Hosea 10

Burmese MSBZ

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →

1အစၥေရးသည္ အသီးမ်ားစြာသီးေသာစပ်စ္ပင္ႏွင့္ တူ၏။ ကိုယ့္အဖို႔သာ သီး၏။ အသီးမ်ားစြာသီးေလေလ ယဇ္ပလႅင္မ်ားစြာ တည္ေလေလ၊ တိုင္းျပည္သာယာဝေျပာေလေလ အထြတ္အျမတ္ထားရာေက်ာက္တိုင္မ်ားလည္း ပို၍ေကာင္းေအာင္စိုက္ထူၾကေလေလ ျဖစ္၏။

2သူတို႔သည္ စိတ္ႏွလုံးမိုက္မဲၾက၏။ ယခုမွာ အျပစ္ဒဏ္ခံရေတာ့မည္။ ကိုယ္ေတာ္သည္ သူတို႔၏ယဇ္ပလႅင္တို႔ကို ၿဖိဳခ်ၿပီး အထြတ္အျမတ္ေက်ာက္တိုင္တို႔ကို ဖ်က္ဆီးေတာ္မူမည္။

3သူတို႔က “ငါတို႔သည္ ထာဝရဘုရားကို မေၾကာက္႐ြံ႕ၾကေသာေၾကာင့္ ငါတို႔၌ ရွင္ဘုရင္မရွိေတာ့ၿပီ။ ရွင္ဘုရင္ရွိလွ်င္လည္း ငါတို႔အဖို႔ မည္သို႔ျပဳေပးႏိုင္မည္နည္း”ဟု ဆိုၾကလိမ့္မည္။

4သူတို႔ေျပာေသာစကားသည္ စကားသက္သက္သာ ျဖစ္၏။ ပဋိညာဥ္ဖြဲ႕ရာ၌ အခ်ည္းႏွီးက်ိန္ဆိုၾက၏။ ထို႔ေၾကာင့္ တရားစီရင္ျခင္းသည္ ထြန္ေၾကာင္းေပၚတြင္ ေပါက္ေသာအဆိပ္ပင္ကဲ့သို႔ ျဖစ္လိမ့္မည္။

5ရွမာရိၿမိဳ႕သားတို႔သည္ ေဗသဝင္ႏြားမတမ္း႐ုပ္တုေၾကာင့္ ေၾကာက္႐ြံ႕ေနၾက၏။ ထို႐ုပ္တု၏ဘုန္းအသေရကြယ္ေပ်ာက္သြားၿပီျဖစ္၍ ရွမာရိၿမိဳ႕သားမ်ားသည္ ငိုေႂကြး၍ ထို႐ုပ္တု၌ေမြ႕ေလ်ာ္ေသာယဇ္ပုေရာဟိတ္မ်ားသည္ ျမည္တမ္းၾကလိမ့္မည္။

6ထို႐ုပ္တုသည္ အဆီးရီးယားျပည္ရွိ ယာရက္မင္းထံသို႔ လက္ေဆာင္အျဖစ္ ယူေဆာင္သြားျခင္း ခံရလိမ့္မည္။ ဧဖရိမ္သည္ အရွက္ကြဲရလိမ့္မည္။ အစၥေရးသည္ မိမိအႀကံအစည္ေၾကာင့္ အရွက္ခြဲခံရလိမ့္မည္။

7ရွမာရိသည္ ပ်က္စီး၍ သူ၏ဘုရင္သည္လည္း ေရျပင္ေပၚ ေမ်ာပါသြားေသာသစ္ခက္ကဲ့သို႔ ျဖစ္ရလိမ့္မည္။

8အစၥေရးအျပစ္ျပဳရာျဖစ္သည့္ အာဝင္ၿမိဳ႕ရွိအထြတ္အျမတ္ထားရာေနရာတို႔သည္ ဖ်က္ဆီးျခင္းခံရမည္။ သူတို႔၏ယဇ္ပလႅင္မ်ားကိုလည္း ဆူးပင္ႏွင့္ ဆူးေလပင္မ်ားက ဖုံးလႊမ္းေနလိမ့္မည္။ ထိုအခါ သူတို႔က ေတာင္မ်ားအား “ငါတို႔ကို ဖုံးအုပ္ၾကပါ” ေတာင္ကုန္းမ်ားအား “ငါတို႔အေပၚ ၿပိဳက်ၾကပါ”ဟု ဆိုၾကလိမ့္မည္။

9“အို အစၥေရး၊ သင္သည္ ဂိဗာၿမိဳ႕တြင္ေနစဥ္ကာလ အျပစ္ျပဳၾက၏။ အျပစ္ျပဳသူတို႔သည္ ထိုအရပ္၌ ဆက္ေနၾက၏။ ဂိဗာၿမိဳ႕တြင္ စစ္ျဖစ္စဥ္က သူတို႔ကို မႏွိမ္နင္းႏိုင္ခဲ့ေပ။

10ငါစိတ္တိုင္းက် သူတို႔ကို ဆုံးမမည္။ သူတို႔က်ဴးလြန္ခဲ့ေသာအျပစ္ႏွစ္မ်ိဳးထဲ၌ နစ္မြန္းေနစဥ္ လူမ်ိဳးျခားတို႔သည္ စု႐ုံး၍ သူတို႔ကိုဆန႔္က်င္တိုက္ခိုက္ၾကလိမ့္မည္။

11ဧဖရိမ္အမ်ိဳးသည္ တလင္းနယ္ရာတြင္ က်င့္သားရေသာႏြားမတမ္းျဖစ္၏။ တလင္းနယ္ရသည္ကိုလည္းႏွစ္သက္သျဖင့္ ငါသည္ ေခ်ာမြတ္ေသာသူ႔လည္ပင္းေပၚတြင္ ထမ္းပိုးတင္မည္။ ငါသည္ ဧဖရိမ္အမ်ိဳးကို ထမ္းပိုးထမ္းေစမည္။ ယုဒအမ်ိဳးကို လယ္ထြန္ေစမည္။ ယာကုပ္အမ်ိဳးကို ထယ္ထိုးေစမည္။”

12ထာဝရဘုရားကို ရွာဖို႔ အခ်ိန္တန္ၿပီ။ ထာဝရဘုရားသည္ ႂကြလာ၍ သင္တို႔အေပၚ ေျဖာင့္မတ္ျခင္းမိုးကို မ႐ြာေစမီတိုင္ေအာင္ သင္တို႔သည္ ေျဖာင့္မတ္ျခင္းမ်ိဳးေစ့ကိုႀကဲ၍ ေမတၱာက႐ုဏာအသီးကို ရိတ္သိမ္းၾကေလာ့။ ပလပ္ေျမကို ထြန္ယက္ၾကေလာ့။

13သင္တို႔သည္ ဆိုးယုတ္မႈကို စိုက္ပ်ိဳးေသာေၾကာင့္ မတရားမႈကိုရိတ္သိမ္းရ၏။ မုသားအသီးကို စားရ၏။ အေၾကာင္းမွာ ကိုယ့္နည္းလမ္း၊ ကိုယ့္စစ္သူရဲအလုံးအရင္းကိုသာ ယုံၾကည္အားကိုးၾက၏။

14ရွာလမန္မင္းႀကီးသည္ ေဗသာေဗလၿမိဳ႕ကို တိုက္ခိုက္ဖ်က္ဆီးစဥ္က မိခင္ႏွင့္ သားသမီးမ်ားကိုင္ေပါက္ခံရသကဲ့သို႔ သင္၏လူမ်ိဳးတို႔တြင္ အုတ္အုတ္က်က္က်က္အသံမ်ား ထြက္ေပၚလာလိမ့္မည္။ သင္၏ခံတပ္ၿမိဳ႕မ်ားသည္လည္း ဖ်က္ဆီးျခင္းခံရမည္။

15အို ေဗသလၿမိဳ႕၊ သင္တို႔ျပဳခဲ့ေသာမေကာင္းမႈဒုစ႐ိုက္မ်ားေၾကာင့္ သင္တို႔၌ ထိုသို႔ျဖစ္လိမ့္မည္။ အ႐ုဏ္ဦး၌ပင္ အစၥေရးဘုရင္သည္ ရွင္းရွင္းဖ်က္ဆီးျခင္းခံရမည္။

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →