2 Peter 3

Mazanderani WMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش غربی)

← Chapter 2 Jump to:

1اِی عَزیزِن، هَین دِوّمین نامِئه گه دِ شِمِنِه نِویسِمِه. هر دِتا نامِه رِه هَین نیّتی هَمرا شِمِنِه بَنوِشتِمِه تا شِمِه یاد بیارِم و شِمِه پاکِ فِکرارِ شوقی سِه بیارِم،

2تا هون کلامی گه مِقدَّس پِیغمبرنِ پِشتر بُتِنِه، و خِداوند و اَمِه نِجات دَهَنده ای حِکم، گه رسولنی طریق شِمارِ هادا رِه شی یاد بیارین

3پِش از هر چی، دِنّین گه آخرین روزایی دِلِه اونانی گه مسخره کِنِنِه، اِنِنِه گه شی پلیدِ خواسِّه هایی دِمال دَرِنِه و مَسخره وار

4گِنِنِه: «پَس وی بیموئنی وَعدِه چی بَوِه؟ چون از وختی گه اَمِه پیرِن بَمِردِنِه، هَمه چی هَمونجوریه گه از اوَّلِ دِنیا وِه!»

5چون، وِشون عمداً هَین حَیقتِ ندید گیرِنِه گه آسِمونِن پِشتر دَوِه و زمین اُوئی جا و اُوئی طریق و خِدایی کلامی هَمرا شِکل بَیتِه؛

6و هَمین اُوئی طریق، هون دِنیایی گه اون موقِه وجود داشتِه غَرق و نابود بَوِه.

7ولی هَمون کلامی هَمرا، آسِمونِن و زَمینی گه اَلَن وینِنی، تَشی سِه جَم بَوِه، و تا بی دینِنی هلاک بَووئن و داوری ای روزی سِه دارِنِه.

8ولی اِی عَزیزِن، هَین حَیقتِ ندید نَئیرین گه خِداوندی وَر یَتِه روز هِتی هزار سالِ و هِزار سال هِتی یَتِه روزی تَرائه.

9برخلافِ بعضیایی گِمون خِداوَند شی وعده ای اَنجام هادائنی دِلِه دیر نَکِنِّه، ولی هینجور نیِه، بَلگی شِمِه هَمرا صَبورِ، چون نَخواینِه هیچکَس هَلاک بَوو، بَلگی خواینِه هَمه توبِه هاکِنِن.

10ولی خِداوَند عیسایی دَگِرِسنی روز هِتی دِزّی تَرا اِنِه، هون موقِه آسِمونِن یَتِه گَتِه صدایی هَمرا از بِین شونِه و سِتارگون تَش گیرِنِه و نابود وونِنِه، زمین و دِشتِه وی کارا معلوم وونِه».

11اِسا گه دِشتِه هَین چیا دِ نابود وونِنِه، شِما وِنِه چیجور مَردِنی ووئین؟ شِما وِنِه یَتِه مِقدَّس و دیندارِ زندگی دارین

12خِدایی روزی چِش بِرا ووئین و هَینِسه گه خِدایی روز زودتر بیِه تَقلّا هاکِنین، هون روزی دِلِه گه آسِمونِن تَش گیرِنِه و نابود وونِنِه، و آسِمونی ستارگون تَشی گَرمی ای جا ذوب وونِنِه.

13ولی اَما طبقِ وی وَعدِه، جَدیدِ آسِمونِن و جدیدِ زَمینی چِش بِرامی گه اونی دِلِه هر چی گه خدایی دیدی جا دِرِسِ، دَرِه.

14پَس اِی عَزیزِن، اِسا گه هَین چیایی اِنتِظارِ کَشِنِنی، خِیلی تقلّا هاکِنین گه وی دید بی‌لکه و بی‌عیب ووئین، و صِلح و سلامتی ای دِلِه دَووئین.

15و اَمِه خِداوندی صَبرِ نِجات دِنِّین، هَمونجور گه اَمِه عزیزِ بِرار پولُس هَم طِبقِ هون حکمتی گه وِرِه هادا بَوِه، شِمِنِه بَنوِشتِه.

16وی شی دِشتِه نامه‌هایی دِلِه وختی گه هَین چیایی جا گَب زَنِّه نِویسِنِه. وی نامه‌ هایی دِلِه چیایی بَنوِشت بَوِه گه اونِنی بِفَهمِسَن سَختِ، و نادونِ آدمِن و سِس ایمونِن هونی دِلِه دَس وَرِنِه، هَمونجور گه دییَر مِقَدّسِ نِوشتِه هایی هَمرا هَینجور کِنِنِه، و هَین وِشونی نابودی ای باعث وونِه.

17پَس شِما اِی عَزیزِن، اِسا گه هَینِه دِنِّنی، مِواظب ووئین نَکِنِه بی‌دینِنی نادِرِسِ راهی دِلِه گِمراه بَووئین، و شی پایداری رِه از دَس هادین،

18بَلگی اَمِه خِداوند و نِجات دَهَنده عیسی مَسیحی فیض و بِشناسینی دِلِه رشد هاکِنین، گه وِرِه از اَلَن تا اَبَد جلال ووئه! آمین.

← Chapter 2 Jump to: