Ephesians 4

Mazanderani WMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش غربی)

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1پَس مِن گه خِداوندی خاطری زیندونی دِلِه دَرمِه، خواهِش کِمِّه گه شِمِه رَفتار هون دعوتی گه شِما اونیسِه بَخونِس بَوِنِه ای لایق ووئه

2دِشتِه فروتَنی و ملایمتی هَمرا؛ و صبر و مِحبتی دِلِه هَمدِیَرِ تَحمِل هاکِنین.

3تقَّلا هاکِنین تا هون یَتّا بَووئن گه خِدایی روحی جائه، صِلح و سلامتی ای دِلِه دارین.

4هَمونجور گه یَتِه تَن و یَتِه روح دَرِه، خِدا هَم هون موقِه گه شمارِ بَخونِسه یَتِه اِمید شِمارِ هادا؛

5یَتِه خِداوند، یَتِه ایمون، یَتِه تَعمید؛

6یَتِه خِدا و هَمه ای پیر گه هَمه ای جا بالاترِه، هَمه ای دِلِه کار کِنِّه، و هَمه ای دِلِه دَرِه.

7ولی هر کِدیم از اَمارِه مَسیحی بَخشِشی اَنّا فیض هادا بَوِه.

8هَمونجور گه مزموری کیتاب گِنِه: «وختی گه وی عرشِ بَرینی سمت لُو بوردِه، یَتِه لشگر اَسیرِنِ، شی دِمال بَوِردِه و وی مَردِنِ هدیه ها هادا.»

9هَین گَبی معنی گه’وی لُو بوردِه‘ چیِه، بِجُز هَینگه زَمینی پَست تَرین جاها هَم جِر بیمو؟

10ویگه جِر بیمو، هَمونیه گه دِشتِه آسِمونِنی جا لُوتر بوردِه، تا هَمه چیارِه شی حِضوری هَمرا پِر هاکِنِه.

11و وی وِه گه رَسولِن هادا، پِیغمبرِن، مِواشِرِن، چَپونِن و مَلِّمِن هادا،

12تا مِقَدَّسینِ خِدمتی کاری سِه آمادِه هاکِنِن، مَسیحی تَنی بَنایی سِه،

13تا وختی گه اَما هَمه اَمِه ایمون یَتّا ووئه و اَما هَمه ای بِشناسیَن خِدایی ریکائی جا یَتّا ووئه تا هینجوری یَتِه کامِلِ آدمی قَد گَت بَووئیم، تا مسیحی قامتی پِری ای اَنّا بَرسیم

14اَزما دِ هِتی کِچیک وَچیلِه ای تَرا نَوومی گه موجیشونی هَمرا هر طرف هِپرتانی بَووئیم و جورواجورِ تَعالیم و آدَمِنی دوز و کَلکی وا هون نَخشِه هایی دِلِه گه گِمراهی ای سِه کَشِنِنِه، اَمارِه هَین طرف و هون طرف بَوِرِه.

15بَلگی حَیقتی بُتَنی هَمرا مِحبتی دِلِه، هر لحاظی جا هون اَنّا گه سَرِ، یَعنی مَسیح، رشد کِمِّی.

16وی دِلِئه گه دِشتِه تَن هر مفصلی هَمرا گه اونِه ربط دارنِه چِفت و بَس وونِه و چَسبِنِه تا هر عضوی دِرِس کار هاکِنِه، تَن رشد کِنِّه و شِرِه مِحبتی دِلِه بَنا کِنِّه.

17اِسا هَینِه گِمِه و اَی هَم خِداوندی دِلِه گِمِه گه دِ شِمِه رفتار نِنِه هِتی هون مَردِنی تَرا گه خِدارِه نِشناسِنِنِه ووئِه گه شی بیخِدی فِکرایی دِلِه رفتار کِنِنِه.

18وِشونی عقل تاریک بَوِه، و نادونی ای خاطری گه وِشونی سَنگ دِلی ای نَتیجِئِه، خِدایی زندگی ای جا دور بَوِنِه.

19وِشون سنگدِل بَوِنِه و شِرِه هرزگی ای دَس بِسپارِسِنِه، جوریگه طمعی هَمرا هر ناپاکی رِه دَس بَزونِه.

20ولی شِما هَینجوری مسیحِ یاد نَیتِنی،

21البته اگه گِمون هاکِنیم گه شِما وی خَوَری بِشنُسِنی و طِبق هون حَیقَتی گه عیسایی دِلِه دَرِه، تعلیم بَیتِنی.

22تا شی قَدیمِ زندگی ای روش یَعنی هون قَدیمِ آدَم گه گول زَنَکِ خواسِه هایی طریقی جا فاسد وِه رِه، شی تَنی جا دیرگا بیارین.

23و روحی دِلِه شِمِه فِکر تازه بَوو،

24و تازِه آدَمی رِه شی تَن دَکِنین، گه صالحی و حَیقی قدّوسیَتی دِلِه، خِدایی تَرا خلق بَوو.

25پَس، دِرو نَزِنین، و هر کِدیم شی هَمسادِه ای هَمرا راسی ای هَمرا گَب بَزِنِه، چون اَما هَمه، هَمدیَری هَمرا یَتِه اعضامی.

26«عصبانی بَووئین، ولی گِناه نَکِنین» و نِلین شِمِه روز تُوم بَوو و شِما حَلا غیظی دِلِه دَووئین،

27و ابلیسِ فِرصت نَدین.

28دِز دِ دِزّی نَکِنِه، بَلگی زحمت بَکِشِه، و شی دَسی هَمرا صداقتی هَمرا کار هاکِنِه، تا بَتِنِّه یَچی مِحتاجِنَم هادِه.

29شِمِه دِهِن بَدِ گَبی سِه وا نَوو، بَلگی دِشتِه شِمِه گَب بَقیِه ای بَنایی سِه کار هاکِنِه و احتیاجی رِه بَرآوَردِه هاکِنِه، و اونانیگه اِشنُنِنِه رِه فِیض بَرِسانِّه.

30و خِدایی قدّوسِ روحِ گه وی هَمرا آزادی ای روزی سِه مِهر بَوِنی رِه، نارحت نَکِنین.

31هر جور تَلی، خشم، غیظ، داد و بیداد، تِهمت و هر جور بَدخواهی رِه شیجا دور هاکِنین.

32هَمدِیَری هَمرا مِهرَوون و دِلسوج ووئین و هَمونجور گه خِدا شِمارِ مَسیحی دِلِه بِبَخشیِه، شِما هَم هَمدِیَرِ بِبَخشین.

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →