Colossians 3

Punjabi Revised 2020 (Arabic Script) (پنجابی نواں عہد نامہ نظرثانی شدہ چھپائی)

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1سو جے تُسی مسِیح نال جوالے گئے ہو تاں اُتّے دِیاں شیواں نُوں لبّھدے رہو۔ جِتّھے مسِیح رہندا اے تے خُدا دے سَجّے ہتّھ بَیٹھا اے۔

2اُتّے دِیاں شیواں دے دھیان وِچ رہو زمین دِیاں شیواں دے نئیں۔

3کیوں جو تُسی مر گئے تے تُہاڈی زِندگی مسِیح وِچ چُھپی ہوئی اے۔

4جد مسِیح جیہڑا ساڈی زِندگی اے۔ ظاہر کِیتا جائے گا تے تُسی وی جلال وِچ اوہدے نال ظاہر کِیتے جاؤ گے۔

5سو اپنے اوہناں انگاں نُوں مار چھڈو۔ جیہڑے زمین اُتّے نیں۔ یعنی زنا تے پلِیتی۔ شہوت تے بُری خواہش تے لالچ نُوں جیہڑا بُت پرستی دے برابر اے۔

6کیوں جو اوہناں دے سببّوں خُدا دا غضب نافرمان لوکاں اُتّے آؤندا اے۔

7تے تُسی وی جد اوہناں گلّاں وِچ جِیوندے سو اوس ویلے اوہناں اُتّے عمل کر دے سو۔

8پر ہُن تُسی وی اوہناں سبھناں نُوں یعنی غُصّہ تے قَہر تے وَیر تے بُرا آکھنا تے مُنھوں گندِیاں گلّاں آکھنیاں چھڈ دیو۔

9آپو وِچ جُھوٹھ نا مارو کیوں جو تُساں پرانی اِنسانِیّت نُوں اوہدیاں کمّاں سَنے لاہ چھڈیا۔

10تے نَوِیں اِنسانِیّت نُوں پالیا اے۔ جیہڑی خُدا دے عِلم لئی اپنے پَیدا کرن والے دی صُورت اُتّے نَوِیں بندی جاندی اے۔

11اوتھے نا یُونانی رہیا نا یہُودی نا سُنتی بَیٹھے ہوئے نا بَیٹھے ہوئے نا وحشی نا سکُوتی نا غلام نا اَزاد نِرا مسِیح سبھ کُجھ تے ساریاں وِچ اے۔

12سو خُدا دے چُنیاں ہویاں وانگر۔ جیہڑے پاک تے پیارے نیں۔ رَحم دِلی تے مِہربانی تے عاجزی تے حلِیمی تے برداشت دا لباس پاؤ۔

13جے کِسے نُوں دُوجے دی شکایت ہوئے تے اِک دُوجے دی برداشت کرے۔ تے اِک دُوجے دے قصور مُعاف کرے۔ جیویں خُداوند تُہاڈے قصور مُعاف کِیتے نیں اوسے طرح تُسی وی کرو۔

14تے اوہناں ساریاں اُتّے مُحبّت پا لوؤ۔ کیوں جو اوہ کمال دی پیٹی اے۔

15تے مسِیح دی تسلّی جِہدے لئی تُسی اِک تَن ہو کے سَدّے گئے سو۔ تُہاڈے دِلاں وِچ حکُومت کرے تے نالے تُسی شُکر کرو۔

16مسِیح دے کلام نُوں پُوری دانائی نال اپنے دِل وِچ چنگی طرح وَسّن دیو۔ تے تُسی زبُوراں تے گِیتاں تے رُوحانی غزلاں نال آپو وِچ سکھاؤ تے نصِیحت کرو تے اپنے دِلاں وِچ فضل نال خُدا لئی گاؤ۔

17تے کلام یا کمّ جو کُجھ کر دے ہو اوہ سبھ خُداوند یِسُوع دے ناں اُتّے کرو۔ تے اوسے دی راہِیں خُدا باپ دا شُکر کرو۔

18زنانِیو! جیویں خُداوند وِچ چَنگا اے اپنے گھر والیاں دی تابعیاں رہو۔

19گھر والوں اپنیاں زنانِیاں نُوں پیار کرو۔ تے اوہناں نال کَوڑے نا ہوؤ۔

20بچّیو! سارِیاں گلّاں وِچ اپنے ماں پئیو دا آکھا مَنّو کیوں جو ایہہ خُداوند نُوں چَنگا لگدا اے۔

21بچّیاں والیو! اپنے پُتراں نُوں دِق نا کرو۔ تاں جو اوہ دِل نا چھڈ دین۔

22نَوکرو جیہڑے جِسم ولّوں تُہاڈے مالک نیں سارِیاں گلّاں وِچ اوہناں دا آکھا مَنّو۔ بندیاں دے خُوش کرن والیاں وانگر وکھا لے لئی نئیں سگوں صاف دِلی تے خُدا دے خَوف نال۔

23جیہڑا کمّ کرو دِل نال کرو۔ ایہہ جان کے پئی خُداوند لئی کر دے اوہ۔ بندیاں واسطے نئیں۔

24کیوں جو تُسی جان دے ہو پئی خُداوند ولّوں تُہانوں اوہدے بدلے وِرثہ مِلے گی۔ خُداوند مسِیح دی سیوا کرو۔

25کیوں جو جیہڑا بُرا کر دا اے۔ اوہ اپنی بُریائی دا بدلہ پائے گا۔ اوتھے کِسے دی رَئی نئیں ہوندی۔

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →