2 Kings 25

Dutch 2024 (EBV24 een Eigentijdse Bijbelvertaling)

← Chapter 24 Jump to:

1In het negende jaar van zijn regering, in de tiende maand, op de tiende van de maand, kwam Nebukadnezar, de koning van Babel, naar Jeruzalem, hij met heel zijn leger. Hij belegerde het en zij bouwden er een schans omheen.

2De stad werd belegerd tot in het elfde jaar van koning Zedekia.

3Op de negende van de vierde maand brak er een hevige hongersnood in de stad uit, zodat er geen voedsel meer was voor het volk van het land.

4Daarom werd de stad opengebroken en alle ervaren strijders trokken ’s nachts weg door de poort tussen de twee muren bij de hoftuin van de koning, terwijl de Chaldeeën rondom tegen de stad gelegerd waren. En de koning ging de weg op naar de Vlakte.

5Maar het leger van de Chaldeeën achtervolgde de koning en zij haalden hem in op de vlakten van Jericho en heel zijn leger werd om hem heen uiteengeslagen.

6Zij grepen de koning en voerden hem mee naar de koning van Babel, naar Ribla, en spraken daar een vonnis over hem uit.

7Zij slachtten de zonen van Zedekia voor zijn ogen af en hij maakte de ogen van Zedekia blind en boeide hem met twee koperen ketens en voerde hem af naar Babel.

8Daarna in de vijfde maand, op de zevende van de maand - het was het negentiende jaar van Nebukadnezar, de koning van Babel - kwam Nebuzaradan, de hoofdman van de lijfwachten, de dienaar van de koning van Babel, Jeruzalem binnen.

9Hij verbrandde het Huis van de HEERE en het huis van de koning en alle huizen van Jeruzalem. Elk groot huis stak hij in brand.

10De muren rondom Jeruzalem werden afgebroken door heel het leger van de Chaldeeën dat met de hoofdman van de lijfwachten meegekomen was.

11De rest van het volk, dat in de stad achtergebleven was, dat wil zeggen de overlopers die naar de koning van Babel overgelopen waren en de rest van de menigte, voerde Nebuzaradan, de hoofdman van de lijfwachten, in ballingschap mee.

12Alleen van de armsten van het land liet de hoofdman van de lijfwachten enkelen achter als wijngaardeniers en als landbouwers.

13De koperen zuilen in het Huis van de HEERE en de onderstellen en het koperen waterbassin in het Huis van de HEERE, braken de Chaldeeën in stukken en zij namen het koper daarvan mee naar Babel.

14Zij namen ook de potten mee, de scheppen, de vuur tangen, de schep lepels en alle koperen voorwerpen waarmee men dienst deed.

15De hoofdman van de lijfwachten nam de vuurschalen en de sprenkelkommen mee, alles wat geheel van goud en wat geheel van zilver was.

16Ook de twee zuilen, het ene waterbassin en de onderstellen die Salomo voor het Huis van de HEERE had gemaakt. Er was geen wegen aan het koper van al deze voorwerpen.

17De hoogte van één zuil was achttien el en het kapiteel daarop was van koper. De hoogte van het kapiteel was drie el en het vlechtwerk en de granaatappels rondom op het kapiteel waren helemaal van koper. Zo was het ook bij de tweede zuil op het vlechtwerk.

18Ook nam de hoofdman van de lijfwachten, Seraja, de hoofdpriester, en Zefanja, de tweede priester, en drie poortwachters mee.

19Hij nam een hofdienaar uit de stad mee, die over de ervaren strijders aangesteld was, en vijf mannen van degenen die persoonlijk toegang tot de koning hadden en in de stad aangetroffen werden, samen met de schrijver van de legerbevelhebber, die het volk van het land voor de strijd inschreef, en nog zestig man nen uit het volk van het land die in de stad aangetroffen werden.

20Nebuzaradan, de hoofdman van de lijfwachten, nam hen mee en ging met hen naar de koning van Babel, naar Ribla.

21De koning van Babel sloeg hen neer en doodde hen in Ribla, in het land van Hamath. Zo werd Juda van zijn grondgebied in ballingschap weggevoerd.

22Wat betreft het volk dat in het land Juda achtergebleven was, dat Nebukadnezar, de koning van Babel, daar had laten blijven, daarover stelde hij Gedalja aan, de zoon van Ahikam, de zoon van Safan.

23Toen alle bevelhebbers van de strijd machten, zij en hun manschappen, hoorden dat de koning van Babel Gedalja aangesteld had, kwamen zij naar Gedalja in Mizpa toe: Ismaël, de zoon van Nethanja, Johanan, de zoon van Kareah, Seraja, de zoon van Tanhumeth, de Netofathiet, en Jaäzanja, de zoon van de Maächathiet, zij met hun manschappen.

24Gedalja bezwoer hen en hun mannen en zei tegen hen: “Wees niet bang voor de dienaren van de Chaldeeën, blijf in het land en dien de koning van Babel, dan zal het goed met jullie gaan.”

25Maar in de zevende maand kwam Ismaël, de zoon van Nethanja, de zoon van Elisama, die van koninklijke afkomst was, en met hem tien mannen. Zij sloegen Gedalja neer, zodat hij stierf en ook de Joden en de Chaldeeën die bij hem in Mizpa waren.

26Toen stond heel het volk op, van de kleinste tot de grootste, en ook de legerbevelhebbers en zij gingen naar Egypte, want zij waren bang voor de Chaldeeën.

27In het zevenendertigste jaar van de ballingschap van Jojachin, de koning van Juda, in de twaalfde maand, op de zevenentwintigste van de maand, liet Evilmerodach, de koning van Babel, in het jaar dat hij koning werd, Jojachin, de koning van Juda, uit de gevangenis halen.

28Hij sprak vriendelijk met hem en stelde zijn zetel boven de zetel van de andere koningen die bij hem in Babel waren.

29Jojachin ruilde zijn gevangeniskleding om en gebruikte zijn maaltijd steeds in zijn tegenwoordigheid, alle dagen van zijn leven.

30Wat zijn levensonderhoud betreft, daarin werd door de koning voortdurend voorzien, elke dag het benodigde voor die dag, alle dagen van zijn leven.

← Chapter 24 Jump to: