Zechariah 7

Burmese MCLZV

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →

1ဧကရာဇ္ဘုရင္ဒါရိနန္းစံစတုတၳႏွစ္ ခိသလုနာမည္တြင္ေသာ နဝမလ၊ ေလး ရက္ေန႔၌ထာဝရဘုရားသည္ငါ့အား ဗ်ာဒိတ္ေပးေတာ္မူ၏။

2ေဗသလၿမိဳ႕သားတို႔သည္ထာဝရဘုရား ၏ေကာင္းခ်ီးမဂၤလာကိုေတာင္းခံၾကရန္ လည္းေကာင္း``အကၽြန္ုပ္တို႔သည္ဗိမာန္ေတာ္ ၿပိဳပ်က္မွုအတြက္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာျပဳလုပ္ ခဲ့ၾကသည့္နည္းတူ အစာေရွာင္ျခင္းအား ျဖင့္ဝမ္းနည္းေၾကကြဲသည့္အမွတ္လကၡဏာ ကိုျပရၾကပါမည္ေလာ'' ဟုေမးေလၽွာက္ ၾကရန္လည္းေကာင္း၊ ရွေရဇာႏွင့္ေရဂေမၤ လက္ႏွင့္သူတို႔၏လူတို႔အား အနႏၲတန္ခိုး ရွင္ထာဝရဘုရား၏ဗိမာန္ေတာ္မွ ယဇ္ ပုေရာဟိတ္မ်ား၊ ပေရာဖက္မ်ားထံသို႔ ေစလႊတ္လိုက္ၾက၏။

4ငါ့အားထာဝရဘုရားေပးေတာ္မူေသာ ဗ်ာဒိတ္ေတာ္ကားဤသို႔တည္း။-

5ကိုယ္ေတာ္က``ျပည္သူမ်ားႏွင့္ယဇ္ပုေရာ ဟိတ္တို႔သည္ႏွစ္ေပါင္းခုနစ္ဆယ္ပတ္လုံး၊ ပဥၥမလႏွင့္သတၱမလတို႔တြင္အစာေရွာင္ ၍ဝမ္းနည္းေၾကကြဲသည့္အမွတ္လကၡဏာ ကိုျပခဲ့ၾကသည္မွာငါ့အားဂုဏ္ျပဳခ်ီး ကူးရန္မဟုတ္။-

6စားပြဲေသာက္ပြဲက်င္းပၾကသည္မွာလည္း မိမိတို႔အာသာခ်င္ရဲေျပေစရန္သာလၽွင္ ျဖစ္ေပသည္'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

7ဤကားေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕ေကာင္းစားစည္ပင္ လ်က္ေနခ်ိန္၌ ေရွးပေရာဖက္မ်ားအားျဖင့္ ထာဝရဘုရားေပးေတာ္မူေသာဗ်ာဒိတ္ ေတာ္ျဖစ္၏။ ထိုအခါၿမိဳ႕ပတ္ဝန္းက်င္ေက်း ရြာမ်ားတြင္သာလၽွင္လူအေျမာက္အျမား ေနထိုင္ၾကသည္မဟုတ္။ ေတာင္ဘက္ေဒသ ႏွင့္အေနာက္ဘက္ရွိေတာင္ေျခေဒသမ်ား တြင္လည္းေနထိုင္ၾကေလသည္။

8ထာဝရဘုရားသည္ဇာခရိအား ဤသို႔ ဗ်ာဒိတ္ေပးေတာ္မူ၏။-

9အနႏၲတန္ခိုးရွင္ထာဝရဘုရားက``ေရွး အခါ၌ငါသည္မိမိ၏လူမ်ိဳးေတာ္အား`သင္ တို႔သည္တရားမၽွတစြာျပဳက်င့္ၾကလ်က္၊ တစ္ဦးအေပၚတစ္ဦးသနားက႐ုဏာ ထားရၾကမည္။-

10မုဆိုးမမ်ား၊ မိဘမဲ့မ်ား၊ တစ္ကၽြန္းတစ္ နိုင္ငံသားမ်ားသို႔မဟုတ္ဆင္းရဲႏြမ္းပါး သူမ်ားအားမညႇင္းဆဲမႏွိပ္စက္ၾကႏွင့္၊ တစ္ဦးကိုတစ္ဦးေဘးဒုကၡေရာက္ေအာင္ မႀကံစည္ၾကႏွင့္'' ဟုမိန႔္မွာခဲ့၏။

11``သို႔ရာတြင္ငါ၏လူမ်ိဳးေတာ္သည္ဂ႐ု မစိုက္ဘဲေခါင္းမာလ်က္ ငါ့စကားကိုနား မေထာင္ၾက။ သူတို႔သည္နားကိုပိတ္ထား ၾက၏။-

12စိတ္ႏွလုံးကိုေက်ာက္ကဲ့သို႔မာေက်ာေစ ၾက၏။ သူတို႔သည္ေရွးပေရာဖက္မ်ားအား ျဖင့္ငါေပးအပ္ခဲ့သည့္သြန္သင္ခ်က္မ်ား ကိုနားမေထာင္သျဖင့္ အနႏၲတန္ခိုးရွင္ ငါထာဝရဘုရားသည္ျပင္းစြာအမ်က္ ထြက္ခဲ့သည္။-

13ငါ၏မိန႔္ေတာ္မူခ်က္ကိုသူတို႔သည္နား မေထာင္ေသာေၾကာင့္ သူတို႔၏ဆုေတာင္းသံ ကိုအနႏၲတန္ခိုးရွင္ငါထာဝရဘုရား နားေညာင္းေတာ္မမူ။-

14မုန္တိုင္းသဖြယ္တိုက္ခတ္ကာနိုင္ငံရပ္ ျခားမ်ားသို႔လြင့္စင္သြားေစ၏။ ဤသာ ယာေသာျပည္သည္လည္းေနထိုင္သူမ ရွိဘဲလူသူဆိတ္ၿငိမ္ရာျဖစ္လ်က္က်န္ ရစ္ခဲ့ေပသည္'' ဟုမိန႔္ေတာ္မူ၏။

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →