Luke 18

Dutch (BB) 2016 BasisBijbel

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →

1Jezus wilde de leerlingen uitleggen dat ze altijd moesten bidden en niet moesten opgeven. Hij vertelde hun dat in de vorm van een verhaal.

2Hij zei: "Er woonde in een stad een rechter. Het was een man die zich van niemand iets aantrok — niet van God en niet van mensen.

3En er woonde in die stad ook een weduwe. Ze kwam steeds naar hem toe en zei: 'Spreek recht tussen mij en mijn tegenpartij, zodat ik krijg waar ik recht op heb.'

4Eerst wilde hij niet. Maar later zei hij bij zichzelf: 'Ik trek mij van niemand iets aan. Niet van God en niet van mensen. Maar ik zal toch maar rechtspreken tussen haar en haar tegenpartij.

5Want ze valt me aldoor lastig. En als ik niets doe, komt ze me straks nog in mijn gezicht slaan.' "

6Jezus zei: "Luister naar wat de oneerlijke rechter zegt.

7Dan zal God [die rechtvaardig is] er toch zéker voor zorgen dat de mensen die Hij heeft uitgekozen, krijgen waar ze recht op hebben? Want ze roepen dag en nacht tot Hem. Zal Hij hen laten wachten?

8[ Nee,] Ik zeg jullie dat Hij hen heel snel zal komen helpen. Maar als de Mensenzoon op aarde terugkomt, zal Hij dan [dat] geloof vinden op aarde?"

9Jezus had gemerkt dat sommige mensen zichzelf heel godsdienstig vonden en op andere mensen neerkeken. Daarom vertelde Hij hun nog een verhaal.

10Hij zei: "Twee mensen gingen naar de tempel om te bidden. De één was een Farizeeër, de ander een belasting-ontvanger.

11De Farizeeër ging breeduit staan en bad bij zichzelf: 'God, ik dank U dat ik niet zo ben als de andere mensen. Want zij zijn hebzuchtig, oneerlijk en ontrouw, en ik niet. Dank U ook dat ik niet ben zoals die belasting-ontvanger daar.

12Twee dagen per week sla ik het eten over. En ik geef U een tiende deel van alles wat ik heb.'

13Maar de belasting-ontvanger bleef op een afstand [van de tempel] staan en wilde zelfs niet naar de hemel opkijken. Hij wrong zijn handen [van spijt] en zei: 'God, vergeef mij alstublieft de slechte dingen die ik heb gedaan!'

14Ik zeg jullie: deze belasting-ontvanger had van God vergeving gekregen toen hij weer naar huis ging. Maar de Farizeeër niet. Want als iemand zichzelf heel belangrijk vindt, zal hij worden vernederd. Maar als iemand heel bescheiden over zichzelf denkt, zal hij worden geëerd."

15De mensen brachten ook hun kleine kinderen naar Jezus toe. Ze wilden dat Hij hun de handen op zou leggen. Toen de leerlingen dat zagen, stuurden ze hen weg.

16Maar Jezus riep de kinderen naar Zich toe en zei: "Laat de kinderen naar Mij toe komen en houd ze niet tegen. Want het Koninkrijk van God is voor mensen die zijn zoals zij.

17Luister goed! Ik zeg jullie: als je het Koninkrijk van God niet aanneemt zoals een kind dat doet, kun je het niet binnen gaan."

18Een [rijk,] belangrijk man vroeg aan Jezus: "Goede Meester, wat moet ik doen om het eeuwige leven te krijgen?"

19Jezus zei tegen hem: "Waarom noem je Mij 'goed'? Er is er maar Eén die goed is, en dat is God.

20Je kent de leefregels van de wet [van Mozes]: 'Wees trouw aan je vrouw, dood niemand, steel niet, vertel geen leugens over anderen, heb respect voor je vader en moeder [en zorg voor hen].' "

21De man zei tegen Hem: "Daar heb ik me mijn hele leven aan gehouden."

22Toen Jezus dat hoorde, zei Hij: "Je moet nog één ding doen: verkoop alles wat je hebt en geef het geld aan de arme mensen. Dan zul je een schat in de hemel hebben. Kom daarna hier en volg Mij."

23Toen de man dat hoorde, werd hij erg verdrietig. Want hij was heel erg rijk.

24Jezus zag dat de man verdrietig was geworden. En Hij zei: "Wat is het voor rijke mensen toch moeilijk om het Koninkrijk van God binnen te gaan.

25Het is gemakkelijker voor een kameel om door het oog van een naald te kruipen, dan voor een rijk mens om het Koninkrijk van God binnen te gaan."

26De mensen die dit hoorden, zeiden tegen Hem: "Maar wie kan dán gered worden?"

27Hij zei tegen hen: "Wat voor mensen niet mogelijk is, is voor God wél mogelijk."

28Toen zei Petrus: "Heer, wij hebben alles achtergelaten wat we hadden en zijn U gevolgd."

29Jezus zei tegen hen: "Luister goed! Ik zeg jullie: als je je huis of vrouw of broers of ouders of kinderen verlaat voor het Koninkrijk van God,

30zul je er heel veel andere voor terug krijgen in deze wereld. En in de wereld die nog komt krijg je het eeuwige leven."

31Jezus nam de twaalf leerlingen apart en zei tegen hen: "Luister, we zijn op weg naar Jeruzalem. Alles wat de profeten hebben opgeschreven, zal met de Mensenzoon gaan gebeuren.

32Want Hij zal gevangen worden genomen en aan de Romeinen worden uitgeleverd. Ze zullen Hem belachelijk maken en bespugen en uitlachen.

33Ze zullen Hem zweepslagen geven en doden. Maar op de derde dag zal Hij uit de dood opstaan."

34Maar ze begrepen er niets van. Het waren onbegrijpelijke woorden voor hen. Ze hadden geen idee wat Hij bedoelde.

35Toen ze in de buurt van Jericho kwamen, zat er een blinde man langs de kant van de weg te bedelen.

36Toen hij hoorde dat er een grote groep mensen voorbij kwam, vroeg hij wat er aan de hand was.

37De mensen vertelden hem dat Jezus van Nazaret voorbij kwam.

38Toen riep hij: "Jezus, Zoon van David, help mij alstublieft!"

39De mensen die voorbij liepen, zeiden dat hij zijn mond moest houden. Toen schreeuwde hij nog harder: "Zoon van David, help mij alstublieft!"

40Jezus stond stil en liet hem bij Zich brengen. Hij vroeg hem:

41"Wat wil je dat Ik voor je doe?" Hij antwoordde: "Heer, ik wil zo graag kunnen zien!"

42Jezus zei tegen hem: "Ik wil dat je kan zien! Je geloof heeft je gered."

43Onmiddellijk kon de man zien. Hij volgde Jezus en prees God. En alle mensen die het zagen, prezen God.

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →

Aanbevolen literatuur

Commentaar Commentaren op Luke → Dagboek Dagboek Luke → Deze Bijbel Studiebijbel BB →