Colossians 4

Mazanderani EMB (کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش شرقی)

← Chapter 3 Jump to:

1ای اربابون، شه نوکِرونِ هِمراه عدل و اِنصافِ هِمراه رِفتار هاکانین، چوون دوندِنی شِما هم یِتا اَرباب، آسِمون دِله دارنِنی.

2هَمِش دِعائه دِله استوار بوئین و دِعائه دِله شِکر هاکاردِنِ هِمراه، شِمه حِواس جَمع بوئه.

3و همزِمون اَمه وِسه هم دِعا هاکانین، تا خِدا یِتا دَر کِلامِ وِسه اَمه وِسه واز هاکانه تا بَتونیم مَسیحِ رازِ اِعلام هاکانیم. اون رازی که اونِ خاطِری زِندونِ دِله دَرِمبه

4دِعا هاکانین که بَتونِم هَمون طی که لایقِ اونِ واضح بارِم.

5اون مردِمی که کلیسائه بیرون دَرِنه هِمراه، حکیمانه رِفتار هاکانین و هر وَختِ جِم خوار استفاده هاکانین.

6شِمه گَب ها هَمِش فیضِ جِم پِر و سنجیده بوئه، تا بَدونین هر کیِ چی طی جِواب هادین.

7تیخیکوس شِما ره مِ اَحوال جِم، کاملاً باخَوِر کانده. وه عزیزِ برار و وِفادارِ نوکِر و خِداوندِ دِله مِ هِمراه هم خِدمتِ.

8وه ره شِمه پَلی راهی کامبه تا اَمه اَحوالِ جِم باخَوِر بَووین، و تا شِما ره دلگرم هاکانه.

9وه اونیسیموسِ هِمراه، اَمه عزیز و وِفادارِ بِرار که یِتا از شِمائه، شِمه پَلی اِنه. وِشون شِما ره هر اونچی که اینجه اِتفاق کَفِنهِ جِم باخَوِر کاندِنه.

10آریستارخوس که مِ هِمراه زِندونِ دِله دَره، شِمه وِسه سِلام رِسِندِنه؛ همین طی هم مَرقُس، بَرنابائه عمو پِسِر، شِمه وِسه سِلام دارنه. که قبلاً وه خَوِری شِما ره سفارش هاکاردِمه که هر وَخت شِمه پَلی بِیّه، گرمیِ هِمراه وه ره قبول هاکانین.

11عیسی که یوستوس هم وه ره گانِنه، شِمه وِسه سِلام رِسِندِنه. مِ همکارونِ میون، خِدائه پادشاهیِ کارِ دِله، فِقَط اینا، خَتنه بَیّه مَردا هَسِنه، و وِشون مِ تسلّیِ باعث بینه.

12اِپافْراس که یِتا از شِما و مَسیحْ عیسیِ نوکرِ، شِمه وِسه سِلام دارنه. وه هَمِش دِعائه دِله خِدائه جِم خوانه که شِما اون آدِمونِ واری که بالغ و خاطِر جمع هَسِنه، پا بر جا بَمونین، و خِدائه ارادهِ جِم کاملاً اِطاعت هاکانین.

13مِن شاهدِمه که وه شِمه وِسه و اونایی که لائودیکیه و هیراپولیس دِله دَرِنهِ وِسه، سَخت زحمت بَکِشیه.

14عزیزِ دکتر لوقا و دیماس شِمه وِسه سِلام رِسِندِنِنه.

15اَمه بِرارون و خواخِرون، لائودیکیه دِله و همین طی نیمفا و کلیسایی که این زِنائه سِره دِله بر پا بونه ره سِلام بَرِسونین.

16و وَختی که این نامه شِمه میون بَخوندِسه بَییه، لائودیکیه کلیسائه دِله هم بَخوندِسه بَووه؛ و شِما هم مِ نامه ره که لائودیکیهِ وِسه بَنوِشتِمه ره بَخونین.

17و آرخیپوسِ بارین: «مِواظِب باش تا خدمتی ره که خِداوندِ دِله تِ ره بِسپارِسه بَییه ره کامل اِنجام هادی.»

18مِن، پولُس، این سلامِ شه دَسِ هِمراه نِویسِمبه. مِ زَنجیلا ره این زِندونِ دِله شه یاد بیارین. فِیض شِمه هِمراه دَووه.

← Chapter 3 Jump to: