Romans 12

Burmese MSBZ

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →

1သို႔ျဖစ္၍ ညီအစ္ကိုတို႔၊ ဘုရားသခင္၏က႐ုဏာေတာ္အားျဖင့္ သင္တို႔အား ငါတိုက္တြန္းႏႈိးေဆာ္လိုသည္မွာ သင္တို႔၏ကိုယ္ခႏၶာကို ဘုရားသခင္ႏွစ္သက္ေတာ္မူသည့္ သန႔္ရွင္း၍အသက္ရွင္ေသာယဇ္အျဖစ္ ပူေဇာ္ၾကေလာ့။ ဤသည္ကား သင္တို႔ျပဳအပ္ေသာ ဝိညာဥ္ေရးဆိုင္ရာဝတ္ျပဳျခင္းျဖစ္၏။

2သင္တို႔သည္ ဤေလာက၏ပုံသဏၭာန္ကို မေဆာင္ၾကႏွင့္။ ေကာင္းျမတ္ေသာအရာ၊ ႏွစ္သက္ဖြယ္ေသာအရာ၊ စုံလင္ေသာအရာတည္းဟူေသာ ဘုရားသခင္အလိုေတာ္ရွိေသာအရာသည္ မည္သည့္အရာျဖစ္သည္ကို ပိုင္းျခားသိရွိႏိုင္ရန္ စိတ္ႏွလုံးကို အသစ္ျပဳျပင္ျခင္းျဖင့္ ပုံသဏၭာန္ေျပာင္းလဲျခင္းရွိၾကေလာ့။

3ငါ့အားေပးအပ္ေတာ္မူေသာ ေက်းဇူးေတာ္အားျဖင့္ သင္တို႔ထဲတြင္ရွိေသာသူအားလုံးကို ငါမွာၾကားလိုသည္မွာ သင္တို႔သည္ မိမိကိုယ္ကို ထင္သင့္သည္ထက္ ပို၍အထင္မႀကီးၾကဘဲ သင္တို႔အသီးသီးအား ဘုရားသခင္ခြဲေဝေပးေတာ္မူေသာ ယုံၾကည္ျခင္းအတိုင္းအတာႏွင့္အညီ သင့္တင့္ေလ်ာက္ပတ္စြာ ထင္ျမင္ၾကေလာ့။

4အေၾကာင္းမူကား ကိုယ္ခႏၶာတစ္ခု၌ အဂၤါအစိတ္အပိုင္းမ်ားစြာရွိ၍ ထိုအဂၤါအစိတ္အပိုင္းအားလုံးသည္ တူညီေသာလုပ္ေဆာင္မႈကို လုပ္ေဆာင္ၾကသည္မဟုတ္သကဲ့သို႔

5အေရအတြက္မ်ားေသာငါတို႔သည္လည္း ခရစ္ေတာ္၌ ကိုယ္ခႏၶာတစ္ခုတည္းျဖစ္ၾကၿပီး အသီးသီးသည္ အဂၤါအစိတ္အပိုင္းအခ်င္းခ်င္းျဖစ္ၾကကာ

6ငါတို႔၌ေပးအပ္ေတာ္မူေသာ ေက်းဇူးေတာ္အတိုင္း အထူးထူးအျပားျပားေသာဆုေက်းဇူးမ်ားကို ရရွိၾက၏။ သို႔ျဖစ္၍ ထိုဆုေက်းဇူးသည္ ပေရာဖက္ျပဳေဟာေျပာျခင္းျဖစ္လွ်င္ ယုံၾကည္ျခင္း၏ပမာဏအတိုင္း ပေရာဖက္ျပဳေဟာေျပာေစ။

7အမႈေတာ္ေဆာင္ျဖစ္လွ်င္ အမႈေတာ္ကိုေဆာင္႐ြက္ေစ။ သြန္သင္ေသာသူျဖစ္လွ်င္ သြန္သင္ျခင္းကိုျပဳေစ။

8တိုက္တြန္းႏႈိးေဆာ္သူျဖစ္လွ်င္ တိုက္တြန္းႏႈိးေဆာ္ျခင္းကိုျပဳေစ။ ေပးကမ္းေဝမွ်ေသာသူသည္ ရက္ေရာစြာေပးကမ္းေဝမွ်ေစ။ စီမံအုပ္ခ်ဳပ္ေသာသူသည္ လုံ႔လဝီရိယျဖင့္စီမံအုပ္ခ်ဳပ္ေစ။ မစသနားျခင္းအမႈကိုျပဳေသာသူသည္ ၾကည္ျဖဴေသာစိတ္ႏွင့္ျပဳေစ။

9ခ်စ္ျခင္းေမတၱာသည္ ဟန္ေဆာင္မႈႏွင့္ကင္းရမည္။ မေကာင္းေသာအရာကို႐ြံမုန္း၍ ေကာင္းေသာအရာကိုတြယ္တာၾကေလာ့။

10ညီအစ္ကိုခ်င္းခ်စ္ေသာေမတၱာအားျဖင့္ အခ်င္းခ်င္းခ်စ္ခင္ၾကင္နာၾက၍ ႐ိုေသသမႈျပဳျခင္း၌ သူတစ္ပါးသည္ မိမိထက္သာလြန္သည္ဟု မွတ္ယူၾကေလာ့။

11လုံ႔လဝီရိယစိုက္ထုတ္ရာတြင္ ပ်င္းရိျခင္းမရွိဘဲ ဝိညာဥ္ေရး၌ထက္သန္လ်က္ သခင္ဘုရားကိုအေစခံၾကေလာ့။

12ေမွ်ာ္လင့္ျခင္း၌ဝမ္းေျမာက္လ်က္ ဆင္းရဲဒုကၡကိုသည္းခံကာ ဆုေတာင္းျခင္းအမႈကို အစဥ္တစိုက္ျပဳၾကေလာ့။

13သန႔္ရွင္းသူတို႔၏လိုအပ္ခ်က္မ်ားကို ပါဝင္ျဖည့္ဆည္းလ်က္ ဧည့္ဝတ္ကို ႀကိဳးစားျပဳၾကေလာ့။

14သင္တို႔အားညႇဥ္းဆဲေသာသူတို႔ကို ေကာင္းခ်ီးေပးၾကေလာ့။ ေကာင္းခ်ီးကိုသာေပး၍ က်ိန္ဆဲျခင္းကိုမျပဳၾကႏွင့္။

15ဝမ္းေျမာက္ေသာသူတို႔ႏွင့္အတူဝမ္းေျမာက္၍ ငိုေႂကြးေသာသူတို႔ႏွင့္အတူငိုေႂကြးၾကေလာ့။

16အခ်င္းခ်င္းတစ္စိတ္တစ္သေဘာတည္းရွိၾကေလာ့။ ေထာင္လႊားေသာသေဘာမရွိဘဲ အေျခအေနနိမ့္ပါးေသာသူတို႔ႏွင့္ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံၾကေလာ့။ မိမိတို႔ကိုယ္ကိုပညာသတိရွိေသာသူဟူ၍ မထင္မွတ္ၾကႏွင့္။

17မည္သူ႔ကိုမွ် အဆိုးကို အဆိုးျဖင့္ မတုံ႔ျပန္ၾကႏွင့္။ လူအေပါင္းတို႔ေရွ႕၌ တင့္တယ္ေလ်ာက္ပတ္ေသာအမႈကို ျပဳမူက်င့္ႀကံၾကေလာ့။

18သင္တို႔ဘက္မွ တတ္ႏိုင္သမွ် လူအေပါင္းတို႔ႏွင့္ သင့္ျမတ္စြာေနၾကေလာ့။

19ခ်စ္ရေသာသူတို႔၊ ကိုယ္တိုင္လက္တုံ႔မျပန္ဘဲ အမ်က္ေတာ္လက္သို႔ အပ္ႏွံထားၾကေလာ့။ အေၾကာင္းမူကား “ထာဝရဘုရားမိန႔္ေတာ္မူသည္မွာ လက္တုံ႔ျပန္ျခင္းသည္ ငါႏွင့္ဆိုင္၏။ ငါကိုယ္တိုင္တုံ႔ျပန္မည္” ဟု က်မ္းစာ၌ေရးထား၏။

20ထို႔ေၾကာင့္ လက္တုံ႔မျပန္ဘဲ “သင့္ရန္သူဆာေလာင္လွ်င္ ေကြၽးေမြးေလာ့။ ေရငတ္လွ်င္ ေသာက္စရာေပးေလာ့။ ထိုသို႔ျပဳျခင္းအားျဖင့္ သင္သည္ သူ၏ေခါင္းေပၚ၌ မီးခဲကိုပုံထားလိမ့္မည္။”

21အဆိုး၏အႏိုင္ယူျခင္းကိုမခံဘဲ အေကာင္းအားျဖင့္ အဆိုးကိုအႏိုင္ယူေလာ့။

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →