Titus 3

Mazanderani GMB (گیله ماز)

← Chapter 2 Jump to:

1اوشانه یاد بیار که حاکِمان و صاحاب مَنصبان مُطیع هَبون، وَ هر خُجیرِ کارِ وَسین آمادِه هَبون؛

2هیچکسِ بَد گب نَزِنِن، دَعوا نَکُنِن، آرام هَبون و تمام مَردُمانِ هَمرَه اَدبِ هَمرَه رفتار هَکُنَن.

3چون اَما هَم یه موقِه نادان بِیم و نااطاعتی کانِه بِیم و گُمراه بِیم، هَمِه جور هوا و هَوس و خُوشی هایی پاکار بِیم؛ حَسودی و کینه یه دِلِه زندگی کانِه بِیم. مَردُم اَمیی جی بیزار بان و اَما همدیگَرِ جی.

4وَلی اون موقِه که اَمیِ نِجات دَهنده، خُدایِ مِهرَبانی و مُحبت آشکار هَبا،

5او اَمَرِه نِجات هَدَه، این نِجات نه اون کارانِ وَسین که اَما صالحی یه دِلِه هَکردیم، بلکه خودشه رَحمَت خاطری، و اون بَشوردنی راه دِلِه با که اونه طریقِ جی روح القدس اَمَرِه تازه تولد و نُو زندگی هَدَه.

6که خُدا اون مقدّسِ روحِ اَمیی نجات دهنده عیسیِ مسیحِ طریقِ جی، فَت و فَراوان اَمیی سَر بَریختیه،

7تا اون فیضِ هَمرَه صالِح بِشمارِسِّه هَبیم، و طبقِ اون اُمید که اَبدی زندگی رِه داریم، وارِثان هَبیم.

8این گَبِ شَئنِه اطمینان هَکُردَن. وَ تی جی خَنَم که این چیزانِ سَر اصرار بِداری، تا اوشانیکه خُدا ره ایمان بیاردِن حَواس دَبو که خودِشان رِه خُجیرِ کارانِ وَسین وقف هَکُنَن، این چیزان مَردُمانِ وَسین خُجیر و فایدِه دارِه.

9وَلی جنگ و جِدالی که نادانی یه جیه، شجره‌نامه‌ها و اختلافات و دعوا مرافه هایی که شریعتِ بارِئه دوری هَکُن، چون ایشان بی‌فایده و بی اَرزِشَن.

10اون کَس بارِه که جُدایی تُووادِنِه، یه دفه، و ایما دو دفه اونه هُشدار هَدِه، وَ بعد اَزون، اونه هَمرَه رفت و آمد نَکُن.

11چون دانی که اینجور آدم فاسِد هَبوسِّه و گناهکارِه، اون خودِش خودِشِه محکوم کانه.

12وَختی که آرتِماس یا تیخیکوسِ تی ورجه روانه هَکونَم، تا تانی تقلّا هَکُن تا بِتِش نیکوپولیسِ شهر می وَرجه بیئَیی، چون تصمیم بِیتَم زِمِسّان اوجِه سَر هَکُنَم.

13تا اوجِه که تانی، وکیلِ زیناس و آپولُسِ اون سفر دِلِه که دَرِن کُمک هَکُن، تی حواس دَبو کَمِ و کَسری نِداشته بون.

14بَنی اَمیی مَردُم یاد هَگیرِن احتیاجاتِ برطرف هَکُردَنِ وَسین خودِشان رِه خُجیرِ کارانِ وَسین وقف هَکُنَن و بی ثمر نَبون.

15تمام اوشانیکه می هَمرَه دَرِن، تِرِه سلام رِساندِنَن. اوشانیکه ایمان دِلِه اَمَرِه دوس دارَن رِه، سلام بَرِسان. فیض، شیمی همه یه هَمرَه دَبو.

← Chapter 2 Jump to: