2 Peter 3

Mazanderani GMB (گیله ماز)

← Chapter 2 Jump to:

1اِی عَزیزان، این دُوّمین نامِئه که دَرَم شِمِرِه بَنویسَم. هر دُتا نامِه رِه این نیَّتِ هَمرَه شِمِرِه بَنویشتَم تا شِیمی یاد بیارِم و شِیمی پاکِ فِکرانِ شوقِ سَر بیارِم،

2تا اون کلامی که مُقدَّس پِیغمبران پیشتَر باگُوتَن، و خُداوند و اَمیِ نِجات دَهَنده یه حُکم، که رسولان طریق جی شِمِره هَدَه رِه شیمی یاد بیارین.

3پِیش از هر چی، بِدانید که آخرین روزانِ دِلهِ اوشانی که مسخره کانَن، هَنَن که خودِشانِه پلیدِ خواسِّه های دُمّال دَرِن و مَسخره وار

4گونَن: «پَس اونه بَموئَنِ وَعدِه چی هَبا؟ چون اَز وَختی که اَمیِ پیَرِان بَمِردَن، همه چی هَمونجوریه که دُنیایِ شروعِ جی با!»

5چون، اوشان عمداً این حَقیقَتِ ندید گیرِنَن که آسِمانان پیشتَر دَبا و زمین اُویِه جی و اُویِه طریق و خُدایِ کلامِ هَمرَه شِکل بِیتِه؛

6و هَمین اُویِه طریق جی، اون دُنیایِی که اون موقِه وجود داشتِه غَرق و نابود هَبا.

7و همون کلامِ هَمرَه، آسِمانان و زمینِی که اَلآن دینین، تَشِ وَسین جَم هَبا، و تا بی دینِانِ هلاک هَبوسَّن و داوری یه روزِ وَسین بداشتِه بونه.

8ولی اِی عَزیزِان، این حَقیقَتِ ندید نَگیرین که خُداوَندِ ور ایتا روز هزار سالِ و هِزار سال ایتا روزی مِثانِ.

9برخلافِ بعضیانِ گَمان خداوند خودشه وعده یه انجام هَدَنِ دِلهِ دیر نُکانه، ولی اینجور نیِه، بلکه شیمی هَمرَه صَبورِ، چون نَخَنِه هیچکَس هَلاک هَبو، بلکه خَنِهِ همه توبِه هَکُنَن.

10وَلی خداوند عیسی یِه وَگَرِسَّنِ روز، ایتا دُزدِ مِثانِ هَنه، اون موقِه آسِمانان ایتا گَتِه صدایِ هَمرَه از بِین شونِه و سِتارگان تَش گیرنَن و نابود بونَن، زمین و تمام اونه کاران معلوم بونه».

11اَسِه که تمام این چیزان دَرِه نابود بونه، شُما چَطور مَردُمِی بایسّی هَبین؟ شُما ایتا مُقدَّس و دیندارِ زندگی بایسّی بِدارین

12خُدایِ روزِ چِش بِراه هَبین و اینِه وَسین که خُدایِ روز زودتر بیه تَقلّا هَکُنید، اون روز دِله که آسِمانان تَش گیرِنَن و نابود بونَن، و آسِمانِ ستارگان تَشِ گَرمی یه جی ذوب بونَن.

13وَلی اَما طبقِ اونه وَعدِه، جَدیدِ آسِمان و جدیدِ زمینِ چِش بِراهیم که اون صالِحی یه سِرِه هیسِه.

14پَس اِی عَزیزان، اَسِه که این چیزانِ اِنتِظارِ کَشِنین، خیلی تقلّا هَکُنید که اونه وَر بی‌لکه و بی‌عیب هَبین، و صلح و سلامتی یه دِلهِ دَبین.

15و اَمیِ خُداوندِ صَبوری رِه نِجات بِدانید، هَمونجور که اَمیِ عزیزِ اَداش پولُس هَم طِبق اون حکمتی که اونه هَدَه هَبا، شِمِرِه بَنوِیشته.

16اون خودشه تمام نامه‌هانِ دِلهِ وختی که این چیزانِ جی گَب زَنه نِویسِنِه. اونه نامه‌ های دِلِه چیزائی بَنوِیشتِه هَبا که اوشانِ بِفهمِسَّن سَختِ، و نادانِ آدمان و سُس ایمانان اونه دِلِه دَس بَرنِن، هَمونجور که دیگر مُقَدَّس نوشتِه هایِ هَمرَه اینجور کانَن، و این اوشانه نابودی یه باعث بونه.

17پَس شُما اِی عَزیزِان، اَسِه که اینه دانید، مُواظب هَبین نَکُنِه بی‌دینِانِ نادرِس راهِ دِلهِ گُمراه هَبین، و شیمی تَحَمُلِ از دَس هَدین،

18بلکه اَمیِ خُداوند و نِجات دَهَنده مَسیح ِعیسی فیض و بِشناسیَن دِلهِ رشد هَکُنید، که اونه اَز اَلآن تا اَبد جلال هَبو! آمین.

← Chapter 2 Jump to: