑ာတိုက္ထဲသို႔ထည့္ လိုက္ေလသည္။-

14ထိုေနာက္ငါသည္``စည္းလုံးျခင္း'' နာမည္တြင္ ေသာေတာင္ေဝွးကိုခ်ိဳးပစ္လိုက္၏။ ထိုအခါ ယုဒျပည္ႏွင့္ဣသေရလျပည္စည္းလုံးမွု သည္ပ်က္ျပား၍သြားေလေတာ့၏။

15ထာဝရဘုရားကငါ့အား``သင္သည္ေနာက္ တစ္ႀကိမ္သိုးထိန္းကဲ့သို႔ျပဳမူျပန္ဦးေလာ့။ ယခုအႀကိမ္၌သိုးထိန္းမိုက္ကဲ့သို႔ျဖစ္၏။-

16ငါသည္မိမိ၏သိုးစုအတြက္သိုးထိန္းတစ္ ဦးကိုခန႔္ထားခဲ့ေသာ္လည္း သူသည္ေသေဘး ေတြ႕သည့္သိုးမ်ားကိုမကူညီ။ ေပ်ာက္သည့္ သိုးမ်ားကိုမရွာေဖြ။ အနာရသည့္သိုးမ်ား ကိုမကုသ။ မေသဘဲက်န္ရွိေနေသာသိုး မ်ားကိုလည္းမေကၽြးေမြး။ ယင္းသို႔ျပဳမည့္ အစားသူသည္အဆူၿဖိဳးဆုံးေသာသိုးတို႔ ၏အသားကိုစား၏။ သူတို႔၏ခြာမ်ားကို လည္းခၽြတ္ပစ္၏။-

17တန္ဖိုးမရွိေသာသိုးထိန္းမိုက္သည္အမဂၤ လာရွိ၏။ သူသည္မိမိ၏သိုးစုကိုစြန႔္ပစ္ ထားေလၿပီ။ စစ္မက္ေဘးဒဏ္ေၾကာင့္သူ၏ လက္႐ုံးႏွင့္ညာမ်က္စိသည္ပ်က္ျပဳန္း၍ သြားလိမ့္မည္။ သူ႔၏ညာလက္႐ုံးသည္ရွုံ႔တြ တြန႔္လိမ္လ်က္၊ ညာမ်က္စိသည္လည္းအလင္း ကြယ္၍သြားလိမ့္မည္'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →