Romans 10

Burmese MSBZ

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →

1ညီအစ္ကိုတို႔၊ ငါ့စိတ္ႏွလုံး၏လိုအင္ဆႏၵႏွင့္ အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔အတြက္ ဘုရားသခင္ထံ ငါဆုေတာင္းေသာအရာမွာ သူတို႔ကယ္တင္ျခင္းရရွိရန္ျဖစ္၏။

2သူတို႔သည္ ဘုရားသခင္အတြက္ ထက္သန္ေသာစိတ္ရွိေၾကာင္း ငါသက္ေသခံ၏။ သို႔ေသာ္ ထိုထက္သန္ေသာစိတ္သည္ စစ္မွန္ေသာအသိပညာအားျဖင့္မဟုတ္။

3အေၾကာင္းမွာ သူတို႔သည္ ဘုရားသခင္၏ေျဖာင့္မတ္ျခင္းကိုမသိဘဲ မိမိ၏ေျဖာင့္မတ္ျခင္းကိုတည္ေစရန္ ရွာႀကံလ်က္ ဘုရားသခင္၏ေျဖာင့္မတ္ျခင္းကို မနာခံေသာေၾကာင့္ျဖစ္၏။

4ခရစ္ေတာ္သည္ ယုံၾကည္ေသာသူတိုင္း ေျဖာင့္မတ္ျခင္းကိုရရွိရန္ ပညတ္တရား၏အဆုံးသတ္ရာျဖစ္ေတာ္မူ၏။

5ေမာေရွကလည္း ပညတ္တရားႏွင့္ဆိုင္ေသာ ေျဖာင့္မတ္ျခင္းႏွင့္ပတ္သက္၍ “ဤအရာမ်ားကိုလိုက္နာက်င့္သုံးေသာသူသည္ ၎တို႔အားျဖင့္ အသက္ရွင္လိမ့္မည္” ဟု ေရးထား၏။

6ယုံၾကည္ျခင္းအားျဖင့္ရရွိေသာေျဖာင့္မတ္ျခင္းမူကား “သင္၏စိတ္ႏွလုံးထဲ၌ ေကာင္းကင္သို႔ မည္သူတက္မည္နည္းဟု မေျပာႏွင့္။ (ဤသည္ကား ခရစ္ေတာ္ကို ေအာက္သို႔ေခၚေဆာင္လာျခင္းျဖစ္၏။)

7သို႔မဟုတ္ အတိုင္းမသိနက္ရႈိင္းရာအရပ္ထဲသို႔ မည္သူဆင္းမည္နည္းဟူ၍လည္း မေျပာႏွင့္ (ဤသည္ကား ခရစ္ေတာ္ကို ေသေသာသူတို႔ထဲမွ ေခၚထုတ္ျခင္းျဖစ္၏)”ဟု ဆိုထား၏။

8ထို႔ျပင္ မည္သို႔ဆိုထားသနည္း။ “တရားစကားသည္ သင္၏အနီး၌ရွိ၏။ သင္၏ႏႈတ္၌လည္းေကာင္း၊ သင္၏စိတ္ႏွလုံး၌လည္းေကာင္း ရွိ၏” ဟု ဆိုထား၏။ ဤသည္ကား ငါတို႔ေဟာေျပာသည့္ ယုံၾကည္ျခင္းႏွင့္ဆိုင္ေသာ တရားစကားျဖစ္၏။

9သင္သည္ မိမိႏႈတ္ျဖင့္ ေယရႈသည္ အရွင္သခင္ျဖစ္ေၾကာင္းဝန္ခံ၍ သင္၏စိတ္ႏွလုံးထဲ၌ ဘုရားသခင္သည္ သူ႔ကို ေသေသာသူတို႔ထဲမွ ထေျမာက္ေစေတာ္မူၿပီဟု ယုံၾကည္လွ်င္ ကယ္တင္ျခင္းခံရမည္။

10အေၾကာင္းမူကား လူသည္ စိတ္ႏွလုံးျဖင့္ယုံၾကည္၍ ေျဖာင့္မတ္သည္ဟုအသိအမွတ္ျပဳျခင္းခံရၿပီး ႏႈတ္ျဖင့္ဝန္ခံ၍ ကယ္တင္ျခင္းခံရ၏။

11အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ က်မ္းစာက “ထိုေက်ာက္ ကိုယုံၾကည္သမွ်ေသာသူသည္ အရွက္ရလိမ့္မည္မဟုတ္” ဟု ဆိုထား၏။

12ဤတြင္ ဂ်ဴးလူမ်ိဳးႏွင့္ဂရိလူမ်ိဳးတို႔ၾကား၌ ျခားနားမႈမရွိ။ အေၾကာင္းမူကား တစ္ပါးတည္းေသာအရွင္သည္ လူအေပါင္းတို႔၏အရွင္ျဖစ္ေတာ္မူၿပီး ကိုယ္ေတာ္ကိုပတၳနာျပဳေသာသူအေပါင္းတို႔အား ႂကြယ္ဝေစေတာ္မူ၏။

13“ထာဝရဘုရား၏နာမေတာ္ကိုပတၳနာျပဳေသာသူတိုင္း ကယ္တင္ျခင္းခံရမည္” ျဖစ္၏။

14သို႔ရာတြင္ မိမိမယုံၾကည္ေသာအရွင္ထံ မည္သို႔ပတၳနာျပဳႏိုင္မည္နည္း။ မိမိမၾကားဖူးေသာအရွင္ကို မည္သို႔ယုံၾကည္ႏိုင္မည္နည္း။ ေဟာေျပာေသာသူမရွိလွ်င္ မည္သို႔ၾကားႏိုင္မည္နည္း။

15ေစလႊတ္ျခင္းမခံရလွ်င္ မည္သို႔ေဟာေျပာႏိုင္မည္နည္း။ “ေကာင္းျမတ္ျခင္းႏွင့္ဆိုင္သည့္ ဝမ္းေျမာက္ဖြယ္သတင္း ကိုေဟာေျပာေသာသူမ်ား၏ေျခတို႔သည္ အလြန္တင့္တယ္စြတကား” ဟု က်မ္းစာ၌ေရးထားသည့္အတိုင္းျဖစ္၏။

16သို႔ေသာ္ ဤေကာင္းျမတ္ေသာသတင္းကို သူတို႔အားလုံးနာခံၾကသည္မဟုတ္။ ပေရာဖက္ေဟရွာယက “အို ထာဝရဘုရား၊ အကြၽႏ္ုပ္တို႔၏သတင္းစကားကို မည္သူယုံၾကည္ပါသနည္း” ဟု ဆိုထား၏။

17သို႔ျဖစ္၍ ယုံၾကည္ျခင္းသည္ ၾကားနာျခင္းအားျဖင့္ျဖစ္ၿပီး ၾကားနာျခင္းသည္ ခရစ္ေတာ္၏ စကားေတာ္အားျဖင့္ျဖစ္၏။

18သို႔ေသာ္ ငါေမးလိုသည္မွာ ထိုသူတို႔မၾကားခဲ့ရသေလာ။ အမွန္ပင္ၾကားခဲ့ရ၏။ “သူတို႔၏အသံသည္ ေျမႀကီးတစ္ျပင္လုံးသို႔ ပ်ံ႕ႏွံ႔သြား၍ သူတို႔၏စကားသည္ ကမာၻေလာကအစြန္အဖ်ားတိုင္ေအာင္ ေရာက္ေလ၏။ ”

19တစ္ဖန္ ငါေမးလိုသည္မွာ အစၥေရးလူမ်ိဳးတို႔သည္ မသိၾကသေလာ။ ပထမဦးစြာ ေမာေရွက “ငါသည္ မေျပာပေလာက္ေသာလူမ်ိဳးအားျဖင့္ သင္တို႔၌ မနာလိုစိတ္ျဖစ္ေပၚေစ၍ အသိတရားကင္းမဲ့ေသာလူမ်ိဳးအားျဖင့္ သင္တို႔ကို မခံမရပ္ႏိုင္ျဖစ္ေစမည္” ဟု ဆို၏။

20ပေရာဖက္ေဟရွာယကလည္း “ငါ့ကိုမရွာေသာသူတို႔သည္ ငါ့ကိုေတြ႕ရွိၾက၏။ ငါ့အေၾကာင္းကိုမေမးျမန္းေသာသူတို႔ထံ ငါ့ကိုယ္ငါထင္ရွားျပ၏” ဟု ရဲရင့္စြာဆိုထား၏။

21အစၥေရးလူမ်ိဳးႏွင့္ပတ္သက္၍မူကား “နာခံျခင္းမရွိ၊ ဆန႔္က်င္ပုန္ကန္တတ္ေသာလူမ်ိဳးထံသို႔ တစ္ေန႔လုံး ငါ့လက္ကို ကမ္းလ်က္ေနခဲ့၏” ဟု ဆို၏။

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →