2 Corinthians 1

Mazanderani EMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش شرقی)

Jump to: Chapter 2 →

1پولُسِ طَرِف جِم که خِدائه خواسِ هِمراه مَسیحِ عیسیِ رَسولِ، و اَمه بِرار تیموتائوس، خِدائه کلیسائه وِسه قُرِنتُسِ شَهرِ دِله، و اَخائیهِ مَنطقهِ سرتاسرِ تِمومِ مقدّسینِ وِسه:

2فِیض و صِلح و سِلامتی، اَمه پییِر، خِدا و خِداوندْ عیسیِ مَسیحِ طَرِفِ جِم، شِمه وِسه بِیّه!

3مِوارک بوئه خِدا، اَمه خِداوندِ پییِر، عیسی مَسیح، که رَحمتهائه پییِر و تِمومِ تسلّی هائه خِدائه؛

4اون خِدا که اِما ره تِمومِ اَمه مصیبت هائه دِله تسلّی دِنه، تا اِما هم بَتونیم اونایی که مصیبتِ دِله دَرِنه ره اون تسلّی ای که وه جِم بَییتیمیِ هِمراه تسلّی هادیم.

5چوون هَمون‌ طی که فَت و فِراوون مَسیحِ رنجائه جِم سَهم وَرمی، هَمون طی هم مَسیحِ طریق، فَت و فِراوون تسلّیِ جِم سَهم وَرمی.

6اگه اِما مصیبتِ دِله دَرِمبی، شِمه تسلّی و نِجاتِ خاطِریِ؛ و اگه تسلّی دارمی، اَی شِمه تسلّیِ وِسه ئه، و این، اون مووقه به کار اِنه که شِما اون عِذاب هایی ره که اِما کَشِمبی ره صبر و حوصله هِمراه تِحَمُّل کاندینی.

7اَمه امید شِمه خَوِری پا برجائه، چوون دومبی هَمون‌ طی که اَمه رَنج هائه دِله سَهم وَرنِنی، اَمه تسلّیِ دِله هم سَهم وَرنِنی.

8ای بِرارون چوون که، نِخوامبی اون مصیبت هائه جِم که آسیائه مَنطقهِ دِله اَمه سَر بییَمو، بی خَوِر بوئین. چوون فشارهایی که اَمه سَر بییَمو اَنده سَخت و اَمه طاقتِ جِم ویشتر بییه که شه زنده بَمونِسِنِ جِم هم نا امید بَیمی.

9راس راسی گمون کاردیمی اِما ره مَرگِ وِسه مَحکوم هاکاردِنه. ولی اینا همه اینِ وِسه اِتفاق دَکِته تا نا شه ره، بلکه خِدا ره تِوَکُّل هاکانیم اونی که مِرده ها ره زنده کانده.

10خِدا اِما ره این طی خطرِ جِم که کُشِنه، آزاد هاکارده و اَی هم آزاد کانده. اِما وه ره امید دارمی که اَی هم اِما ره آزاد کانده،

11شِما هم وِنه شه دعائه هِمراه اِما ره کُمِک هاکانین. تا خَیلیا اَمه خاطِری شِکر هاکانِن، اون برکتِ خاطِری که خَله آدِمونِ دِعائه جوابِ دِله اِما ره هِدا بَییه.

12چوون که اَمه اِفتخار، اَمه وجدانِ که گِواهی دِنه که این دِنیائه دِله راستی و صاف و صادقیِ هِمراه که خِدائه جِم هَسه رِفتار هاکاردیمی. نا آدِمیِ حِکمتِ هِمراه، بلکه خِدائه فیضِ هِمراه رِفتار هاکاردیمی، عَلی اَلخصوص شِمه هِمراه.

13چوون که اِما به جز اونچی که شِما خوندِنِنی و فَهمِنِنی، یه چی دییه شِمه وِسه نَنویسِمبی. و مِن امید دارمه که شِما اینِ خوار بَفِهمین-

14هَمون‌ طی که شِما اِما ره تا حدّی بِشناسینی، تا اَمه خِداوند عیسیِ روزِ دِله شِما اِما ره اِفتخار هاکانین، هَمون طی که اِما شِما ره اِفتخار کامبی.

15چوون اینِ جِم مطمئِن بیمه، خواسِمه اَوِّل شِمه بَدیئِن وِسه بِیِّم تا دِوّمین کَشِ وِسه فیضِ تجربه هاکانین.

16مِن خواسِمه که شه راهِ سَر به مقدونیه شِما ره بَوینِم و مقدونیهِ جِم اَی هم شِمه پَلی بَردَگِردِم تا مِ ره یَهودیهِ مَنطقه راهی هاکانین.

17مگه خواسِمه وَختی این کارِ هاکانِم، دِ دِل بیمه؟ مگه مِن آدِمیِ فکرائه هِمراه تَصمیم گِرمه، اون طی که یه لَحظه هم بارِم ’اَره، اَره‘ و هم بارِم ’نا، نا‘؟

18خِدائه وفاداریِ سَر قَسِم، که اَمه گَب شِمه هِمراه ’اَره‘ و’نا‘ نَییه.

19چوون خِدائه ریکا، عیسی مسیح، که مِن و سیلاس و تیموتائوس، شِمه میون وه ره اِعلام هاکاردیمی، ’اَره‘ و’نا‘ نَییه، بلکه وه دِله هَمش ’اَره‘ هَسه.

20چوون خِدائه تِمومِ وَعده‌ ها مَسیحِ دِله ’اَره‘ هَسه و همینِ وِسه وه طَریقِ جِم هَسه که اِما ’آمین‘ گامبی، تا خِدا جِلال بَیره.

21ولی خِدائه که اِما ره شِمه هِمراه، مَسیحِ دِله برقرار کانده. و وه اِما ره مَسح هاکارده،

22وه شه مُهرِ اَمه سَر بَزو و شه روحِ، بِیعانه واری اَمه دلهائه دِله بیِشته.

23خِدا ره گِواه گِرمه که فِقَط اینِ وِسه که شِما ره نارِحَت نَکِنِم، قُرِنتُسِ شَهر بَرنَگِردِسِمه.

24نا اینکه شِمه ایمونِ سَر سروری هاکانیم، بلکه شِمه هِمراه، شِمه خِشالیِ وِسه تَقِلّا کامبی، چوون که ایمونِ دِله پابرجانی.

Jump to: Chapter 2 →