Hosea 5

Burmese MSBZ

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1ယဇ္ပုေရာဟိတ္တို႔၊ နားေထာင္ၾက။ အစၥေရးအမ်ိဳးအႏြယ္တို႔၊ အာ႐ုံစိုက္ၾက။ နန္းတြင္းသားတို႔၊ စူးစိုက္နားေထာင္ၾက။ သင္တို႔သည္ တရားစီရင္ျခင္းကိုခံရၾကမည္။ သင္တို႔သည္ မိဇပါၿမိဳ႕မွ ေထာင္ေခ်ာက္၊ တာေဗာ္ေတာင္ေပၚမွ ျဖန႔္ထားေသာပိုက္ကြန္ ျဖစ္၏။

2ေဖာက္ျပန္လမ္းလြဲေသာသူတို႔သည္ အႀကီးအက်ယ္သတ္ျဖတ္ေနၾက၏။ ငါသည္ ထိုသူအားလုံးကို အျပစ္ဒဏ္ေပးမည္။

3ဧဖရိမ္ကို ငါသိ၏။ အစၥေရးသည္လည္း ငါ့ကိုပုန္းေရွာင္၍ မရ။ အို ဧဖရိမ္၊ သင္သည္ ေဖာက္ျပန္မွားယြင္းေလၿပီ။ အစၥေရးသည္ ညစ္ညဴးေလၿပီ။

4သူတို႔၏လုပ္ရပ္မ်ားက သူတို႔အား ဘုရားသခင္ထံသို႔ ျပန္လာရန္ အခြင့္မေပး။ သူတို႔၌ ျပည့္တန္ဆာလုပ္လိုစိတ္ရွိေသာေၾကာင့္ ထာဝရဘုရားကိုလည္း မသိၾကေတာ့ေပ။

5အစၥေရး၏မာနသည္ သူတို႔မည္သို႔ေသာသူျဖစ္ေၾကာင္းကို သက္ေသျပေလၿပီ။ အစၥေရးႏွင့္ ဧဖရိမ္တို႔သည္ ဒုစ႐ိုက္ခလုတ္တိုက္၍ လဲက်ၾကလိမ့္မည္။ ယုဒသည္လည္း သူတို႔ႏွင့္အတူ ခလုတ္တိုက္လဲက်လိမ့္မည္။

6ထာဝရဘုရားသည္ သူတို႔ကို စြန႔္ခြာေတာ္မူၿပီျဖစ္၍ သိုးအုပ္၊ ႏြားအုပ္တို႔ျဖင့္ ထာဝရဘုရားကို သြား၍ရွာေဖြၾကေသာ္လည္း သူတို႔ ေတြ႕ၾကရမည္မဟုတ္။

7သူတို႔သည္ ထာဝရဘုရားအေပၚ သစၥာမဲ့၍ တရားမဝင္သားသမီးမ်ားကို ေမြးၾကၿပီ။ ထို႔ေၾကာင့္ လဆန္းေန႔တြင္ သူတို႔ႏွင့္အတူ သူတို႔၏အေမြေျမသည္လည္း ဝါးမ်ိဳျခင္းခံရလိမ့္မည္။

8ဂိဗာၿမိဳ႕၌ သိုးခ်ိဳမႈတ္ၾကေလာ့။ ရာမၿမိဳ႕၌ တံပိုးခရာမႈတ္ၾကေလာ့။ ေဗသဝင္ၿမိဳ႕၌ တပ္လွန႔္အခ်က္ေပးၾကေလာ့။ ‘အို ဗယၤာမိန္၊ အေနာက္သို႔လွည့္ၾကည့္ေလာ့။’

9ျပစ္ဒဏ္ခံရေသာေန႔တြင္ ဧဖရိမ္သည္ ပ်က္စီးျခင္းသို႔ ေရာက္လိမ့္မည္။ အစၥေရးအမ်ိဳးအႏြယ္ထဲတြင္ အမွန္ျဖစ္လာမည့္အရာကို ငါေဖာ္ျပ၏။

10ယုဒအႀကီးအကဲတို႔သည္ နယ္နိမိတ္မွတ္တိုင္ကိုေ႐ႊ႕ပစ္သူမ်ားႏွင့္တူ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ေရကိုသြန္ခ်သကဲ့သို႔ သူတို႔အေပၚငါ့အမ်က္ကို သြန္ခ်မည္။

11ဧဖရိမ္သည္ ႐ုပ္တု ေနာက္သို႔ ေကာက္ေကာက္ပါေအာင္လိုက္ေသာေၾကာင့္ ႏွိပ္စက္ျခင္းကိုခံရ၍ တရားစီရင္ျခင္းေၾကာင့္ က်ိဳးပဲ့ေၾကမြေလၿပီ။

12ငါသည္ ဧဖရိမ္အတြက္ ပိုးေကာင္ကဲ့သို႔၊ ယုဒအမ်ိဳးအႏြယ္အတြက္ ေဆြးျမည့္ေစေသာအရာကဲ့သို႔ ျဖစ္၏။

13ဧဖရိမ္သည္ မိမိေရာဂါကို ျမင္၍ ယုဒသည္လည္း မိမိဒဏ္ရာကို ျမင္ေသာအခါ ဧဖရိမ္သည္ အဆီးရီးယားသို႔ သြား၏။ ယာရက္မင္းထံသို႔ လူလႊတ္၏။ သို႔ေသာ္ ထိုဘုရင္သည္ သင္တို႔ကို မက်န္းမာေစႏိုင္၊ မကုသေပးႏိုင္။

14ငါသည္ ဧဖရိမ္အဖို႔ ျခေသၤ့ႀကီးကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ ယုဒအမ်ိဳးအႏြယ္အဖို႔ ျခေသၤ့ပ်ိဳကဲ့သို႔လည္းေကာင္း ျဖစ္၏။ ငါကိုယ္ေတာ္တိုင္ သူတို႔ကို ကိုက္ၿဖဲၿပီး ခ်ီယူသြားမည္။ သူတို႔ကို မည္သူမွ် ကယ္တင္ႏိုင္မည္မဟုတ္။

15သူတို႔သည္ ကိုယ့္အျပစ္ကိုမဝန္ခံမခ်င္း၊ ငါ့မ်က္ႏွာကိုမရွာမခ်င္း စံျမန္းရာသို႔ ငါျပန္သြားေနမည္။ သူတို႔သည္ ဆင္းရဲဒုကၡေရာက္ေသာအခါ ငါ့ကို ႀကိဳးစားရွာၾကလိမ့္မည္။”

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →