1 Chronicles 21

Burmese MSBZ

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →

1တစ္ဖန္ စာတန္သည္ အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔ကို ဆန႔္က်င္လို၍ အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔၏အေရအတြက္ကို စာရင္းေကာက္ယူရန္ ဒါဝိဒ္မင္းႀကီး၏စိတ္ကို ႏႈိးေဆာ္၏။

2ထို႔ေၾကာင့္ ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးက ယြာဘႏွင့္ စစ္သူႀကီးတို႔အား “ေဗရေရွဘၿမိဳ႕မွစ၍ ဒန္ၿမိဳ႕တိုင္ေအာင္သြားၿပီး အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔၏အေရအတြက္ကို စာရင္းယူေလာ့။ ၿပီးလွ်င္ သူတို႔အေရအတြက္ကို ငါသိရေအာင္ ငါ့ထံျပန္လာ၍ အစီရင္ခံေလာ့”ဟု မိန႔္ဆို၏။

3ယြာဘကလည္း “ထာဝရဘုရားသည္ လူတို႔ကို သူတို႔ရွိသည္ထက္ အဆတစ္ရာ တိုးပြားေစေတာ္မူပါေစေသာ။ အကြၽႏ္ုပ္၏သခင္ အရွင္မင္းႀကီး၊ သူတို႔အားလုံးသည္ အကြၽႏ္ုပ္သခင္၏အေစအပါးမ်ားပင္ ျဖစ္ၾကသည္မဟုတ္ေလာ။ အဘယ္ေၾကာင့္ အရွင္မင္းႀကီး ဤအမႈကို ျပဳလိုပါသနည္း။ အဘယ္ေၾကာင့္ အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔အေပၚ အျပစ္သက္ေရာက္ေစမည္နည္း”ဟု ေလွ်ာက္တင္၏။

4သို႔ရာတြင္ ရွင္ဘုရင္၏အမိန႔္ေတာ္သည္ ယြာဘကိုလႊမ္းမိုးႏိုင္သျဖင့္ ယြာဘလည္း ထြက္သြား၍ အစၥေရးျပည္တစ္ျပည္လုံးသို႔ လွည့္လည္ၿပီး ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕သို႔ ျပန္လာ၏။

5ယြာဘသည္ လူအေရအတြက္စာရင္းကို ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးထံ ေပးအပ္၏။ စာရင္းအရ အစၥေရးတစ္မ်ိဳးႏြယ္လုံးတြင္ ဓားကိုင္တပ္သား အားလုံးေပါင္းအေယာက္တစ္ဆယ့္တစ္သိန္း၊ ယုဒအမ်ိဳးတြင္ ဓားကိုင္တပ္သား အေယာက္ေလးသိန္းခုနစ္ေသာင္း ရွိ၏။

6ယြာဘသည္ ရွင္ဘုရင္၏အမိန႔္ေတာ္ကို မႏွစ္သက္သျဖင့္ ေလဝိအမ်ိဳးႏွင့္ဗယၤာမိန္အမ်ိဳးကို ထည့္၍စာရင္းမေကာက္ေခ်။

7ဤအမႈသည္ ဘုရားသခင္ေရွ႕တြင္ ဆိုးညစ္ေသာအမႈျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အစၥေရးလူမ်ိဳးကို ဒဏ္ခတ္ေတာ္မူရာ

8ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးက ဘုရားသခင္အား “အကြၽႏ္ုပ္သည္ ဤအမႈကိုျပဳျခင္းျဖင့္ ႀကီးမားေသာအျပစ္ကိုက်ဴးလြန္မိပါၿပီ။ ကိုယ္ေတာ့္အေစအပါး၏အျပစ္ကို ေျဖလႊတ္ေတာ္မူပါ။ အကြၽႏ္ုပ္သည္ အလြန္မိုက္မဲေသာအမႈကို ျပဳမိပါၿပီ”ဟု ေလွ်ာက္ဆိုေလ၏။

9ထိုအခါ ထာဝရဘုရားက ဒါဝိဒ္မင္းႀကီး၏ဗ်ာဒိတ္ဆရာဂဒ္အား

10“သင္သည္ ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးထံသို႔သြားၿပီး ‘သင့္အား ေ႐ြးခ်ယ္စရာသုံးခုကို ေပးထားၿပီ။ ထိုသုံးခုထဲမွ တစ္ခုကို ေ႐ြးေလာ့။ သင္ေ႐ြးသည့္အခ်က္အတိုင္း သင့္ကို ျပဳမည္’ဟူ၍ ထာဝရဘုရားမိန႔္ေတာ္မူ၏”ဟု ဆင့္ဆိုေလာ့။

11ထို႔ေၾကာင့္ ဂဒ္သည္ ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးထံသြားၿပီး “ထာဝရဘုရား ဤသို႔မိန႔္ေတာ္မူၿပီ။ သင္ေ႐ြးခ်ယ္ေလာ့။

12ငတ္မြတ္ေခါင္းပါးျခင္းေဘး သုံးႏွစ္ျဖစ္ေစရမည္ေလာ။ သို႔မဟုတ္ ရန္သူ၏ဓားသည္ အရွင္မင္းႀကီးကိုလိုက္မီသျဖင့္ ရန္သူ႔ေရွ႕၌ သုံးလပတ္လုံး ဓားေဘးႏွင့္ရင္ဆိုင္မည္ေလာ။ သို႔မဟုတ္ ထာဝရဘုရား၏ဓားေတာ္သည္ဤျပည္၌ ကပ္ေရာဂါေဘးသက္ေရာက္ေစ၍ ထာဝရဘုရား၏ေကာင္းကင္တမန္သည္ အစၥေရးျပည္အႏွံ႔ သုံးရက္ပတ္လုံးဖ်က္ဆီးေသာေဘး ျဖစ္ေစရမည္ေလာ။ အကြၽႏ္ုပ္ကို ေစလႊတ္ေသာအရွင္အား မည္သည့္အေျဖျပန္ေပးရမည္ကို ယခု စဥ္းစားဆုံးျဖတ္ပါေလာ့”ဟု ေလွ်ာက္တင္ေလ၏။

13ထိုအခါ ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးက ဂဒ္အား “ငါသည္ အက်ဥ္းအက်ပ္ထဲသို႔ ေရာက္ပါၿပီတကား။ ထာဝရဘုရားသည္ သနားျခင္းက႐ုဏာႀကီးမားသည္ျဖစ္၍ ထာဝရဘုရား၏လက္ေတာ္ထဲသို႔သာ ငါက်ေရာက္ပါေစ၊ လူ႔လက္ထဲသို႔ မက်ေရာက္ပါေစႏွင့္”ဟု မိန႔္ဆို၏။

14ထို႔ေၾကာင့္ ထာဝရဘုရားသည္ အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔ထဲသို႔ ကပ္ေရာဂါေဘးက်ေရာက္ေစသျဖင့္ အစၥေရးလူမ်ိဳး ခုနစ္ေသာင္း ေသၾကရ၏။

15ဘုရားသခင္သည္ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕ကို ဖ်က္ဆီးရန္ ေကာင္းကင္တမန္ကိုလည္း ေစလႊတ္ေသး၏။ ေကာင္းကင္တမန္သည္ ၿမိဳ႕ကိုဖ်က္ဆီးမည္ျပဳစဥ္တြင္ပင္ ထာဝရဘုရားသည္ ၾကည့္ရႈေတာ္မူ၍ ထိုကပ္ေရာဂါေဘးေၾကာင့္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္သျဖင့္ ၿမိဳ႕ကိုဖ်က္ဆီးေတာ့မည့္ေကာင္းကင္တမန္အား “လုံေလာက္ၿပီ။ သင့္လက္ကို ျပန္႐ုပ္ေလာ့”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ထာဝရဘုရား၏ေကာင္းကင္တမန္သည္ ေယဗုသိလူမ်ိဳးဩရနန္ ၏ေကာက္နယ္တလင္းနား၌ ရပ္ေန၏။

16ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးသည္ ေမွ်ာ္ၾကည့္လွ်င္ မိုးႏွင့္ေျမၾကားေလထဲ၌ရပ္ေနေသာေကာင္းကင္တမန္တစ္ပါးကို ေတြ႕ရ၏။ ထိုေကာင္းကင္တမန္သည္ ဓားကိုကိုင္ထားလ်က္ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕ဘက္သို႔ လက္ဆန႔္ထား၏။ ထိုအခါ ေလွ်ာ္ေတအဝတ္ကိုဝတ္ထားေသာဒါဝိဒ္မင္းႀကီးႏွင့္သက္ႀကီးဝါႀကီးတို႔သည္ ပ်ပ္ဝပ္လ်က္ ေနေလ၏။

17ထို႔ေနာက္ ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးက ဘုရားသခင္အား “လူဦးေရစာရင္းေကာက္ယူရန္ ေစခိုင္းခဲ့သူမွာ အကြၽႏ္ုပ္ပင္ ျဖစ္သည္မဟုတ္ေလာ။ ဆိုးညစ္မႈကိုျပဳၿပီး အျပစ္ရွိသူမွာ အကြၽႏ္ုပ္ပင္ျဖစ္သည္ မဟုတ္ေလာ။ ဤသိုးတို႔မူကား မည္သည့္အျပစ္ကို ျပဳမိပါသနည္း။ အကြၽႏ္ုပ္၏ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရား၊ အကြၽႏ္ုပ္ႏွင့္အကြၽႏ္ုပ္ဘိုးေဘး၏အိမ္သူအိမ္သားတို႔ကိုသာ ကိုယ္ေတာ္၏လက္သို႔ က်ေရာက္ေစပါ။ ကိုယ္ေတာ္၏လူမ်ိဳးေတာ္တို႔အေပၚသို႔ ေဘးဒဏ္မက်ေရာက္ပါေစႏွင့္”ဟု ေလွ်ာက္တင္ေလ၏။

18ထိုအခါ ထာဝရဘုရား၏ေကာင္းကင္တမန္က ဂဒ္အား ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးထံသြားေလာ့။ ေယဗုသိလူမ်ိဳးဩရနန္ ၏ေကာက္နယ္တလင္းနားသို႔ တက္သြား၍ ထာဝရဘုရားအဖို႔ ယဇ္ပလႅင္ကို တည္ပါဟု သူ႔အား ဆင့္ဆိုေလာ့။

19ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးသည္လည္း ထာဝရဘုရား၏နာမေတာ္အားျဖင့္ ဂဒ္ဆင့္ဆိုသည့္စကားအတိုင္း သြား၍ျပဳေလ၏။

20ဩရနန္ သည္ လွည့္ၾကည့္၍ ေကာင္းကင္တမန္ကိုျမင္၏။ ထိုအခါ သူႏွင့္အတူရွိေနေသာ သားေလးေယာက္သည္ ပုန္းေနၾက၏။ ၾသရနန္မူကား ဂ်ဳံစပါးကိုနင္းနယ္လ်က္ေန၏။

21ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးသည္ ဩရနန္ ထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္လာ၏။ ဩရနန္သည္ လွမ္းၾကည့္၍ ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးကို ျမင္လွ်င္ ေကာက္နယ္တလင္းမွ ထြက္လာ၍ ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးေရွ႕ ေျမမွာပ်ပ္ဝပ္ေလ၏။

22ထိုအခါ ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးက ဩရနန္ အား “လူတို႔တြင္က်ေရာက္ေသာေဘးဒဏ္ ၿငိမ္းမည့္အေၾကာင္း ထာဝရဘုရားအဖို႔ ယဇ္ပလႅင္တည္ရမည္ျဖစ္၍ သင့္ေကာက္နယ္တလင္းကို ငါ့အား ေရာင္းေပးေလာ့။ က်သင့္ေငြအတိုင္း ငါဝယ္ယူပါမည္”ဟု မိန႔္ဆိုလွ်င္

23ဩရနန္ ကလည္း ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးအား “အကြၽႏ္ုပ္၏သခင္အရွင္မင္းႀကီး ယူေတာ္မူပါ။ အလိုရွိသည့္အတိုင္း ျပဳေတာ္မူပါ။ မီးရႈိ႕ရာယဇ္အဖို႔ ႏြား၊ ထင္းအဖို႔ ေကာက္နယ္သစ္သားျပား၊ ေဘာဇဥ္ပူေဇာ္သကၠာအဖို႔ ဂ်ဳံ စသည္တို႔ကို အကြၽႏ္ုပ္ေပးပါမည္။ အားလုံးကို အကြၽႏ္ုပ္ေပးပါမည္”ဟု ေလွ်ာက္တင္၏။

24သို႔ေသာ္ ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးက ဩရနန္ အား “ထိုသို႔မဟုတ္ပါ။ က်သင့္ေငြျဖင့္ ဝယ္ပါမည္။ ထာဝရဘုရားအဖို႔ သင့္ထံမွေျမကို အလဟႆမယူလိုပါ။ အဖိုးအခမေပးဘဲ မီးရႈိ႕ရာယဇ္ကို မပူေဇာ္လိုပါ”ဟု ျပန္ေျပာၿပီးလွ်င္

25ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးသည္ ဩရနန္ အား ေျမေနရာအတြက္ က်သင့္ေငြ ေ႐ႊအခ်ိန္ေျခာက္ရာရွယ္ကယ္ ကို ေပး၏။

26ထို႔ေနာက္ ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးသည္ ထိုေနရာတြင္ ထာဝရဘုရားအဖို႔ ယဇ္ပလႅင္ကို တည္၍ မီးရႈိ႕ရာယဇ္၊ မိတ္သဟာယယဇ္တို႔ကိုပူေဇာ္ၿပီး ထာဝရဘုရားထံ ေအာ္ဟစ္ဆုေတာင္းေသာအခါ ကိုယ္ေတာ္သည္ ယဇ္ပလႅင္ေပၚရွိ မီးရႈိ႕ရာယဇ္အေပၚသို႔ ေကာင္းကင္မွမီးက်လာေစျခင္းျဖင့္ ထူးေတာ္မူ၏။

27ထိုအခါ ထာဝရဘုရားက ေကာင္းကင္တမန္အား အမိန႔္ေပးသျဖင့္ သူသည္ ဓားကိုဓားအိမ္ထဲသို႔ ျပန္သြင္းေလ၏။

28ထိုအခ်ိန္၌ ေယဗုသိလူမ်ိဳး ဩရနန္ ၏ေကာက္နယ္တလင္းတြင္ ထာဝရဘုရားထူးေတာ္မူသည္ကို ဒါဝိဒ္မင္းႀကီး သိျမင္ေသာအခါ ထိုေနရာ၌ပင္ ယဇ္ပူေဇာ္ေလ၏။

29ထိုစဥ္က ေတာကႏၲာရတြင္ ေမာေရွေဆာက္လုပ္ခဲ့ေသာ ထာဝရဘုရား၏တဲေတာ္ႏွင့္မီးရႈိ႕ရာယဇ္ပလႅင္တို႔သည္ ဂိေဗာင္ၿမိဳ႕ရွိ အထြတ္အျမတ္ထားရာကုန္းျမင့္တြင္ ရွိေန၏။

30သို႔ေသာ္ ဒါဝိဒ္မင္းႀကီးသည္ ထာဝရဘုရား၏ေကာင္းကင္တမန္ကိုင္ထားေသာဓားကို ေၾကာက္ေသာေၾကာင့္ ထိုယဇ္ပလႅင္သို႔သြား၍ ဘုရားသခင္ထံ မေမးျမန္းဝံ့ေခ်။

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →