2 Thessalonians 2

Mazanderani GMB (گیله ماز)

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1اَسِه، اِی اَداشان، اَمی خُداوند عیسی مَسیح وَگَرِسَّنِ بارِه و اَمیِ جَم هَبوسَّن اونه ور، شیمی جی خواهِش کانیم

2هیچی شیمی فِکرِ خراب نَکُنِه و پریشان نَبین، چه ایتا روح، چه ایتا گَبِ طریق، چه ایتا نامِه که اِنگار اَمیِ جی هَبو که گونِه، که خُداوندِ وَگَرِسَّنِ روز بَرِسیه.

3و نُزارید هیچکی، هیچ جوری شِمِره گول بَزِنِه. چون اون روز نَییَنِه، مَگِه اینکه اَوَّل مَردُم خُدایِ علیِه وَرِسَن و اون بی دینِ مَردای که هلاکَتِ ریکائه، ظهور هَکونه.

4او هر چی یه هَمرَه که خُدا دُخوانِسِّه بونه یا پرسش بونه مخالِفَت کانه، و خودِشِه اوشانه جی سَرتَر دانهِ، تا اوجه که خُدایِ معبدِ دِلهِ نیشِنِه و خودِشِه خُدا معرفی کانه.

5یعنی شیمی یاد دَنیِه وختی که شِیمی هَمرَه دَبام این چیزان رِه شِمِره گونه بام؟

6شُما دانید که اَلآن چی اونه جُلوهِ گیرنِه، تا اون، خودشه وختِ موقِه بیه.

7چون این بی‌دینی یه راز همین اَلآن هَم دَرِه کار کانه، فقط تا موقِه ایی که، اونیکه تا اَلآن اونه جُلوهِ گیرنِه، از بِین بوشو.

8اون موقِه، اون بی‌دینِ مَردَای هَنه، که خُداوند عیسی خودشه دَم نفسِ هَمرَه اونه هَلاک کانه و خودشه پُرشکوهِ بَموئَنِ هَمرَه اونه نابود کانه.

9اون بی دینِ مَردای یه بَموئَن، شیطانِ تمام قُوَّت هَمرَه و دِروئی نِشانه ها و معجزاتِ هَمرَه، و عجیبِ چیزانی که گُمراه کانه هیسِه

10و تمام شرورِ حیلِه هایِ هَمرَه اوشانیکه هلاکتِ راهِ دِلِه دَرِن رِه گول زَنِه، چون اوشان نَخَسَّن حقیقتِ دوس بِدارِن تا نِجات هَگیرَن.

11پَس خُدا اوشانه ایتا گَتِه خیالِ دِلِه گرفتار کانه، جوریکه اوشان اونچه که دِروئِه رِه باور کانَن

12تا تمام اوشانیکه حقیقتِ باور نَکُردِن و هر چی که نادُرس با یه جی کیف هَکُردن، مَحکوم هَبون.

13وَلی اِی اَداشان که خُدایِ عزیزانید، اَما بایسّی همش خُدا رِه شِیمی خاطری شُکر هَکُنیم، چون خُدا شِمِره نوبرِ مِثان اِنتِخاب هَکُردِه تا اون تقدیسِ طریق که خُدایِ روح هَمرَه انجام بونه وحقیقتِ ایمان داشتَنِ هَمرَه نجِات هَگیرین.

14اینجور با که اون شِمِره اَمی اِنجیلِ طریق دُخوانِسِّه، تا اَمیِ خُداوند عیسی مَسیح جلال شیمی نصیب هَبو.

15پَس، اِی اَداشان، قائم بییَسید و اون تعلیمایی که چه اَمیِ گَبانِ هَمرَه چه اَمیِ نامِه های هَمرَه شِمِرِه بِسپارِسّیم رِه بَچِسبین.

16اَسِه، خودِ اَمیِ خُداوند عیسیِ مَسیح، و اَمیِ پیَر خُدا، که اَمَرِه محبت هَکوردِه و فیضِ طریق، اَمَرِهِ اَبدی تسلّی و خُجیرِ اُمید هَدَه،

17شیمی دِلِ تسلّی هَدِه و هر خُجیرِ کار و گُفتارِ دِلهِ، پابرجا هَکونه.

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →