Luke 1 — Dutch (BB) 2016 BasisBijbel

1Geachte meneer Teofilus, al heel veel mensen hebben geprobeerd om op te schrijven wat er allemaal is gebeurd.

2Ze hebben alles nagevraagd bij de mensen die er zelf bij waren.

3Ook ik heb besloten om alles goed na te gaan en dan voor u op te schrijven.

4Nu zult u zelf kunnen zien dat het waar is wat de mensen u hebben verteld.

5In de tijd dat Herodes koning was van Judea, was er een priester die Zacharias heette. Hij was ingedeeld bij de groep priesters van Abia. Hij en zijn vrouw waren allebei uit de familie van Aäron. Zijn vrouw heette Elizabet.

6Ze leefden allebei zoals God het wil en hielden zich aan alle regels van de wet van God, zonder Hem ongehoorzaam te zijn.

7Maar ze hadden geen kinderen, want Elizabet kon geen kinderen krijgen. Nu waren ze allebei al oud.

8Op een keer was het Zacharias' beurt om als priester dienst te doen in de tempel.

9Zoals altijd was er geloot wie in de tempel van de Heer God het wierook-offer zou brengen. Zo had nu Zacharias de beurt gekregen.

10Buiten stonden de mensen te bidden terwijl hij binnen het wierook-offer bracht.

11Plotseling zag Zacharias een engel van de Heer God. Hij stond rechts van het altaar waarop het wierook-offer wordt gebracht.

12Toen Zacharias de engel zag, schrok hij erg en was bang.

13Maar de engel zei tegen hem: "Je hoeft niet bang te zijn. God heeft je gebed gehoord. Je vrouw Elizabet zal een zoon krijgen. Je moet hem Johannes noemen.

14Je zal heel erg blij zijn met de geboorte van je zoon. En niet alleen jij, maar ook heel veel andere mensen zullen blij met hem zijn.

15Want God heeft hem een belangrijke taak gegeven. Hij mag geen wijn of sterke drank drinken. Al vóór zijn geboorte zal hij vol zijn van de Heilige Geest.

16Dankzij hem zullen veel mensen van het volk Israël weer gaan leven zoals hun Heer God het wil.

17Hij zal God dienen op dezelfde manier en met dezelfde kracht als de profeet Elia. Door hem zullen de vaders hun hart weer openen voor hun kinderen. En mensen die ongehoorzaam zijn aan God, zullen door hem weer gaan leven zoals God het wil. Zo zal hij van de mensen een volk maken dat bruikbaar is voor God."

18Zacharias zei tegen de engel: "Hoe weet ik dat dit inderdaad zal gebeuren? Want mijn vrouw en ik zijn allebei al oud."

19De engel antwoordde: "Ik ben Gabriël, die dicht bij God mag komen om Hem te dienen. Ik ben gestuurd om je deze dingen te vertellen.

20Omdat je mij niet wil geloven, zul je niet kunnen spreken totdat is gebeurd wat ik je heb verteld. Maar als de tijd gekomen is, zal alles gebeuren zoals ik je heb gezegd."

21Intussen stonden de mensen op Zacharias te wachten. Ze vroegen zich af waarom hij zo lang binnen bleef.

22Toen hij eindelijk naar buiten kwam, kon hij niet spreken. Ze begrepen dat God in de tempel tot hem gesproken had. Hij maakte gebaren tegen hen en kon niet praten.

23Hij deed de afgesproken tijd dienst in de tempel. Daarna ging hij naar huis terug.

24Zijn vrouw Elizabet raakte in verwachting. Ze bleef vijf maanden in huis en liet zich aan niemand zien.

25Ze zei: "De Heer God heeft dit gedaan om te laten zien dat Hij mij niet is vergeten. Hij heeft ervoor gezorgd dat ik mij niet meer hoef te schamen [omdat ik geen kinderen heb]."

26Toen Elizabet zes maanden in verwachting was, stuurde God de engel Gabriël naar Nazaret. Dat is een stad in Galilea.

27Hij ging naar een jonge, ongetrouwde vrouw die nog maagd was. Ze was verloofd met Jozef en nog nooit met hem naar bed geweest. Jozef was uit de familie van [koning] David. De vrouw heette Maria.

28De engel ging haar huis binnen en groette haar. Toen zei hij: "God heeft jou uitgekozen. God is met je."

29Ze schrok toen ze hem zag. Ook was ze geschrokken van zijn woorden. Ze vroeg zich af wat de engel bedoelde.

30De engel zei tegen haar: "Je hoeft niet bang te zijn, Maria. Want God wil goed voor jou zijn.

31Je zal in verwachting raken en een zoon krijgen. Je moet Hem Jezus [(= 'God redt')] noemen.

32Hij zal een belangrijk mens zijn en Hij zal 'Zoon van de Allerhoogste God' worden genoemd. De Heer God zal Hem koning van Israël maken, net als zijn voorvader David.

33Hij zal voor eeuwig als koning regeren over het volk Israël. Er zal nooit een eind komen aan zijn heerschappij."

34Maria zei tegen de engel: "Hoe kan dat gebeuren? Want ik ben nog niet getrouwd."

35De engel zei: "De Heilige Geest zal bij je komen. De kracht van de Allerhoogste God zal over je komen. Daardoor zal er een heilig kind in je ontstaan. Hij zal daarom 'Zoon van God' worden genoemd.

36Je nicht Elizabet is ook in verwachting van een zoon. Ze is al oud en iedereen dacht dat ze geen kinderen kon krijgen. Maar nu is ze al zes maanden in verwachting.

37Want voor God is niets onmogelijk."

38Maria antwoordde: "Ik wil de Heer God gehoorzaam zijn. Laat Hij met me doen wat u heeft gezegd." Toen ging de engel bij haar weg.

39Daarna vertrok Maria haastig naar een stad in de bergen van de stam van Juda.

40Ze ging daar Zacharias en Elizabet bezoeken. Ze ging hun huis binnen en groette Elizabet.

41Toen Elizabet de groet van Maria hoorde, bewoog het kind in haar buik. Het leek op te springen. En Elizabet werd vol van de Heilige Geest.

42Ze riep luid: "God is zó goed geweest voor jou! Meer dan voor alle andere vrouwen! En God is óók zo goed voor je kind!

43Waaraan heb ik het te danken dat de moeder van mijn Heer bij mij op bezoek komt?

44Want op het moment dat je mij groette, sprong mijn kind van blijdschap op in mijn buik.

45Wat heerlijk voor je dat je hebt geloofd wat Hij tegen je heeft gezegd! Want wat Hij tegen je heeft gezegd, zal ook gebeuren."

46Maria zei: "Ik prijs de Heer God.

47En ik ben blij over God, mijn Redder,

48omdat Hij zó goed geweest is voor mij, een gewone vrouw. Voortaan zullen alle volken zeggen dat God heerlijke dingen voor mij heeft gedaan.

49Want de heilige, machtige God heeft geweldige dingen bij mij gedaan.

50Hij is vriendelijk en goed voor alle mensen die ontzag voor Hem hebben. Ook voor hun kinderen is Hij vriendelijk.

51Hij heeft machtige dingen gedaan. Trotse mensen heeft Hij vernederd.

52Machtige mensen heeft Hij hun macht afgenomen. Maar gewone mensen heeft Hij geëerd.

53Hongerige mensen heeft Hij veel gegeven. Maar rijke mensen heeft Hij met lege handen weggestuurd.

54Hij is zijn volk Israël te hulp gekomen,

55omdat Hij wilde doen wat Hij vroeger aan onze voorouders heeft beloofd. Want Hij heeft al aan Abraham beloofd dat Hij voor eeuwig goed zou zijn voor hem en zijn familie ná hem."

56Maria bleef ongeveer drie maanden bij Elizabet. Daarna ging ze naar huis terug.

57Na negen maanden kreeg Elizabet een zoon.

58Haar buren en familie hoorden dat God zo goed voor haar was geweest. Ze waren heel erg blij voor haar.

59Toen het kind acht dagen oud was, kwamen er mensen om het kind te besnijden. Ze wilden het kind net als zijn vader 'Zacharias' noemen.

60Maar Elizabet zei: "Nee, hij moet Johannes heten."

61Ze zeiden tegen haar: "Maar niemand in je familie heet zo!"

62Ze gebaarden tegen de vader dat hij moest beslissen hoe het kind moest heten.

63Hij vroeg om een schrijfplankje. En hij schreef op: "Hij heet Johannes." Iedereen was erg verbaasd.

64Op dat moment kon Zacharias weer spreken en hij prees God.

65Iedereen in hun omgeving was erg onder de indruk van wat God had gedaan. In het hele bergland van Judea werd er over gepraat.

66Iedereen die het hoorde, vroeg zich af: "Wat zal dat kind voor iemand worden?" En God was met hem.

67Vader Zacharias werd vol van de Heilige Geest en profeteerde:

68"Prijs de Heer, de God van Israël. Want Hij is ons niet vergeten. Hij heeft ons iemand gegeven die ons zal redden en bevrijden.

69Hij heeft een machtige Redder gegeven, uit de familie van zijn dienaar [koning] David.

70Dat is ook wat Hij al vanaf het begin van de wereld beloofd heeft door de heilige profeten.

71Hij had beloofd dat Hij ons zou redden van onze vijanden. Hij zou ons bevrijden uit de macht van de mensen die ons haten.

72Hij beloofde dat Hij vriendelijk en goed zou zijn voor onze voorouders en dat Hij zou doen wat Hij hun had beloofd.

73Hij zou het heilige verbond dat Hij plechtig met onze vader Abraham had gesloten, niet vergeten.

74Hij zou ons redden uit de macht van onze vijanden, zodat we Hem zonder vrees zouden kunnen dienen.

75Hij beloofde dat we ons leven lang dicht bij Hem zouden mogen leven om Hem te dienen. Hij zou ervoor zorgen dat we kunnen leven zoals Hij het wil, zodat we werkelijk zijn volk zouden zijn.

76En jij, mijn kind, zal een profeet van de Allerhoogste God worden genoemd. Want je zal voor de Heer uit gaan om de weg voor Hem vrij te maken.

77Je zal aan zijn volk vertellen hoe ze gered kunnen worden en hoe ze vergeving kunnen krijgen voor hun ongehoorzaamheid aan God.

78Want omdat onze God goed en vriendelijk is, zal Hij ons niet vergeten. Hij is ons Licht uit de hemel.

79En zijn Licht zal schijnen op de mensen die in het donker leven, vlak voor de poorten van de dood. Zo zal Hij ons de weg naar de vrede wijzen."

80Het kind groeide op en werd steeds meer gevuld met de Heilige Geest. Hij leefde in de woestijn, tot op de dag dat hij in Israël over God begon te spreken.