Colossians 2

Punjabi Revised 2020 (Arabic Script) (پنجابی نواں عہد نامہ نظرثانی شدہ چھپائی)

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1مَیں تُہانوں دسنا چاہناں آں۔ پئی تُہاڈے تے لَودِیکیہ والیاں تے اوہناں سبھناں لئی جِنہاں میرا مُنھ نئیں ویکھیا کِنّاں ای دَوڑ بھج کرنا آں۔

2تاں جو اوہناں دے دِلاں نُوں تسلّی ہوئے۔ تے اوہ آپو وِچ مُحبّت نال گنڈھے رہن۔ تے پُوری سمجھ دی ساری دَولت لے لین۔ تے خُدا دے یعنی مسِیح دے بھیت نُوں پچھانن۔

3جِہدے وِچ حِکمت تے عِلم دے سارے خزانے چُھپے ہوئے نیں۔

4ایہہ مَیں ایس لئی آکھنا آں پئی کوئی جَنا مِٹّھیاں گلّاں نال تُہانوں دھوکھا نا دیوے۔

5تے بھانویں میرا جِسم تُہاتھوں دُور اے پر میری رُوح تُہاڈے نال اے۔ تے تُہاڈے ڈھب تے پکّے اِیمان نُوں ویکھ کے خُوش آں جیہڑا مسِیح اُتّے اے۔

6ایس لئی جیویں تُساں مسِیح یِسُوع خُداوند نُوں مَنّیا جھلیا اے اوسے طرح اوہدے وِچ ای چلدے رہو تے اوہدے وِچ جڑ پھڑ کے وَدھدے جاؤ۔

7تے جیویں تُہانوں تعلِیم مِلی اے اوسے طرح اِیمان وِچ پکّے رہو۔ تے شُکرانے وِچ وَدھدے جاؤ۔

8خبردار تُہانوں کوئی بندہ اوس فلسفی تے بے فائدہ فریب نال لُٹ نا لَئے۔ جیہڑے بندیاں دِیاں روائِتاں تے دُنیا دِیاں مُڈھ والِیاں گلّاں وانگر نیں۔ پر مسِیح وانگر نئیں۔

9کیوں جو ساری کمال الُوہیّت اوسے وِچ جِسم لے کے وَسدی اے۔

10تے تُسی اوسے وِچ کامِل بن گئے ہو۔ جیہڑا ساری حِکمت تے اختیار دا سِر اے۔

11اوسے وِچ تُسی ایس طرح سُنتی بَیٹھے جیہڑی سُنت ہتّھاں نال نئیں ہوندی۔ سگوں مسِیح دی سُنت جِہدے وِچ نفسانی بدن لاہ چھڈی دا اے۔

12تے اوہدے ای نال بپتِسمے وِچ دبّے گئے تے اوسے وِچ خُدا دی قُوّت اُتّے اِیمان لیا کے اوہدے نال جی وی اُٹھے۔ جِس اوہنوں مُردیاں وِچوں جوالیا۔

13تے اوس تُہانوں وی جیہڑے اپنے قصوراں تے جِسم دی نا سُنتی دے سببّوں موئے ہوئے سو اوہدے نال جوالیا تے سارے ساڈے قصور بخش دِتّے۔

14تے حُکماں دی اوہ اُلیکھ مِٹا چھڈی جیہڑی ساڈے ناں تے ساڈے سِر سی۔ تے اوہنوں صلِیب اُتّے کِلاّں نال جَڑھ کے اگّوں ہٹا دِتّا۔

15اوس حکُومتاں تے اِختیاراں نُوں اپنے اُتّوں ہٹا کے اوہناں دا کُھلا تماشہ بنایا تے صلِیب دے سببّوں اوہناں اُتّے فتح پا لین دی خُوشی کِیتی۔

16سو کھان پِین یا عید یا نَوِیں چَنّ یا سبت دی بابت کوئی تُہاڈے اُتّے الزام نا لائے۔

17کیوں جو اوہ آؤن والِیاں شیواں دا پرچھاواں اے۔ پر اصل شیواں مسِیح دِیاں نیں۔

18کوئی بندہ عاجزی یا فرِشتیاں دی بندگی نُوں پسند کر کے تُہاڈا دَوڑ والا اِنعام نا کھو لَئے۔ اجیہا بندے اپنے جِسم دی عقل اُتّے بے فائدہ شیخی مار کے ویکھیاں ہویاں شیواں وِچ لگّا رہندا اے۔

19پر اوس سِر نُوں پَھڑی نئیں رہندا جِہدے توں سارا بدن جوڑاں تے پٹّھیاں دی راہِیں پَلدا اے۔ تے آپو وِچ مِل جُل کے خُدا ولّوں وَدھدا جاندا اے۔

20جد تُسی مسِیح نال دُنیا دِیاں مُڈھ والِیاں گلّاں ولّوں مر گئے۔ تے فیر اوہناں وانگر جیہڑے دُنیا وِچ جِیوندے نیں بندیاں دے حُکماں تے تعلِیماں وِچوں اجیہاں رسماں نُوں کیوں مَن دے ہو۔

21پئی ایہنوں نا چُھونا۔ اوہنوں نا چکھّنا تے اوہنوں ہتّھ نا لانا۔

22(کیوں جو ایہہ سارِیاں شیواں ورتدیاں ورتدیاں مُک جان گِیاں۔)

23ایہناں گلّاں وِچ اپنی مرضی دی بندگی تے عاجزی تے بدن نال سختی کرن دے سببّوں حِکمت دی صُورت تے اے۔ پر جِسمانی خواہشاں دے روکن وِچ کِسے کمّ دِیاں نئیں۔

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →