Colossians 3

Mazanderani EMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش شرقی)

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1پَس اگه شِما مَسیحِ هِمراه زنده بَینی، اونچی که بالا دَرهِ دِمبال بورین، اونجه که مَسیح خِدائه راسِ دَسِ پَلی نیشته.

2شه فکرا ره اون چیایی که بالا دَره سَر بییِلین، نا اون چیایی که زِمینِ سَر دَره.

3چوون شِما بَمِردینی و شِمه زندگی مَسیحِ هِمراه خِدائه دِله جا هِدا هَسه.

4وَختی مَسیح که شِمه زندگیِ، دیار بَووه، اون وَخت شِما هم وه هِمراه جِلالِ هِمراه دیار بونِنی.

5پَس، اون چی که شِمه وجود دِله زِمینیِ ره، بَکوشین، یعنی بی عفتی، ناپاکی، هِوا و هوِس، بَدِ خواسه ها و طِمع که هَمون بِت‌پرستیه.

6اینائه وِسه خِدائه غَضب نا فرمونِ ریکائونِ سَر بییَمو.

7شِما هم قدیما این راهها ره شینی، اون مووقه که وه دِله زندگی کاردینی.

8ولی اِسا وِنه تِمومِ اینا ره کِنار بییِلین، یعنی غیظ، غَضِب، بدخواهی، تِهمَت و بَدبَدِگَبا که شِمه دِهونِ جِم بیرون اِنه.

9هَمدییه ره دِراغ نارین، چوون شِما اون قدیمِ آدِمِ، وه کارهائه هِمراه شه تَنِ جِم بیرون هاکاردینی

10و نو آدِمِ لِواسِ دَپوشینی، که حَییقی معرفتِ دِله هر لَحظه تازه بونه تا شه خالقِ واری در بیِّه.

11این نو آدِمِ دِله، نا یونانی یا یهودی، نا ختنه‌بَییه یا ختنه‌نَییه، نا بَربَر یا سَکایی، نا نوکِر یا آزاد، دییه مَعنی نِدارنه، بلکه مَسیح همه چی هَسه و همهِ دِله دَره.

12پَس خِدائه انتخاب بَییه قومِ واری که مِقدّس و عزیزِنه، دِلسوزی، مهروونی، فروتنی، ملایمت و صبرِ لِواسِ دَپوشین.

13هَمدییه ره تِحَمّل هاکانین و اَگه یه نَفِر یه نَفِر دییهِ جِم شکایتی دارنه، هم دییه ره بِبَخشین، هَمون طی که خِداوند شِما ره بِبَخشیه، شِما هم وِنه هَمدییه ره بِبَخشین.

14و تِمومِ اینائه سَر، مِحبّتِ لِواسِ دَپوشین که همه چی ره یِتا کاملِ اتحادِ دِله، هَمدییهِ هِمراه پیوند دِنه.

15مَسیحِ صِلح و سِلامتی شِمه دلهائه دِله حاکم بوئه، چوون که راس راسی یِتا تَنِ دِله دَعوِت بَینی. و شکرگزار بوئین.

16مَسیحِ کِلام شِمه دِله فِراوونیِ هِمراه بَمونه؛ تِمومِ حِکمتِ هِمراه هَمدییه ره نصیحت هاکانین و تَعلیم هادین؛ مزامیر، سرودها و آوازهائه هِمراه که خِدائه روحِ جِم هَسه، و شِکر هاکاردِنِ هِمراه شه دِلهائه دِله خِدائه وِسه بَخونین.

17و هر کاری که کاندینی، چه بااوتِنِ دِله و چه رفتارِ دِله، همه ره خِداوندْ عیسیِ اسمِ هِمراه هاکانین، و وه طریق خِدائه پییِرِ شکر‌ هاکانین.

18ای زَن ها، شه شی هائه جِم اِطاعت هاکانین، هَمون طی که خِداوندِ لایقِ.

19ای شی ها، شه زَن ها ره دوس دارین و وِشونِ هِمراه تِندی نَکِنین.

20ای وَچون، هر کارِ دِله شه پییِرمارِ جِم اِطاعت هاکانین، چوون این خِداوندِ راضی کانده.

21ای پییِرون، شه وَچونِ تحریک نَکِنین، نَکِنه که دلسرد بَووِن.

22ای نوکِرون، هر چیِ دِله شه زمینی اَربابونِ جِم اِطاعت هاکانین، نا فِقَط اون مووقه که دَره شِما ره اِشِنِنه، اون آدِمونِ واری که اینِ دِمبال دَرِنه که مَردِمِ راضی هاکانِن، بلکه پاکِ دلِ هِمراه و خِداوندِ تَرسِ هِمراه.

23هر کاری که کاندینی، دِل و جانِ هِمراه هاکانین جوری که اِنگاری خِداوندِ وِسه کاندینی، نا مَردِمِ وِسه.

24چوون دوندِنی شِمه پاداش اِرثیه که خِداوندِ جِم گِرنِنی. شِما خِداوندْ مَسیح ره خِدمِت کاندینی.

25چوون هر کی بَدی هاکانه، شه بَدِ کارِ عَوِضِ وینده و هیچ فرقی وجود نِدارنه.

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →