Esther 9

Burmese MSBZ

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →

1ဤသို႔ျဖင့္ ဘုရင့္စာႏွင့္ ဘုရင့္အမိန႔္အတိုင္းလုပ္ေဆာင္ရန္ အာဒါလဟုေခၚေသာ တစ္ဆယ့္ႏွစ္လ၊ တစ္ဆယ့္သုံးရက္ေန႔ေရာက္လာ၏။ ထိုေန႔တြင္ ရန္သူတို႔က ဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႔ကို အႏိုင္ယူစိုးမိုးေတာ့မည္ဟု ထင္ထားေသာ္လည္း မထင္မွတ္ဘဲ အေျခအေနမွာေျပာင္းျပန္ျဖစ္သြား၍ ဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႔သည္ သူတို႔ကိုမုန္းေသာရန္သူတို႔အား အႏိုင္ယူစိုးမိုးသြားေလ၏။

2အာေ႐ႊ႐ုမင္းႀကီး၏နယ္ေျမေဒသအသီးသီးရွိ ဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႔သည္ မိမိတို႔အား လုပ္ႀကံသတ္ျဖတ္မည့္သူတို႔ကို ျပန္လည္တိုက္ခိုက္ရန္ မိမိတို႔၏ၿမိဳ႕႐ြာတို႔တြင္ စု႐ုံးၾက၏။ လူအေပါင္းတို႔သည္ ဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႔ကိုေၾကာက္႐ြံ႕ၾကသျဖင့္ မည္သူမွ် သူတို႔ကို မတိုက္ခိုက္ဝံ့ၾကေပ။

3နယ္ေျမေဒသအသီးသီးရွိ အႀကီးအကဲမ်ား၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအရာရွိမ်ား၊ ဘုရင္ခံမ်ားႏွင့္ ဘုရင့္အမႈထမ္းအေပါင္းတို႔သည္ ေမာ္ဒကဲကိုေၾကာက္႐ြံ႕ၾကသျဖင့္ ဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႔ကို ကူညီၾက၏။

4အေၾကာင္းမူကား ေမာ္ဒကဲသည္ ဘုရင့္နန္းေတာ္တြင္ တန္ခိုးဩဇာႀကီးမား၍ သူ၏ဂုဏ္သတင္းသည္လည္း နယ္ေျမေဒသတစ္ဝန္းလုံးသို႔ ပ်ံ႕ႏွံ႔သျဖင့္ ေမာ္ဒကဲ၏တန္ခိုးဩဇာသည္လည္း ပို၍ပို၍ႀကီးလာေလ၏။

5ဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႔သည္ သူတို႔၏ရန္သူအားလုံးကိုဓားျဖင့္ တိုက္ခိုက္သတ္ျဖတ္ဖ်က္ဆီးပစ္၏။ သူတို႔ကိုမုန္းေသာသူတို႔အား စိတ္တိုင္းက်ျပဳၾက၏။

6ဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႔သည္ ရႈရွန္နန္းေတာ္တြင္ လူငါးရာကို သတ္ျဖတ္ဖ်က္ဆီးပစ္ၾက၏။

7ထို႔ျပင္ ပါရွန္ဒါသ၊ ဒါလဖုန္၊ အာသပါသ၊

8ေပါရသ၊ အာဒလိ၊ အာရိဒါသ၊

9ပါမရွာတ၊ အရိသဲ၊ အရိဒဲႏွင့္ ဝါေယဇာသ စေသာ

10ဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႔၏ရန္သူ၊ ဟေမၼဒါသ၏သားျဖစ္ေသာ ဟာမန္၏သားဆယ္ေယာက္တို႔ကိုလည္း သတ္ပစ္ၾက၏။ သို႔ေသာ္ သူတို႔၏ဥစၥာပစၥည္းကို မသိမ္းယူၾကေပ။

11ထိုေန႔၌ ရႈရွန္နန္းေတာ္တြင္ အသတ္ခံရေသာသူမ်ား၏စာရင္းကို ရွင္ဘုရင္ထံတင္ျပၾက၏။

12ထိုအခါ ရွင္ဘုရင္က မိဖုရားဧသတာအား “ဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႔သည္ ရႈရွန္နန္းေတာ္တြင္ လူငါးရာႏွင့္ ဟာမန္၏သားဆယ္ေယာက္တို႔ကို သတ္ျဖတ္ဖ်က္ဆီးၾကၿပီ။ က်န္ဘုရင့္နယ္ေျမမ်ားတြင္လည္း မည္သို႔ျပဳၾကၿပီနည္း။ ယခု သင္မည္သည္ကိုအလိုရွိေသးသနည္း။ သင့္အား ငါေပးမည္။ သင္မည္သည့္အရာေတာင္းဆိုလိုေသးသနည္း။ သင္ေတာင္းဆိုသည္ကို ငါေပးမည္”ဟု မိန႔္ဆို၏။

13ဧသတာကလည္း “အရွင္မင္းႀကီးစိတ္ေတာ္ႏွင့္ေတြ႕လွ်င္ ယေန႔အမိန႔္စာအတိုင္း ရႈရွန္ၿမိဳ႕ရွိဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႔ ျပဳသကဲ့သို႔ နက္ျဖန္ေန႔၌လည္း ျပဳခြင့္ေပးေတာ္မူပါ။ ဟာမန္၏သားဆယ္ေယာက္တို႔ကိုလည္း သစ္တိုင္၌ ဆြဲထားခြင့္ျပဳေတာ္မူပါ”ဟု ေလွ်ာက္တင္၏။

14ရွင္ဘုရင္သည္လည္း ထိုသို႔ျပဳရန္အမိန႔္ေပးလိုက္၏။ ထိုအမိန႔္ကို ရႈရွန္ၿမိဳ႕၌ထုတ္ျပန္ေၾကညာၿပီး ဟာမန္၏သားဆယ္ေယာက္တို႔ကို သစ္တိုင္၌ ဆြဲထားၾက၏။

15အာဒါလ၊ တစ္ဆယ့္ေလးရက္ေန႔တြင္ ရႈရွန္ၿမိဳ႕ရွိဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႔ စု႐ုံးၿပီး ရႈရွန္ၿမိဳ႕သားသုံးရာကို သုတ္သင္ပစ္၏။ သို႔ေသာ္ သူတို႔၏ဥစၥာပစၥည္းကို မသိမ္းယူၾကေပ။

16ဘုရင့္နယ္ေျမအတြင္းရွိ က်န္ဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႔သည္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ကာကြယ္ရန္ စု႐ုံးၾက၍ သူတို႔ကို မုန္းေသာသူခုနစ္ေသာင္းငါးေထာင္ကို သုတ္သင္ပစ္ၿပီး ရန္သူ႔လက္မွလြတ္ေျမာက္ခြင့္ရၾက၏။ သို႔ေသာ္ ရန္သူတို႔၏ဥစၥာပစၥည္းကို မသိမ္းယူၾကေပ။

17ထိုေန႔သည္ အာဒါလ၊ တစ္ဆယ့္သုံးရက္ေန႔ ျဖစ္၏။ တစ္ဆယ့္ေလးရက္ေန႔တြင္ အနားယူၾက၏။ ထိုေန႔ကို ေပ်ာ္႐ႊင္စြာပြဲခံရာေန႔အျဖစ္ သတ္မွတ္ေလ၏။

18ရႈရွန္ၿမိဳ႕ရွိဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႔မူကား တစ္ဆယ့္သုံးရက္၊ တစ္ဆယ့္ေလးရက္တို႔တြင္ စု႐ုံးၾကၿပီး တစ္ဆယ့္ငါးရက္ေန႔တြင္ အနားယူၾက၏။ ထိုေန႔ကို ေပ်ာ္႐ႊင္စြာပြဲခံရာေန႔အျဖစ္ သတ္မွတ္ေလ၏။

19ေက်းလက္ေတာ႐ြာမ်ားတြင္ ေနထိုင္ေသာဂ်ဴးလူမ်ိဳးေတာသူေတာင္သားတို႔မူကား အာဒါလ၊ တစ္ဆယ့္ေလးရက္ေန႔တြင္ စားေသာက္ပြဲကို ေပ်ာ္႐ႊင္စြာက်င္းပကာ ထိုေန႔ကို ေန႔ထူးေန႔ျမတ္အျဖစ္ သတ္မွတ္၍ အိမ္နီးခ်င္းတစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦးစားေသာက္ဖြယ္ရာမ်ားကို ေပးကမ္းေဝငွၾက၏။

20ေမာ္ဒကဲသည္ ထိုအျဖစ္အပ်က္တို႔ကို မွတ္တမ္းတင္ထား၏။ ထို႔ျပင္ အာေ႐ႊ႐ုမင္းႀကီးပိုင္နယ္ေျမတစ္ဝန္းလုံး ရပ္နီးရပ္ေဝးရွိ ဂ်ဴးလူမ်ိဳးအေပါင္းတို႔ထံသို႔ စာေရးေပးပို႔လိုက္၏။

21ထိုစာတြင္ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္း အာဒါလ၊ တစ္ဆယ့္ေလးရက္ေန႔ႏွင့္ တစ္ဆယ့္ငါးရက္ေန႔တြင္ ပြဲေတာ္က်င္းပရန္ ျပ႒ာန္းထား၏။

22ထိုေန႔ရက္မ်ားသည္ ရန္သူတို႔လက္မွ ဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႔ လြတ္ေျမာက္ေသာေန႔ျဖစ္၏။ ထိုလသည္ ဝမ္းနည္းရာမွ ဝမ္းေျမာက္ရေသာလ၊ ငိုေႂကြးျမည္တမ္းရာမွ ေပ်ာ္ပြဲက်င္းပရေသာလ ျဖစ္၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ထိုေန႔တို႔၌ စားေသာက္ပြဲကို ေပ်ာ္႐ႊင္စြာက်င္းပရမည္။ အိမ္နီးခ်င္းတစ္ဦးကိုတစ္ဦး စားေသာက္ဖြယ္ရာမ်ားကို ေပးကမ္းေဝငွရမည္။ ႏြမ္းပါးသူတို႔ကို ေပးကမ္းစြန႔္ႀကဲရမည္ဟု ပါရွိ၏။

23ထိုသို႔ ဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႔ စတင္က်င္းပသည့္ပြဲႏွင့္ပတ္သက္၍ ေမာ္ဒကဲေရးသားထားသည့္အတိုင္း ဆက္လက္က်င္းပရန္ သေဘာတူၾက၏။

24အေၾကာင္းမူကား ဂ်ဴးတစ္မ်ိဳးသားလုံး၏ရန္သူ အာဂတ္လူမ်ိဳး ဟေမၼဒါသ၏သားဟာမန္သည္ ဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႔ကိုဖ်က္ဆီးရန္ ႀကံစည္ခဲ့၏။ ဂ်ဴးတစ္မ်ိဳးသားလုံး ေပ်ာက္ကြယ္သြားေအာင္ ဖ်က္ဆီးရမည့္ေန႔ရက္ကို ပုရမဲခ်ဆုံးျဖတ္ခဲ့၏။

25သို႔ေသာ္ ထိုသတင္း ဘုရင့္ထံေပါက္ၾကားေသာအခါ ရွင္ဘုရင္က ဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႔အား ဖ်က္ဆီးရန္ႀကံစည္ေသာ ဟာမန္၏ယုတ္မာေသာအႀကံအစည္ကို သူ႔ေခါင္းေပၚျပန္ေရာက္ေစမည္ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ သူႏွင့္သူ႔သားမ်ားကို သစ္တိုင္၌ ဆြဲထားရမည္ဟူ၍လည္းေကာင္း အမိန႔္စာထုတ္ျပန္၏။

26ဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႔သည္ ပုရဟူေသာအမည္ကိုအစြဲျပဳ၍ ထိုေန႔ရက္တို႔ကို ပုရိမ္ဟုေခၚေဝၚၾက၏။ အမိန႔္စာတြင္ပါေသာအေၾကာင္းအရာမ်ား၊ သူတို႔ကိုယ္တိုင္ ႀကဳံေတြ႕သိျမင္ခဲ့ရေသာ ဤအျဖစ္အပ်က္မ်ားေၾကာင့္

27ဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႔ကိုယ္တိုင္မွစ၍ သားစဥ္ေျမးဆက္အပါအဝင္ သူတို႔ႏွင့္ပူးေပါင္းလာသူအေပါင္းတို႔သည္ ထိုစာပါသတ္မွတ္ထားေသာအခ်ိန္ေရာက္တိုင္း ထိုေန႔ရက္ႏွစ္ရက္တြင္ ပြဲေတာ္ကို မပ်က္မကြက္ ႏွစ္စဥ္က်င္းပၾကမည္ဟု အတည္ျပဳသေဘာတူခဲ့ၾက၏။

28ဤပြဲေန႔မ်ားကို ၿမိဳ႕႐ြာတိုင္း၊ ေဒသတိုင္းရွိ မ်ိဳးႏြယ္စုအားလုံး၊ မ်ိဳးဆက္အားလုံး အစဥ္အမွတ္ရ၍က်င္းပရမည္။ ဤပုရိမ္ပြဲေန႔တို႔သည္ ဂ်ဴးလူမ်ိဳးတို႔တြင္ မပေပ်ာက္ေစရ။ ဤအမွတ္ရစရာသည္ သူတို႔၏သားစဥ္ေျမးဆက္တိုင္ေအာင္ မေပ်ာက္ပ်က္သြားေစရ။

29ထို႔ေနာက္ အဘိဟဲလ၏သမီး မိဖုရားဧသတာႏွင့္ ဂ်ဴးလူမ်ိဳးေမာ္ဒကဲတို႔သည္ ပုရိမ္ပြဲေန႔ဆိုင္ရာ ဤဒုတိယစာကို အမိန႔္အာဏာအျပည့္ႏွင့္ အတည္ျပဳေရးသားၿပီးလွ်င္

30ေမာ္ဒကဲသည္ အာေ႐ႊ႐ုမင္းႀကီးပိုင္ ျပည္ေထာင္တစ္ရာႏွစ္ဆယ့္ခုနစ္ျပည္ရွိ ဂ်ဴးလူမ်ိဳးအေပါင္းတို႔ထံသို႔ ေမတၱာစကားႏွင့္ သစၥာစကားျဖင့္ စာေပးပို႔လိုက္၏။

31ထိုစာသည္ ဂ်ဴးလူမ်ိဳးေမာ္ဒကဲႏွင့္မိဖုရားဧသတာတို႔ သတ္မွတ္ေပးထားသည့္အတိုင္း၊ သူတို႔ႏွင့္ သူတို႔၏သားစဥ္ေျမးဆက္တို႔အတြက္ ဤေန႔ကို အစာေရွာင္ျမည္တမ္းရာေန႔အျဖစ္ သတ္မွတ္ေပးထားသည့္အတိုင္း ပုရိမ္ပြဲေန႔ကို သတ္မွတ္အတည္ျပဳေပးေသာစာျဖစ္၏။

32ဤပုရိမ္ပြဲေန႔ဆိုင္ရာအေၾကာင္းအရာမ်ားကို ဧသတာ၏အမိန႔္အရ အတည္ျပဳ၍ မွတ္တမ္းတြင္ ေရးမွတ္ထားေလ၏။

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →