Isaiah 5

Burmese MSBZ

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →

1ငါခ်စ္ေသာသူအတြက္ သူ၏စပ်စ္ၿခံကိုရည္စူး၍ ေမတၱာသီခ်င္းကို ငါသီဆိုမည္။ ေျမဆီေျမႏွစ္ေကာင္းေသာေတာင္ကုန္းေပၚတြင္ ငါခ်စ္ေသာသူ၏စပ်စ္ၿခံရွိ၏။

2သူသည္ ေျမကိုတူးဆြ၍ ေက်ာက္ခဲတို႔ကိုရွင္းလင္းၿပီးမွ အေကာင္းဆုံးစပ်စ္ပင္ကိုစိုက္၏။ ထိုၿခံအလယ္တြင္ လင့္စင္တစ္ခုကိုေဆာက္ၿပီး စပ်စ္သီးနယ္ရာက်င္းကိုလည္း တူး၏။ သူသည္ ေကာင္းေသာစပ်စ္သီး သီးလာရန္ ေစာင့္ေမွ်ာ္ခဲ့ေသာ္လည္း စပ်စ္သီးအ႐ိုင္းမ်ားသာ သီးပါသည္တကား။

3ယခုမွာ အို ယုဒျပည္သူေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕သားတို႔၊ ငါႏွင့္ငါ့စပ်စ္ၿခံအမႈကို တရားစီရင္ေပးၾကေလာ့။

4ငါ၏စပ်စ္ၿခံအတြက္ မည္သည့္အရာကို ထပ္လုပ္ေပးရမည္နည္း။ ငါမလုပ္ေပးခဲ့သည့္အရာ ရွိေသးသေလာ။ ေကာင္းေသာစပ်စ္သီး သီးလာရန္ ငါေစာင့္ေမွ်ာ္ခဲ့ေသာ္လည္း အဘယ္ေၾကာင့္ စပ်စ္သီးအ႐ိုင္းမ်ား သီးရသနည္း။

5ယခု ငါ၏စပ်စ္ၿခံကို ငါမည္သို႔ျပဳမည္ကို သင္တို႔အား ငါေျပာမည္။ ၿခံစည္း႐ိုးကို ငါဖယ္ရွားသျဖင့္ စပ်စ္ၿခံသည္ ဝါးမ်ိဳဖ်က္ဆီးျခင္းခံရမည္။ တံတိုင္းကို ငါၿဖိဳဖ်က္သျဖင့္ စပ်စ္ၿခံသည္ နင္းေခ်ျခင္းခံရမည္။

6ရွင္းလင္းျပဳစုျခင္း၊ တူးဆြေပါင္းသင္ျခင္းမခံရဘဲ ခ်ဳံပင္၊ ဆူးပင္မ်ားေပါက္ေရာက္ရာ ဖုန္းဆိုးေျမျဖစ္မည္။ ထိုၿခံအေပၚ မိုးမ႐ြာသြန္းေစရန္ တိမ္တိုက္တို႔ကို ငါမိန႔္မွာမည္။

7ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ထာဝရဘုရား၏စပ်စ္ၿခံကား အစၥေရးအမ်ိဳးအႏြယ္ေပတည္း။ ကိုယ္ေတာ္ႏွစ္သက္ေတာ္မူေသာအပင္ကား ယုဒအမ်ိဳးသားေပတည္း။ ကိုယ္ေတာ္သည္ တရားမွ်တမႈကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ေတာ္မူေသာ္လည္း ၾကည့္ရႈေလာ့။ သတ္ျဖတ္မႈသာျဖစ္ပါသည္တကား။ ေျဖာင့္မတ္ျခင္းအစား ေအာ္ဟစ္ငိုေႂကြးျခင္းသာရွိပါသည္တကား။

8ေနရာလပ္မရွိေတာ့သည္အထိ အိမ္တစ္အိမ္ႏွင့္တစ္အိမ္ကပ္ေနေအာင္၊ လယ္တစ္ကြက္ႏွင့္တစ္ကြက္ဆက္ေနေအာင္ ျပဳေသာသူတို႔သည္ အမဂၤလာရွိၾက၏။ ထိုေျမအလယ္၌ သင္တစ္ဦးတည္း ေနထိုင္ရလိမ့္မည္။

9ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ထာဝရဘုရားက “အကယ္စင္စစ္ အိမ္မ်ားစြာတို႔သည္ လူသူကင္းမဲ့လိမ့္မည္၊ ႀကီးမားထည္ဝါေသာအိမ္တို႔သည္ ေနထိုင္သူကင္းမဲ့လိမ့္မည္”ဟူ၍ မိန႔္ေတာ္မူသည္ကို ငါၾကားရ၏။

10စပ်စ္ၿခံဆယ္ဧကသည္ တစ္ဗတ္ သာ ထြက္မည္။ မ်ိဳးေစ့တစ္ေဟာမဲ သည္ တစ္ဧဖာ သာထြက္မည္။

11နံနက္ေစာေစာထ၍ ေသရည္ေသရက္ေနာက္လိုက္ေသာသူ၊ ညဥ့္နက္သည္အထိ စပ်စ္ဝိုင္ႏွင့္ယစ္မူးေသာသူတို႔သည္ အမဂၤလာရွိၾက၏။

12သူတို႔၏စားေသာက္ပြဲမ်ား၌ ေစာင္းေကာက္၊ ေစာင္းျပား၊ ပတ္သာ၊ ပေလြ၊ စပ်စ္ဝိုင္တို႔ပါရွိ၏။ သူတို႔သည္ ထာဝရဘုရားျပဳေသာအမႈကို အေလးမထားၾက။ ကိုယ္ေတာ္၏လက္ေတာ္ျဖင့္လုပ္ေသာအရာကိုလည္း မျမင္ၾက။

13ငါ၏လူမ်ိဳးေတာ္သည္ ထိုသို႔ အသိပညာမဲ့သျဖင့္ ဖမ္းေခၚသြားျခင္းခံရလိမ့္မည္။ ဂုဏ္သေရရွိေသာသူတို႔သည္ ငတ္မြတ္ေသာသူျဖစ္ၾကလိမ့္မည္။ လူအလုံးအရင္းသည္ ေရငတ္၍ ေသ ၾကရလိမ့္မည္။

14မရဏာႏိုင္ငံသည္ အလိုရမၼက္ႀကီးစြာျဖင့္ မိမိပါးစပ္ကိုအတိုင္းအဆမရွိ က်ယ္စြာဖြင့္လ်က္ရွိ၍ ဇိအုန္ၿမိဳ႕ဂုဏ္အသေရရွိသူမ်ား၊ ဆူညံေနေသာလူအုပ္ႀကီး၊ ေသာက္စားေပ်ာ္ပါးေနသူမ်ားသည္ မရဏာႏိုင္ငံသို႔ ဆင္းသြားၾကရလိမ့္မည္။

15လူသည္ ႏွိမ့္ခ်ျခင္းကိုခံရ၍ လူတိုင္း နိမ့္က်ၾကရလိမ့္မည္။ မ်က္ႏွာေမာက္မာ ေသာသူတို႔သည္ မာန္စြယ္က်ိဳးၾကရလိမ့္မည္။

16ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ထာဝရဘုရားမူကား တရားမွ်တျခင္းေၾကာင့္ ခ်ီးေျမႇာက္ျခင္းခံရမည္။ သန႔္ရွင္းေသာအရွင္သည္ မိမိသန႔္ရွင္းေတာ္မူေၾကာင္းကို ေျဖာင့္မတ္ျခင္းအားျဖင့္ ထင္ရွားေစေတာ္မူမည္။

17သိုးသငယ္တို႔သည္ မိမိတို႔စားက်က္၌ က်က္စားၾကလိမ့္မည္။ သူစိမ္းတစ္ရံဆံတို႔သည္ သူေဌးတို႔၏ၿပိဳပ်က္ရာကို ဝါးမ်ိဳၾကလိမ့္မည္။

18ဒုစ႐ိုက္ကို မုသားႀကိဳးျဖင့္ဆြဲေသာသူ၊ အျပစ္ကို လွည္းႀကိဳးဆြဲသကဲ့သို႔ ဆြဲေသာသူတို႔သည္ အမဂၤလာရွိၾက၏။

19သူတို႔က “ငါတို႔ေတြ႕ဖို႔ ကိုယ္ေတာ္သည္ မိမိအမႈကို အလ်င္အျမန္ျပဳပါေစ။ အလ်င္အျမန္ျပဳပါေစ။ ငါတို႔သိဖို႔ အစၥေရးလူမ်ိဳး၏သန႔္ရွင္းေသာအရွင္၏အႀကံဉာဏ္သည္ နီးလာပါေစ။ ေရာက္လာပါေစ”ဟု ဆိုတတ္ၾက၏။

20အဆိုးကို အေကာင္း၊ အေကာင္းကို အဆိုးဟု ဆိုတတ္ေသာသူ၊ အလင္းကို အေမွာင္၊ အေမွာင္ကို အလင္း ျဖစ္ေစေသာသူ၊ အခါးကို အခ်ိဳ၊ အခ်ိဳကို အခါး ျဖစ္ေစေသာသူတို႔သည္ အမဂၤလာရွိၾက၏။

21မိမိကိုယ္မိမိပညာရွိသူ၊ အသိဉာဏ္ရွိသူဟု ထင္မွတ္ေသာသူတို႔သည္ အမဂၤလာရွိၾက၏။

22စပ်စ္ဝိုင္အလြန္အၾကဴးေသာက္သူ၊ ေသရည္ေသရက္ေရာစပ္ရာတြင္ကြၽမ္းက်င္သူတို႔သည္ အမဂၤလာရွိၾက၏။

23ထိုသူတို႔သည္ တံစိုးလက္ေဆာင္ေၾကာင့္ ဆိုးယုတ္ေသာသူကို ေျဖာင့္မတ္သည္ဟုစီရင္၍ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူတို႔၏ေျဖာင့္မတ္ျခင္းကို ဖယ္ရွားတတ္ၾက၏။

24သူတို႔သည္ ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ထာဝရဘုရား၏ပညတ္တရားကိုပယ္၍ အစၥေရးလူမ်ိဳး၏သန႔္ရွင္းေသာအရွင္မိန႔္ေတာ္မူေသာစကားကို မထီေလးစားျပဳၾက၏။ ထို႔ေၾကာင့္ မီးေတာက္သည္ ႐ိုးျပတ္ကိုေလာင္ၿမိဳက္သကဲ့သို႔၊ မီးလွ်ံသည္ ျမက္ေျခာက္ကိုေလာင္ကြၽမ္းသကဲ့သို႔ သူတို႔၏အျမစ္သည္ ေဆြးျမည့္၍ သူတို႔၏အပြင့္သည္လည္း ေျမမႈန႔္ကဲ့သို႔လြင့္သြားလိမ့္မည္။

25ထာဝရဘုရားသည္ မိမိလူမ်ိဳးေတာ္ကို အမ်က္ထြက္၍ သူတို႔အေပၚလက္ေတာ္ကိုဆန႔္လ်က္ ဒဏ္ခတ္ေတာ္မူမည္။ ေတာင္တို႔သည္လႈပ္ခတ္ၾကလိမ့္မည္။ သူတို႔အေလာင္းသည္ လမ္းမအလယ္၌ အမႈိက္သ႐ိုက္ကဲ့သို႔ျဖစ္လိမ့္မည္။ ဤအရာအလုံးစုံျဖစ္ေစကာမူ အမ်က္ေတာ္မေျပ၊ လက္ေတာ္သည္ ဆန႔္လ်က္ရွိေသး၏။

26ကိုယ္ေတာ္သည္ ေဝးေသာအရပ္မွလူမ်ိဳးတို႔အတြက္ အခ်က္ျပအလံကိုလႊင့္ထူေတာ္မူ၏။ ေျမႀကီးစြန္းအရပ္ရွိလူတို႔ကို ေလခြၽန္၍ေခၚေတာ္မူ၏။ ၾကည့္ရႈေလာ့။ သူတို႔သည္ အလ်င္အျမန္ေျပးလာၾကလိမ့္မည္။

27သူတို႔တြင္ ေမာပန္းေသာသူမရွိ၊ ခလုတ္တိုက္၍လဲေသာသူမရွိ၊ ငိုက္မ်ဥ္းေသာသူမရွိ၊ အိပ္ေပ်ာ္ေသာသူမရွိ။ သူတို႔၏ခါးပန္းမေျပ။ သူတို႔၏ဖိနပ္ႀကိဳးမျပတ္။

28သူတို႔၏ျမားတို႔သည္ ခြၽန္ထက္၍ သူတို႔၏ေလးရွိသမွ်တို႔သည္လည္း တင္ထားလ်က္ရွိ၏။ ျမင္းတို႔၏ခြာသည္ မီးခတ္ေက်ာက္ႏွင့္တူသည္ဟုထင္ရ၏။ စစ္ရထားဘီးတို႔သည္ ေလေပြကဲ့သို႔ျဖစ္၏။

29သူတို႔၏ေအာ္ဟစ္သံသည္ ျခေသၤ့ဟိန္းေဟာက္သံႏွင့္တူ၏။ သူတို႔သည္ ျခေသၤ့ပ်ိဳကဲ့သို႔ဟိန္းေဟာက္မာန္ဖီလ်က္ သားေကာင္ကိုဖမ္းၿပီး ေဆာင္ယူသြားလိမ့္မည္။ ကယ္မည့္သူမရွိ။

30ထိုေန႔ရက္တြင္ သူတို႔သည္ သမုဒၵရာျမည္ဟည္းသကဲ့သို႔ မာန္ဖီၾကလိမ့္မည္။ ထိုျပည္ကိုၾကည့္လွ်င္ ဆင္းရဲဒုကၡအေမွာင္ထုသာရွိ၏။ မိုးတိမ္မ်ားေၾကာင့္ အလင္းသည္ ေမွာင္မိုက္ေလ၏။

← Chapter 4 Jump to: Chapter 6 →