Esther 4

Burmese MSBZ

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1ထိုအေၾကာင္းအရာအလုံးစုံကို ေမာ္ဒကဲ ၾကားသိေသာအခါ မိမိအဝတ္တို႔ကိုဆုတ္ၿဖဲ၍ ေလွ်ာ္ေတအဝတ္ကိုဝတ္ၿပီးလွ်င္ ျပာ၌လူးေလ၏။ ထို႔ေနာက္ ၿမိဳ႕လယ္ေခါင္သို႔သြားကာ က်ယ္ေလာင္စြာ ခါးခါးသီးသီး ေအာ္ဟစ္ငိုေႂကြးေလ၏။

2ေလွ်ာ္ေတအဝတ္ျဖင့္ ဘုရင့္နန္းေတာ္တံခါးသို႔ ဝင္ခြင့္မရွိေသာေၾကာင့္ သူသည္ ဘုရင့္နန္းေတာ္တံခါးနားတြင္ ရပ္ေန၏။

3ဘုရင့္အမိန႔္စာေရာက္ရွိသည့္ နယ္ေျမေဒသအသီးသီးတို႔မွ ဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႔သည္ အႀကီးအက်ယ္ငိုေႂကြးျမည္တမ္းၾကေလ၏။ အစာေရွာင္လ်က္၊ ငိုေႂကြးလ်က္၊ ျမည္တမ္းလ်က္ လူအမ်ားတို႔သည္ ေလွ်ာ္ေတအဝတ္ကိုဝတ္၍ ျပာ၌လူးၾကေလ၏။

4ဧသတာ၏အေစခံမိန္းကေလးမ်ားႏွင့္ မိန္းမစိုးတို႔သည္လာ၍ ေမာ္ဒကဲအေၾကာင္းကို ေလွ်ာက္ထားၾကေသာအခါ မိဖုရားသည္ အလြန္ပင္စိတ္မေကာင္းျဖစ္ေလ၏။ ေလွ်ာ္ေတအဝတ္ကိုလဲဝတ္ရန္ အဝတ္မ်ားကိုေပးလိုက္ေသာ္လည္း ေမာ္ဒကဲသည္ လက္မခံ။

5ထိုအခါ ဧသတာသည္ မိမိအဖို႔ ရွင္ဘုရင္ခန႔္ထားေပးေသာမိန္းမစိုးဟာတက္ကို ဆင့္ေခၚ၍ ေမာ္ဒကဲသည္ မည္သည့္အေၾကာင္းေၾကာင့္၊ မည္သည့္အတြက္ေၾကာင့္ ဤသို႔ျပဳမူေနသည္ကို စုံစမ္းၾကည့္ရန္ ေစလႊတ္လိုက္၏။

6ဟာတက္သည္လည္း ေမာ္ဒကဲရွိရာ ဘုရင့္နန္းေတာ္တံခါးေရွ႕ ၿမိဳ႕ေတာ္ရင္ျပင္သို႔ သြားေလ၏။

7ေမာ္ဒကဲသည္လည္း သူႀကဳံေတြ႕ေနရေသာအျဖစ္အပ်က္အားလုံးႏွင့္ ဟာမန္က ဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႔ကိုသုတ္သင္ပစ္ရန္ ဘုရင့္ဘ႑ာတိုက္ထဲသို႔သြင္းမည္ဟု ကတိျပဳသည့္ေငြသားပမာဏအတိအက်ကိုပါ ဟာတက္အား ေျပာျပ၏။

8ထို႔ျပင္ ဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႔ကိုဖ်က္ဆီးမည့္အေၾကာင္း ရႈရွန္ၿမိဳ႕တြင္ ေၾကညာသည့္ အမိန႔္စာမိတၱဴကိုလည္း ေပးလိုက္၏။ ဤစာကို ဧသတာအားျပ၍ သူ႔ကိုရွင္းျပရန္ႏွင့္ ဧသတာအား ရွင္ဘုရင္ထံသို႔ဝင္၍ ကိုယ့္လူမ်ိဳးတို႔အတြက္ မင္းႀကီးထံအသနားခံေတာင္းေလွ်ာက္ရန္ မွာလိုက္ေလ၏။

9ဟာတက္သည္လည္း ျပန္လာ၍ ေမာ္ဒကဲ၏စကားကို ဧသတာအား ေျပာျပေလ၏။

10ထိုအခါ ဧသတာက ေမာ္ဒကဲအား

11“ရွင္ဘုရင္က ဆင့္ေခၚျခင္းမရွိဘဲ နန္းတြင္းေဆာင္ရွိ ရွင္ဘုရင္ထံသို႔ ဝင္လာေသာသူ ေယာက္်ားျဖစ္ေစ၊ မိန္းမျဖစ္ေစ ထိုသူအတြက္ တစ္ခုတည္းေသာအမိန႔္မွာ ေသဒဏ္ျဖစ္၏။ ရွင္ဘုရင္၏ေ႐ႊရာဇလွံတံကမ္းလွမ္းျခင္းခံရေသာသူသာ အသက္ခ်မ္းသာခြင့္ရ၏။ ဤအမိန႔္ကို ရွင္ဘုရင္၏အမႈထမ္းအားလုံးမွစ၍ ရွင္ဘုရင္ပိုင္နယ္ေျမေဒသအသီးသီးမွလူတို႔ သိၾက၏။ အကြၽႏ္ုပ္သည္လည္း ရွင္ဘုရင္ထံသို႔ဝင္ရန္ဆင့္ေခၚျခင္းမခံရသည္မွာ ရက္ေပါင္းသုံးဆယ္ရွိၿပီ”ဟု ဟာတက္မွတစ္ဆင့္ အေၾကာင္းျပန္လိုက္၏။

12ဧသတာေျပာေသာစကားတို႔ကို ေမာ္ဒကဲအား ျပန္ေျပာျပေသာအခါ

13ေမာ္ဒကဲက ဧသတာအား “ဂ်ဴးလူမ်ိဳးအေပါင္းတို႔ မလြတ္ေျမာက္လွ်င္ ဘုရင့္နန္းေတာ္ထဲ၌ ေနေသာသင္သည္လည္း လြတ္ေျမာက္မည္ဟု မထင္ႏွင့္။

14ဤအခ်ိန္တြင္ သင္ႏႈတ္ဆိတ္ေနမည္ဆိုပါက ဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႔ကို လြတ္ေျမာက္ေအာင္ ကယ္တင္ေပးမည့္သူသည္ အျခားတစ္ေနရာမွေပၚလာလိမ့္မည္။ သင္ႏွင့္သင့္ဖခင္အမ်ိဳးအႏြယ္မူကား ပ်က္စီးရလိမ့္မည္။ ဤအခ်ိန္ကာလအတြက္ သင္သည္ မိဖုရားျဖစ္လာခဲ့သေလာဟု အဘယ္သူ သိႏိုင္မည္နည္း”ဟု မွာၾကားလိုက္၏။

15ဧသတာကလည္း ေမာ္ဒကဲအား

16“ရႈရွန္ၿမိဳ႕တြင္ ရွိသမွ်ေသာဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႔ကို သြား၍စုစည္းၿပီး ေန႔ေရာညပါ သုံးရက္ပတ္လုံး မစားမေသာက္ဘဲ အကြၽႏ္ုပ္အတြက္ အစာေရွာင္ဆုေတာင္းၾကပါ။ အကြၽႏ္ုပ္ႏွင့္ အေစခံမိန္းကေလးမ်ားသည္လည္း ထိုနည္းတူ အစာေရွာင္ဆုေတာင္းၾကပါမည္။ ထို႔ေနာက္ ဥပေဒႏွင့္ဆန႔္က်င္ေသာ္လည္း ရွင္ဘုရင္ထံအခစားဝင္မည္။ ေသရမည္ဆိုလွ်င္လည္း အေသခံပါမည္”ဟု ျပန္ေျပာလိုက္၏။

17ေမာ္ဒကဲသည္လည္း ဧသတာမွာၾကားသမွ်အတိုင္း သြား၍လုပ္ေဆာင္ေလ၏။

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →