James 1

Punjabi Revised 2020 (Arabic Script) (پنجابی نواں عہد نامہ نظرثانی شدہ چھپائی)

Jump to: Chapter 2 →

1خُدا دے تے خُداوند یِسُوع مسِیح دے غلام یعقُوب ولّوں اوہناں باراں قبیلیاں نُوں جیہڑے تھائِیں تھائِیں رہندے نیں سلام۔

2میرے بھراؤ جدوں تُسی کئی طرح دِیاں ازمایشاں وِچ پَوو۔

3ایہہ جان کے بڑی خُوشی دی گلّ سمجھناں پئی تُہاڈے اِیمان دی ازمایش صبر پَیدا کر دی اے۔

4تے صبر نُوں اپنا پُورا اثر کرن دیو۔ تاں جو تُسی پُورے تے کامِل ہو جاؤ۔ تے تُہاڈے وِچ کِسے گلّ دا گھاٹا نا رہے۔

5پر جے تُہاڈے وِچ کِسے نُوں دانائی دا گھاٹا ہوئے تے اوہ خُدا کولوں منگے جیہڑا ساریاں نُوں بِناں جِھڑکیاں کُھلے دِل نال دیندا اے تے اوہنوں مِل جائے گی۔

6پر اِیمان نال منگے تے کُجھ شک نا کرے کیوں جو شکی سمُندر دی ٹَھل وانگر ہوندا اے جیہڑی وَا نال دھکی جاندی اے تے چھالاں مار دی اے۔

7اجیہا بندہ ایہہ نا سمجھے۔ پئی مَینُوں خُداوند کولوں کُجھ لَبھّے گا۔

8اوہ بندہ دو دِلا اے۔ تے اپنیاں سارِیاں گلّاں وِچ قیم نئیں رہندا۔

9عاجز بھرا اپنے اُچّے درجے اُتّے فخر کرے

10تے دَولتمند اپنی نِیچ حالت اُتّے۔ ایس لئی پئی گھاہ دے پُھل وانگر جاندا رہے گا۔

11کیوں جو سُورج چڑھدیاں ای لو وَگن لگدی اے۔ تے گھاہ نُوں سُکّا دیندی اے۔ تے اوہدا پَھل ڈِگّ پَیندا اے تے اوہدا رُوپ جاندا رہندا اے۔ ایسے طرح دَولتمند وی اپنے راہاں وِچ ٹُردیاں ٹُردیاں مِٹّی وِچ رَل جائے گا۔

12دھنّ اوہ بندہ اے جیہڑا ازمایش سہندا اے کیوں جو اوہ جدوں قبول ہویا تے اوہنوں زِندگی دا اوہ تاج مِلے گا۔ جِہدا خُداوند اپنیاں پیار کرن والیاں نال وعدہ کِیتا اے۔

13جدوں کوئی ازمایا جائے اوہ ایہہ نا آکھے۔ پئی میری ازمایش خُدا ولّوں ہوندی اے کیوں جو نا تے خُدا کَدے بدی نال ازمایا جا سکدا اے تے نا اوہ کِسے نُوں ازماندا اے۔

14ہاں بندہ اپنیاں ای خواہشاں دی کھِچّ نال پَھس کے ازمایا جاندا اے۔

15فیر خواہش حاملہ ہو کے گُناہ جَمدی اے۔ تے گُناہ وَدّھ کے مَوت نُوں جمدا اے۔

16میرے پیارے بھراؤ! دھوکھا نا کھاؤ۔

17سارِیاں چَنگیاں نِعمتاں تے اِنعام اُتّوں نیں۔ تے چانن دے باپ ولّوں مِلدے نیں۔ جیہڑا نا بدل سکدا اے نا بھون دے سبّب اوہدے اُتّے کوئی پر چھاواں پَے سکدا اے۔

18اوس اپنی مرضی نال سَچّے کلام دی راہِیں سانُوں پَیدا کِیتا تاں جو اوہدی خلقت وِچوں اِک طرح دے پہلے پَھل ہوئیے۔

19میرے پیارے بھراؤ! ایہہ گلّ تُسی جان دے ہو سو سارے سُنن وِچ تیز تے بولن وِچ مِٹّھے تے غُصّے وِچ صبر کرن والے ہو۔

20کیوں جو اِنسان دا غُصّہ خُدا دی راستبازی دا کمّ نئیں کر دا۔

21ایس لئی ساری پلِیتی تے وَدھن والی بُرائی نُوں چھڈ کے اوس کلام نُوں حلِیمی نال مَن لوؤ جیہڑا دِل وِچ بِیجیا گیا اے۔ تے تُہاڈیاں رُوحاں نُوں نجات دے سکدا اے۔

22پر کلام اُتّے عمل کرن والے بنو نا نِرے سُنن والے جیہڑے اپنے آپ نُوں دھوکھا دیندے نیں۔

23کیوں جو جیہڑا کلام سُنن والا اے تے اوہدے اُتّے عمل نئیں کر دا اوہ اوس بندے وانگر اے۔ جیہڑا اپنا مُنھ شیشے وِچ ویکھدا اے۔

24ایس لئی پئی اوہ اپنا مُنھ ویکھ کے ٹُر جاندا اے تے چھیتی بُھل جاندا اے۔ پئی مَیں کہیو جِہیا ساں۔

25پر جیہڑا بندہ اَزادی دی پُوری شریعت اُتّے دِل نال سوچدا رہندا اے۔ اوہ اپنے کمّ وِچ برکت پائے گا۔ ایس لئی پئی اوہ سُن کے بُھلدا نئیں سگوں عمل کر دا اے۔

26جے کوئی اپنے آپ نُوں دِیندار سمجھے تے اپنی جِیبھ نُوں لگام نا چاہڑے سگوں اپنے دِل نُوں دھوکھا دے تے اوہدی دِینداری کِسے کمّ دی نئیں۔

27ساڈے خُدا تے باپ دے اگّے پاک تے بے نُقص دِینداری ایہہ اے پئی دُکھ دے ویلے یتِیماں تے رَنڈِیاں دی خبر لئیے۔ تے اپنے آپ نُوں دُنیا وِچ بے نُقص رکھیے۔

Jump to: Chapter 2 →