Galatians 4

Burmese MSBZ

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1ငါဆိုလိုသည္ကား အေမြခံသည္ အေမြပစၥည္းရွိသမွ်ကို ပိုင္ဆိုင္သူျဖစ္ေသာ္လည္း ကေလးသူငယ္ျဖစ္ေနေသးသေ႐ြ႕ ကြၽန္ႏွင့္ျခားနားျခင္းမရွိဘဲ

2ဖခင္သတ္မွတ္ေသာအခ်ိန္မေရာက္မခ်င္း အိမ္မႈကိစၥစီမံကြပ္ကဲသူႏွင့္ဘ႑ာစိုးတို႔၏လက္ေအာက္၌ ေနရ၏။

3ထိုနည္းတူ ငါတို႔သည္လည္း ကေလးသူငယ္ျဖစ္ၾကစဥ္ ေလာက၏အေျခခံတရားေအာက္၌ ကြၽန္ခံခဲ့ၾက၏။

4သို႔ေသာ္ အခ်ိန္ကာလျပည့္စုံျခင္းသို႔ေရာက္ေသာအခါ ဘုရားသခင္သည္ မိမိ၏သားေတာ္ကိုေစလႊတ္ေတာ္မူ၍ ထိုသားေတာ္သည္ မိန္းမတစ္ဦးမွေမြးဖြားလ်က္ ပညတ္တရားေအာက္၌ ေပၚထြန္းေတာ္မူ၏။

5ဤသည္ကား ပညတ္တရားေအာက္၌ရွိေသာသူတို႔ကို ေ႐ြးႏုတ္ေတာ္မူသျဖင့္ ငါတို႔သည္ သားသမီးအရာကိုရရွိၾကရန္ျဖစ္၏။

6ထိုသို႔ သင္တို႔သည္ သားသမီးမ်ားျဖစ္ၾကေသာေၾကာင့္ ဘုရားသခင္သည္ “အဗၺ၊ အဖ”ဟု ေခၚတတ္ေသာ မိမိသားေတာ္၏ဝိညာဥ္ေတာ္ကို ငါတို႔၏ စိတ္ႏွလုံးထဲသို႔ ေစလႊတ္ေတာ္မူ၏။

7သို႔ျဖစ္၍ သင္သည္ ကြၽန္မဟုတ္ေတာ့ဘဲ သားျဖစ္၏။ သားျဖစ္လွ်င္ ဘုရားသခင္အားျဖင့္ အေမြခံ လည္းျဖစ္၏။

8သို႔ေသာ္ ဘုရားသခင္ကိုမသိခဲ့စဥ္က သင္တို႔သည္ ပင္ကိုအားျဖင့္ ဘုရားမဟုတ္ေသာအရာမ်ားထံ ကြၽန္ခံခဲ့ၾက၏။

9ယခုမူကား သင္တို႔သည္ ဘုရားသခင္ကိုသိၾက၏။ တစ္နည္းဆိုရလွ်င္ ဘုရားသခင္သည္ သင္တို႔ကိုသိေတာ္မူ၏။ သို႔ျဖစ္လွ်င္ အားနည္း၍ ခ်မ္းသာမေပးႏိုင္ေသာအေျခခံတရားဘက္သို႔ အဘယ္ေၾကာင့္ ျပန္လွည့္၍ ထိုအေျခခံတရားထံ အသစ္တစ္ဖန္ ျပန္၍ကြၽန္ခံလိုၾကသနည္း။

10သင္တို႔သည္ ေန႔ရက္မ်ား၊ လမ်ား၊ အခ်ိန္အခါမ်ားႏွင့္ ႏွစ္မ်ားကို ေစာင့္ထိန္းၾကၿပီတကား။

11သင္တို႔အတြက္ ငါႀကိဳးစားလုပ္ေဆာင္ခဲ့ေသာအရာသည္ အေၾကာင္းတစ္စုံတစ္ခုေၾကာင့္ အခ်ည္းႏွီးျဖစ္ၿပီေလာဟု သင္တို႔အတြက္ ငါစိုးရိမ္၏။

12ညီအစ္ကိုတို႔၊ ငါကဲ့သို႔ျဖစ္ၾကပါဟု သင္တို႔အား ငါေတာင္းပန္၏။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ငါသည္လည္း သင္တို႔ကဲ့သို႔ျဖစ္ခဲ့၏။ သင္တို႔သည္ ငါ့အေပၚ မည္သည့္မတရားမႈကိုမွ် မျပဳခဲ့ၾကေပ။

13ပထမအႀကိမ္ သင္တို႔အား ေကာင္းျမတ္ေသာသတင္းကို ငါေဟာေျပာရျခင္းမွာ ကိုယ္ကာယနာမက်န္းေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္ကို သင္တို႔သိၾက၏။

14ထိုသို႔ ငါ၏ကိုယ္ကာယအေျခအေနသည္ သင္တို႔အတြက္ စုံစမ္းေႏွာင့္ယွက္ျခင္းျဖစ္ေသာ္လည္း သင္တို႔သည္ ငါ့ကိုမထီမဲ့ျမင္မျပဳ၊ ႐ြံရွာျခင္းလည္းမရွိဘဲ ဘုရားသခင္၏ေကာင္းကင္တမန္ကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ ခရစ္ေတာ္ေယရႈကဲ့သို႔လည္းေကာင္း ငါ့ကိုလက္ခံၾက၏။

15သို႔ျဖစ္လ်က္ပင္ သင္တို႔ခံစားရေသာမဂၤလာသည္ မည္သို႔ျဖစ္သြားသနည္း။ သင္တို႔သည္ ျဖစ္ႏိုင္လွ်င္ သင္တို႔၏မ်က္စိကိုပင္ထုတ္၍ ငါ့အားေပးခဲ့ၾကေပလိမ့္မည္ဟု သင္တို႔ႏွင့္ပတ္သက္၍ ငါသက္ေသခံ၏။

16ငါသည္ သင္တို႔အား သမၼာတရားကိုေဟာေျပာေသာေၾကာင့္ သင္တို႔၏ရန္သူျဖစ္သြားၿပီေလာ။

17သင္တို႔အေပၚ အေရးတယူျပဳၾကေသာထိုသူတို႔သည္ ေကာင္းေသာရည္႐ြယ္ခ်က္ေၾကာင့္မဟုတ္ဘဲ သူတို႔အေပၚ အေရးတယူျပဳေစရန္ သင္တို႔ကို သီးသန႔္ဖယ္ထုတ္လို၍သာျဖစ္၏။

18သင္တို႔ႏွင့္အတူ ငါရွိေနစဥ္တြင္သာမဟုတ္ဘဲ အစဥ္အၿမဲ ေကာင္းေသာရည္႐ြယ္ခ်က္ျဖင့္ အေရးတယူျပဳခံရျခင္းသည္ ေကာင္းေပ၏။

19ခရစ္ေတာ္၏အသြင္သဏၭာန္သည္ သင္တို႔ထဲ၌ ေပၚေပါက္လာသည့္တိုင္ေအာင္ သင္တို႔အတြက္ သားဖြားျခင္းေဝဒနာကို ငါတစ္ဖန္ခံစားရေသာ ငါ့သားသမီးတို႔၊

20ငါသည္ သင္တို႔ႏွင့္ပတ္သက္၍ ေတြးမရျဖစ္ေနသျဖင့္ ယခုပင္ သင္တို႔ႏွင့္အတူရွိလ်က္ ငါ့ေလသံကို ငါေျပာင္းလို၏။

21ပညတ္တရားေအာက္၌ေနလိုေသာသူတို႔၊ ငါ့ကိုေျပာျပၾကေလာ့။ ပညတ္တရားက မည္သို႔မိန႔္ဆိုထားသည္ကို သင္တို႔မၾကားၾကသေလာ။

22အေၾကာင္းမူကား “အာျဗဟံ၌ သားႏွစ္ဦးရွိ၏။ တစ္ဦးသည္ ကြၽန္မ၏သားျဖစ္ၿပီး တစ္ဦးသည္ လြတ္လပ္ေသာမိန္းမ၏သားျဖစ္၏”ဟု ေရးထား၏။

23ကြၽန္မ၏သားသည္ ေသြးသားဇာတိအရေမြးဖြားလာ၏။ လြတ္လပ္ေသာမိန္းမ၏သားမူကား ကတိေတာ္အရေမြးဖြားလာ၏။

24ဤအေၾကာင္းအရာတို႔သည္ ပုံေဆာင္ခ်က္မ်ားျဖစ္ၾက၏။ အေၾကာင္းမူကား ထိုမိန္းမႏွစ္ဦးသည္ ပဋိညာဥ္ႏွစ္ပါးကိုဆိုလို၏။ တစ္ပါးသည္ သိနာေတာင္မွျဖစ္၍ ကြၽန္ကိုေမြးဖြား၏။ ထိုသူသည္ ဟာဂရျဖစ္၏။

25ဟာဂရသည္ အာေရဗ်ျပည္၌ရွိေသာ သိနာေတာင္ကိုဆိုလို၍ လက္ရွိေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕ႏွင့္လည္း အလားတူ၏။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ၎သည္ မိမိ၏သားသမီးတို႔ႏွင့္အတူ ကြၽန္ခံေနရ၏။

26သို႔ေသာ္ အထက္အရပ္တြင္ရွိေသာ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕သည္ လြတ္လပ္ေသာမိန္းမျဖစ္၍ ၎သည္ ငါတို႔၏ အမိျဖစ္၏။

27အေၾကာင္းမူကား “သားမဖြားဖူးေသာအၿမဳံမ၊ ေပ်ာ္႐ႊင္ေလာ့။ သားဖြားျခင္းေဝဒနာကိုမခံစားဖူးေသာမိန္းမ၊ အသံကုန္လႊင့္၍ ဟစ္ေၾကာ္ေလာ့။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ စြန႔္ပစ္ခံရေသာမိန္းမ၏သားသမီးတို႔သည္ ေယာက္်ားရွိေသာမိန္းမ၏သားသမီးတို႔ထက္ မ်ားၾက၏” ဟု ေရးထား၏။

28ညီအစ္ကိုတို႔၊ သင္တို႔မူကား ဣဇက္ကဲ့သို႔ ကတိေတာ္ႏွင့္ဆိုင္ေသာ သားသမီးမ်ားျဖစ္ၾက၏။

29သို႔ေသာ္ ထိုစဥ္က ေသြးသားဇာတိအရေမြးဖြားေသာသားသည္ ဝိညာဥ္ေတာ္အရေမြးဖြားေသာသားကို ညႇဥ္းဆဲသကဲ့သို႔ ယခုလည္း ထိုနည္းတူျဖစ္၏။

30သို႔ရာတြင္ က်မ္းစာက မည္သို႔ဆိုထားသနည္း။ “ကြၽန္မႏွင့္သူ၏သားကို ႏွင္ထုတ္ေလာ့။ အေၾကာင္းမူကား ကြၽန္မ၏သားသည္ လြတ္လပ္ေသာမိန္းမ၏သားႏွင့္အတူ လုံးဝအေမြဆက္ခံရမည္မဟုတ္” ဟု ဆိုထား၏။

31သို႔ျဖစ္၍ ညီအစ္ကိုတို႔၊ ငါတို႔သည္ ကြၽန္မ၏သားသမီးမ်ားမဟုတ္ဘဲ လြတ္လပ္ေသာမိန္းမ၏သားသမီးမ်ားျဖစ္ၾက၏။

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →